بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ

به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.

الزلزلة ۹۹:۱

إِذا زُلزِلَتِ الأَرضُ زِلزالَها

هنگامی که زمین با لرزش خود به لرزه درآید،

الزلزلة ۹۹:۲

وَأَخرَجَتِ الأَرضُ أَثقالَها

و زمین بارهای سنگینش را بیرون آورد،

الزلزلة ۹۹:۳

وَقالَ الإِنسٰنُ ما لَها

و انسان بگوید: «آن را چه شده است؟»

الزلزلة ۹۹:۴

يَومَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخبارَها

آن روز خبرهایش را بازمی‌گوید،

الزلزلة ۹۹:۵

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوحىٰ لَها

زیرا پروردگارت به آن وحی کرده است.

الزلزلة ۹۹:۶

يَومَئِذٍ يَصدُرُ النّاسُ أَشتاتًا لِيُرَوا أَعمٰلَهُم

آن روز مردم پراکنده بیرون می‌آیند تا کارهایشان به آنان نشان داده شود.

الزلزلة ۹۹:۷

فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ خَيرًا يَرَهُ

پس هر که هم‌وزن ذره‌ای نیکی کند، آن را می‌بیند،

الزلزلة ۹۹:۸

وَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

و هر که هم‌وزن ذره‌ای بدی کند، آن را می‌بیند.