التوبه ۹:۱

بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسولِهِ إِلَى الَّذينَ عٰهَدتُم مِنَ المُشرِكينَ

اعلام بیزاری از سوی آن معبود یگانه و رسولش به مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید.

التوبه ۹:۲

فَسيحوا فِى الأَرضِ أَربَعَةَ أَشهُرٍ وَاعلَموا أَنَّكُم غَيرُ مُعجِزِى اللَّهِ ۙ وَأَنَّ اللَّهَ مُخزِى الكٰفِرينَ

پس چهار ماه در زمین گردش کنید و بدانید که نمی‌توانید آن معبود یگانه را درمانده کنید و آن معبود یگانه خوارکننده کافران است.

التوبه ۹:۳

وَأَذٰنٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسولِهِ إِلَى النّاسِ يَومَ الحَجِّ الأَكبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرىءٌ مِنَ المُشرِكينَ ۙ وَرَسولُهُ ۚ فَإِن تُبتُم فَهُوَ خَيرٌ لَكُم ۖ وَإِن تَوَلَّيتُم فَاعلَموا أَنَّكُم غَيرُ مُعجِزِى اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ الَّذينَ كَفَروا بِعَذابٍ أَليمٍ

و اعلامی از سوی آن معبود یگانه و رسولش به مردم در روز حج بزرگ که آن معبود یگانه از مشرکان بیزار است و رسولش نیز؛ پس اگر بازگردید، برایتان بهتر است؛ و اگر روی گردانید، بدانید که نمی‌توانید آن معبود یگانه را درمانده کنید؛ و کافران را به عذابی دردناک مژده ده.

التوبه ۹:۴

إِلَّا الَّذينَ عٰهَدتُم مِنَ المُشرِكينَ ثُمَّ لَم يَنقُصوكُم شَيـًٔا وَلَم يُظٰهِروا عَلَيكُم أَحَدًا فَأَتِمّوا إِلَيهِم عَهدَهُم إِلىٰ مُدَّتِهِم ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُتَّقينَ

مگر مشرکانی که با آنان پیمان بسته‌اید و سپس چیزی از شما نکاستند و هیچ‌کس را بر ضد شما پشتیبانی نکردند؛ پس پیمانشان را تا پایان مدتشان کامل کنید؛ بی‌گمان آن معبود یگانه پرواپیشگان را دوست دارد.

التوبه ۹:۵

فَإِذَا انسَلَخَ الأَشهُرُ الحُرُمُ فَاقتُلُوا المُشرِكينَ حَيثُ وَجَدتُموهُم وَخُذوهُم وَاحصُروهُم وَاقعُدوا لَهُم كُلَّ مَرصَدٍ ۚ فَإِن تابوا وَأَقامُوا الصَّلوٰةَ وَءاتَوُا الزَّكوٰةَ فَخَلّوا سَبيلَهُم ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ

پس هنگامی که ماه‌های حرام سپری شد، مشرکان را هرجا یافتید بکشید و آنان را بگیرید و محاصره کنید و در هر کمینگاهی برایشان بنشینید؛ پس اگر بازگشتند و صلات را برپا داشتند و زکات دادند، راهشان را باز بگذارید؛ بی‌گمان آن معبود یگانه آمرزنده و رحیم است.

التوبه ۹:۶

وَإِن أَحَدٌ مِنَ المُشرِكينَ استَجارَكَ فَأَجِرهُ حَتّىٰ يَسمَعَ كَلٰمَ اللَّهِ ثُمَّ أَبلِغهُ مَأمَنَهُ ۚ ذٰلِكَ بِأَنَّهُم قَومٌ لا يَعلَمونَ

و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست، به او پناه بده تا سخن آن معبود یگانه را بشنود؛ سپس او را به جای امنش برسان؛ این بدان سبب است که آنان مردمی‌اند که نمی‌دانند.

التوبه ۹:۷

كَيفَ يَكونُ لِلمُشرِكينَ عَهدٌ عِندَ اللَّهِ وَعِندَ رَسولِهِ إِلَّا الَّذينَ عٰهَدتُم عِندَ المَسجِدِ الحَرامِ ۖ فَمَا استَقٰموا لَكُم فَاستَقيموا لَهُم ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُتَّقينَ

چگونه مشرکان نزد آن معبود یگانه و نزد رسولش پیمانی داشته باشند، مگر کسانی که نزد مسجدالحرام با آنان پیمان بستید؟ پس تا هنگامی که با شما راست بمانند، با آنان راست بمانید؛ بی‌گمان آن معبود یگانه پرواپیشگان را دوست دارد.

التوبه ۹:۸

كَيفَ وَإِن يَظهَروا عَلَيكُم لا يَرقُبوا فيكُم إِلًّا وَلا ذِمَّةً ۚ يُرضونَكُم بِأَفوٰهِهِم وَتَأبىٰ قُلوبُهُم وَأَكثَرُهُم فٰسِقونَ

چگونه، در حالی که اگر بر شما چیره شوند، درباره شما نه خویشاوندی را رعایت می‌کنند و نه پیمانی را؟ با دهان‌هایشان خشنودتان می‌کنند و دل‌هایشان نمی‌پذیرد؛ و بیشترشان نافرمان‌اند.

التوبه ۹:۹

اشتَرَوا بِـٔايٰتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَليلًا فَصَدّوا عَن سَبيلِهِ ۚ إِنَّهُم ساءَ ما كانوا يَعمَلونَ

آیات آن معبود یگانه را به بهایی اندک فروختند و از راه او بازداشتند؛ به‌راستی چه بد بود آنچه انجام می‌دادند.

التوبه ۹:۱۰

لا يَرقُبونَ فى مُؤمِنٍ إِلًّا وَلا ذِمَّةً ۚ وَأُولٰئِكَ هُمُ المُعتَدونَ

درباره هیچ مؤمنی نه خویشاوندی را رعایت می‌کنند و نه پیمانی را؛ و آنان همان تجاوزگران‌اند.

التوبه ۹:۱۱

فَإِن تابوا وَأَقامُوا الصَّلوٰةَ وَءاتَوُا الزَّكوٰةَ فَإِخوٰنُكُم فِى الدّينِ ۗ وَنُفَصِّلُ الـٔايٰتِ لِقَومٍ يَعلَمونَ

پس اگر بازگشتند و صلات را برپا داشتند و زکات دادند، برادران شما در دین‌اند؛ و آیات را برای مردمی که می‌دانند به تفصیل بیان می‌کنیم.

التوبه ۹:۱۲

وَإِن نَكَثوا أَيمٰنَهُم مِن بَعدِ عَهدِهِم وَطَعَنوا فى دينِكُم فَقٰتِلوا أَئِمَّةَ الكُفرِ ۙ إِنَّهُم لا أَيمٰنَ لَهُم لَعَلَّهُم يَنتَهونَ

و اگر پس از پیمانشان سوگندهای خود را شکستند و به دینتان طعنه زدند، با پیشوایان کفر بجنگید؛ زیرا آنان را سوگندی نیست؛ باشد که دست بردارند.

التوبه ۹:۱۳

أَلا تُقٰتِلونَ قَومًا نَكَثوا أَيمٰنَهُم وَهَمّوا بِإِخراجِ الرَّسولِ وَهُم بَدَءوكُم أَوَّلَ مَرَّةٍ ۚ أَتَخشَونَهُم ۚ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخشَوهُ إِن كُنتُم مُؤمِنينَ

آیا با مردمی نمی‌جنگید که سوگندهای خود را شکستند و قصد بیرون‌راندن رسول را کردند و نخستین بار خود با شما آغاز کردند؟ آیا از آنان می‌ترسید؟ آن معبود یگانه سزاوارتر است که از او بترسید، اگر مؤمن هستید.

التوبه ۹:۱۴

قٰتِلوهُم يُعَذِّبهُمُ اللَّهُ بِأَيديكُم وَيُخزِهِم وَيَنصُركُم عَلَيهِم وَيَشفِ صُدورَ قَومٍ مُؤمِنينَ

با آنان بجنگید تا آن معبود یگانه به دست شما عذابشان کند و خوارشان سازد و شما را بر آنان یاری دهد و سینه‌های گروهی مؤمن را شفا بخشد.

التوبه ۹:۱۵

وَيُذهِب غَيظَ قُلوبِهِم ۗ وَيَتوبُ اللَّهُ عَلىٰ مَن يَشاءُ ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

و خشم دل‌هایشان را ببرد؛ و آن معبود یگانه به هرکه بخواهد بازمی‌گردد؛ و آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۱۶

أَم حَسِبتُم أَن تُترَكوا وَلَمّا يَعلَمِ اللَّهُ الَّذينَ جٰهَدوا مِنكُم وَلَم يَتَّخِذوا مِن دونِ اللَّهِ وَلا رَسولِهِ وَلَا المُؤمِنينَ وَليجَةً ۚ وَاللَّهُ خَبيرٌ بِما تَعمَلونَ

آیا پنداشتید رها می‌شوید، در حالی که آن معبود یگانه هنوز کسانی از شما را که کوشیده‌اند و جز آن معبود یگانه و رسولش و مؤمنان کسی را محرم راز نگرفته‌اند، معلوم نداشته است؟ و آن معبود یگانه به آنچه می‌کنید آگاه است.

التوبه ۹:۱۷

ما كانَ لِلمُشرِكينَ أَن يَعمُروا مَسٰجِدَ اللَّهِ شٰهِدينَ عَلىٰ أَنفُسِهِم بِالكُفرِ ۚ أُولٰئِكَ حَبِطَت أَعمٰلُهُم وَفِى النّارِ هُم خٰلِدونَ

مشرکان را نسزد که مسجدهای آن معبود یگانه را آباد کنند، در حالی که بر کفر خود گواه‌اند؛ آنان اعمالشان تباه شده و در آتش ماندگارند.

التوبه ۹:۱۸

إِنَّما يَعمُرُ مَسٰجِدَ اللَّهِ مَن ءامَنَ بِاللَّهِ وَاليَومِ الـٔاخِرِ وَأَقامَ الصَّلوٰةَ وَءاتَى الزَّكوٰةَ وَلَم يَخشَ إِلَّا اللَّهَ ۖ فَعَسىٰ أُولٰئِكَ أَن يَكونوا مِنَ المُهتَدينَ

مسجدهای آن معبود یگانه را تنها کسی آباد می‌کند که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان آورده و صلات را برپا داشته و زکات داده و جز از آن معبود یگانه نترسیده است؛ پس امید است آنان از هدایت‌یافتگان باشند.

التوبه ۹:۱۹

أَجَعَلتُم سِقايَةَ الحاجِّ وَعِمارَةَ المَسجِدِ الحَرامِ كَمَن ءامَنَ بِاللَّهِ وَاليَومِ الـٔاخِرِ وَجٰهَدَ فى سَبيلِ اللَّهِ ۚ لا يَستَوۥنَ عِندَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الظّٰلِمينَ

آیا آب‌دادن به حاجیان و آبادکردن مسجدالحرام را مانند کسی قرار داده‌اید که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان آورده و در راه آن معبود یگانه کوشیده است؟ نزد آن معبود یگانه برابر نیستند؛ و آن معبود یگانه مردم ستمکار را هدایت نمی‌کند.

التوبه ۹:۲۰

الَّذينَ ءامَنوا وَهاجَروا وَجٰهَدوا فى سَبيلِ اللَّهِ بِأَموٰلِهِم وَأَنفُسِهِم أَعظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللَّهِ ۚ وَأُولٰئِكَ هُمُ الفائِزونَ

کسانی که ایمان آوردند و هجرت کردند و با اموال و جان‌هایشان در راه آن معبود یگانه کوشیدند، نزد آن معبود یگانه درجه‌ای بزرگ‌تر دارند؛ و آنان همان کامیابان‌اند.

التوبه ۹:۲۱

يُبَشِّرُهُم رَبُّهُم بِرَحمَةٍ مِنهُ وَرِضوٰنٍ وَجَنّٰتٍ لَهُم فيها نَعيمٌ مُقيمٌ

پروردگارشان آنان را به رحمتی از خود و خشنودی و باغ‌هایی مژده می‌دهد که در آن‌ها نعمتی پایدار دارند.

التوبه ۹:۲۲

خٰلِدينَ فيها أَبَدًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ أَجرٌ عَظيمٌ

همیشه در آن‌ها ماندگارند؛ بی‌گمان نزد آن معبود یگانه پاداشی بزرگ است.

التوبه ۹:۲۳

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لا تَتَّخِذوا ءاباءَكُم وَإِخوٰنَكُم أَولِياءَ إِنِ استَحَبُّوا الكُفرَ عَلَى الإيمٰنِ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِنكُم فَأُولٰئِكَ هُمُ الظّٰلِمونَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر پدران و برادرانتان کفر را بر ایمان ترجیح دادند، آنان را سرپرستان خود نگیرید؛ و هرکه از شما آنان را به سرپرستی بگیرد، آنان همان ستمکاران‌اند.

التوبه ۹:۲۴

قُل إِن كانَ ءاباؤُكُم وَأَبناؤُكُم وَإِخوٰنُكُم وَأَزوٰجُكُم وَعَشيرَتُكُم وَأَموٰلٌ اقتَرَفتُموها وَتِجٰرَةٌ تَخشَونَ كَسادَها وَمَسٰكِنُ تَرضَونَها أَحَبَّ إِلَيكُم مِنَ اللَّهِ وَرَسولِهِ وَجِهادٍ فى سَبيلِهِ فَتَرَبَّصوا حَتّىٰ يَأتِىَ اللَّهُ بِأَمرِهِ ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الفٰسِقينَ

بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و خویشاوندانتان و اموالی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از کسادی‌اش می‌ترسید و خانه‌هایی که می‌پسندید، نزد شما از آن معبود یگانه و رسولش و کوشش در راه او محبوب‌تر است، پس منتظر بمانید تا آن معبود یگانه فرمان خود را بیاورد؛ و آن معبود یگانه مردم نافرمان را هدایت نمی‌کند.

التوبه ۹:۲۵

لَقَد نَصَرَكُمُ اللَّهُ فى مَواطِنَ كَثيرَةٍ ۙ وَيَومَ حُنَينٍ ۙ إِذ أَعجَبَتكُم كَثرَتُكُم فَلَم تُغنِ عَنكُم شَيـًٔا وَضاقَت عَلَيكُمُ الأَرضُ بِما رَحُبَت ثُمَّ وَلَّيتُم مُدبِرينَ

آن معبود یگانه شما را در جایگاه‌های بسیاری یاری کرد و در روز حنین، هنگامی که فزونی‌تان شما را به شگفت آورد، ولی هیچ سودی برایتان نداشت و زمین با همه فراخی‌اش بر شما تنگ شد؛ سپس پشت‌کنان روی گرداندید.

التوبه ۹:۲۶

ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلىٰ رَسولِهِ وَعَلَى المُؤمِنينَ وَأَنزَلَ جُنودًا لَم تَرَوها وَعَذَّبَ الَّذينَ كَفَروا ۚ وَذٰلِكَ جَزاءُ الكٰفِرينَ

سپس آن معبود یگانه آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان فرو فرستاد و سپاهیانی فرود آورد که آنان را ندیدید و کافران را عذاب کرد؛ و این جزای کافران است.

التوبه ۹:۲۷

ثُمَّ يَتوبُ اللَّهُ مِن بَعدِ ذٰلِكَ عَلىٰ مَن يَشاءُ ۗ وَاللَّهُ غَفورٌ رَحيمٌ

سپس آن معبود یگانه پس از آن به هرکه بخواهد بازمی‌گردد؛ و آن معبود یگانه آمرزنده و رحیم است.

التوبه ۹:۲۸

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِنَّمَا المُشرِكونَ نَجَسٌ فَلا يَقرَبُوا المَسجِدَ الحَرامَ بَعدَ عامِهِم هٰذا ۚ وَإِن خِفتُم عَيلَةً فَسَوفَ يُغنيكُمُ اللَّهُ مِن فَضلِهِ إِن شاءَ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ حَكيمٌ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، مشرکان ناپاک‌اند؛ پس پس از این سالشان به مسجدالحرام نزدیک نشوند؛ و اگر از تنگدستی می‌ترسید، آن معبود یگانه اگر بخواهد شما را از فضل خود بی‌نیاز خواهد کرد؛ بی‌گمان آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۲۹

قٰتِلُوا الَّذينَ لا يُؤمِنونَ بِاللَّهِ وَلا بِاليَومِ الـٔاخِرِ وَلا يُحَرِّمونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسولُهُ وَلا يَدينونَ دينَ الحَقِّ مِنَ الَّذينَ أوتُوا الكِتٰبَ حَتّىٰ يُعطُوا الجِزيَةَ عَن يَدٍ وَهُم صٰغِرونَ

با کسانی از اهل کتاب بجنگید که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان نمی‌آورند و آنچه آن معبود یگانه و رسولش حرام کرده‌اند حرام نمی‌شمارند و به دین حق گردن نمی‌نهند، تا جزیه را به دست خود بدهند، در حالی که فرودست‌اند.

التوبه ۹:۳۰

وَقالَتِ اليَهودُ عُزَيرٌ ابنُ اللَّهِ وَقالَتِ النَّصٰرَى المَسيحُ ابنُ اللَّهِ ۖ ذٰلِكَ قَولُهُم بِأَفوٰهِهِم ۖ يُضٰهِـٔونَ قَولَ الَّذينَ كَفَروا مِن قَبلُ ۚ قٰتَلَهُمُ اللَّهُ ۚ أَنّىٰ يُؤفَكونَ

و یهود گفتند: عزیر پسر آن معبود یگانه است؛ و نصارا گفتند: مسیح پسر آن معبود یگانه است؛ این سخن دهان‌هایشان است؛ به سخن کسانی شباهت می‌رسانند که پیش‌تر کفر ورزیدند؛ آن معبود یگانه با آنان بستیزد؛ چگونه برگردانده می‌شوند!

التوبه ۹:۳۱

اتَّخَذوا أَحبارَهُم وَرُهبٰنَهُم أَربابًا مِن دونِ اللَّهِ وَالمَسيحَ ابنَ مَريَمَ وَما أُمِروا إِلّا لِيَعبُدوا إِلٰهًا وٰحِدًا ۖ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ ۚ سُبحٰنَهُ عَمّا يُشرِكونَ

دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را به جای آن معبود یگانه ارباب گرفتند، در حالی که جز به پرستش معبودی یگانه فرمان نیافته بودند؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ او از آنچه شریک می‌گیرند پاک و برتر است.

التوبه ۹:۳۲

يُريدونَ أَن يُطفِـٔوا نورَ اللَّهِ بِأَفوٰهِهِم وَيَأبَى اللَّهُ إِلّا أَن يُتِمَّ نورَهُ وَلَو كَرِهَ الكٰفِرونَ

می‌خواهند نور آن معبود یگانه را با دهان‌هایشان خاموش کنند و آن معبود یگانه جز به کامل‌کردن نور خود تن نمی‌دهد، هرچند کافران ناخشنود باشند.

التوبه ۹:۳۳

هُوَ الَّذى أَرسَلَ رَسولَهُ بِالهُدىٰ وَدينِ الحَقِّ لِيُظهِرَهُ عَلَى الدّينِ كُلِّهِ وَلَو كَرِهَ المُشرِكونَ

اوست که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه دین چیره کند، هرچند مشرکان ناخشنود باشند.

التوبه ۹:۳۴

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِنَّ كَثيرًا مِنَ الأَحبارِ وَالرُّهبانِ لَيَأكُلونَ أَموٰلَ النّاسِ بِالبٰطِلِ وَيَصُدّونَ عَن سَبيلِ اللَّهِ ۗ وَالَّذينَ يَكنِزونَ الذَّهَبَ وَالفِضَّةَ وَلا يُنفِقونَها فى سَبيلِ اللَّهِ فَبَشِّرهُم بِعَذابٍ أَليمٍ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بسیاری از دانشمندان و راهبان اموال مردم را به باطل می‌خورند و از راه آن معبود یگانه بازمی‌دارند؛ و کسانی که طلا و نقره می‌اندوزند و آن را در راه آن معبود یگانه انفاق نمی‌کنند، به عذابی دردناک مژده‌شان بده.

التوبه ۹:۳۵

يَومَ يُحمىٰ عَلَيها فى نارِ جَهَنَّمَ فَتُكوىٰ بِها جِباهُهُم وَجُنوبُهُم وَظُهورُهُم ۖ هٰذا ما كَنَزتُم لِأَنفُسِكُم فَذوقوا ما كُنتُم تَكنِزونَ

روزی که آن را در آتش جهنم داغ کنند و با آن پیشانی‌ها و پهلوها و پشت‌هایشان را داغ بگذارند: این همان است که برای خود اندوختید؛ پس آنچه را می‌اندوختید بچشید.

التوبه ۹:۳۶

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهورِ عِندَ اللَّهِ اثنا عَشَرَ شَهرًا فى كِتٰبِ اللَّهِ يَومَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ مِنها أَربَعَةٌ حُرُمٌ ۚ ذٰلِكَ الدّينُ القَيِّمُ ۚ فَلا تَظلِموا فيهِنَّ أَنفُسَكُم ۚ وَقٰتِلُوا المُشرِكينَ كافَّةً كَما يُقٰتِلونَكُم كافَّةً ۚ وَاعلَموا أَنَّ اللَّهَ مَعَ المُتَّقينَ

شمار ماه‌ها نزد آن معبود یگانه در کتاب او، از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، دوازده ماه است؛ چهار ماه از آن‌ها حرام است؛ این دین استوار است؛ پس در آن‌ها به خود ستم نکنید و همگی با مشرکان بجنگید، همان‌گونه که آنان همگی با شما می‌جنگند؛ و بدانید که آن معبود یگانه با پرواپیشگان است.

التوبه ۹:۳۷

إِنَّمَا النَّسىءُ زِيادَةٌ فِى الكُفرِ ۖ يُضَلُّ بِهِ الَّذينَ كَفَروا يُحِلّونَهُ عامًا وَيُحَرِّمونَهُ عامًا لِيُواطِـٔوا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ ۚ زُيِّنَ لَهُم سوءُ أَعمٰلِهِم ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الكٰفِرينَ

به‌تأخیرانداختن تنها افزایشی در کفر است؛ کافران با آن گمراه می‌شوند؛ سالی آن را حلال و سالی حرام می‌شمارند تا با شمار آنچه آن معبود یگانه حرام کرده هماهنگ کنند و آنچه را آن معبود یگانه حرام کرده حلال سازند؛ بدی کردارشان برایشان آراسته شده است؛ و آن معبود یگانه مردم کافر را هدایت نمی‌کند.

التوبه ۹:۳۸

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا ما لَكُم إِذا قيلَ لَكُمُ انفِروا فى سَبيلِ اللَّهِ اثّاقَلتُم إِلَى الأَرضِ ۚ أَرَضيتُم بِالحَيوٰةِ الدُّنيا مِنَ الـٔاخِرَةِ ۚ فَما مَتٰعُ الحَيوٰةِ الدُّنيا فِى الـٔاخِرَةِ إِلّا قَليلٌ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شما را چه شده است که چون به شما گفته می‌شود در راه آن معبود یگانه حرکت کنید، به زمین سنگینی می‌کنید؟ آیا به زندگی دنیا به جای آخرت راضی شده‌اید؟ بهره زندگی دنیا در برابر آخرت جز اندکی نیست.

التوبه ۹:۳۹

إِلّا تَنفِروا يُعَذِّبكُم عَذابًا أَليمًا وَيَستَبدِل قَومًا غَيرَكُم وَلا تَضُرّوهُ شَيـًٔا ۗ وَاللَّهُ عَلىٰ كُلِّ شَىءٍ قَديرٌ

اگر حرکت نکنید، شما را به عذابی دردناک عذاب می‌کند و مردمی دیگر را جایگزین شما می‌سازد و هیچ زیانی به او نمی‌رسانید؛ و آن معبود یگانه بر هر چیزی تواناست.

التوبه ۹:۴۰

إِلّا تَنصُروهُ فَقَد نَصَرَهُ اللَّهُ إِذ أَخرَجَهُ الَّذينَ كَفَروا ثانِىَ اثنَينِ إِذ هُما فِى الغارِ إِذ يَقولُ لِصٰحِبِهِ لا تَحزَن إِنَّ اللَّهَ مَعَنا ۖ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكينَتَهُ عَلَيهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنودٍ لَم تَرَوها وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذينَ كَفَرُوا السُّفلىٰ ۗ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِىَ العُليا ۗ وَاللَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ

اگر او را یاری نکنید، آن معبود یگانه او را یاری کرد، هنگامی که کافران او را بیرون راندند، دومینِ دو تن، آن‌گاه که آن دو در غار بودند و او به همراهش می‌گفت: اندوهگین نباش، آن معبود یگانه با ماست؛ پس آن معبود یگانه آرامش خود را بر او فرو فرستاد و او را با سپاهیانی که ندیدید نیرومند کرد و سخن کافران را فروتر قرار داد؛ و سخن آن معبود یگانه برتر است؛ و آن معبود یگانه شکست‌ناپذیر و حکیم است.

التوبه ۹:۴۱

انفِروا خِفافًا وَثِقالًا وَجٰهِدوا بِأَموٰلِكُم وَأَنفُسِكُم فى سَبيلِ اللَّهِ ۚ ذٰلِكُم خَيرٌ لَكُم إِن كُنتُم تَعلَمونَ

سبک‌بار و سنگین‌بار حرکت کنید و با اموال و جان‌های خود در راه آن معبود یگانه بکوشید؛ این برای شما بهتر است، اگر بدانید.

التوبه ۹:۴۲

لَو كانَ عَرَضًا قَريبًا وَسَفَرًا قاصِدًا لَاتَّبَعوكَ وَلٰكِن بَعُدَت عَلَيهِمُ الشُّقَّةُ ۚ وَسَيَحلِفونَ بِاللَّهِ لَوِ استَطَعنا لَخَرَجنا مَعَكُم يُهلِكونَ أَنفُسَهُم وَاللَّهُ يَعلَمُ إِنَّهُم لَكٰذِبونَ

اگر بهره‌ای نزدیک و سفری میانه بود، از تو پیروی می‌کردند؛ ولی راه دشوار بر آنان دور آمد؛ و به آن معبود یگانه سوگند خواهند خورد که اگر می‌توانستیم، با شما بیرون می‌آمدیم؛ خود را نابود می‌کنند و آن معبود یگانه می‌داند که آنان دروغ‌گویند.

التوبه ۹:۴۳

عَفَا اللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُم حَتّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذينَ صَدَقوا وَتَعلَمَ الكٰذِبينَ

آن معبود یگانه از تو درگذشت؛ چرا به آنان اجازه دادی، پیش از آنکه راست‌گویان برایت روشن شوند و دروغ‌گویان را بشناسی؟

التوبه ۹:۴۴

لا يَستَـٔذِنُكَ الَّذينَ يُؤمِنونَ بِاللَّهِ وَاليَومِ الـٔاخِرِ أَن يُجٰهِدوا بِأَموٰلِهِم وَأَنفُسِهِم ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ بِالمُتَّقينَ

کسانی که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان دارند، درباره کوشش با اموال و جان‌هایشان از تو اجازه نمی‌خواهند؛ و آن معبود یگانه به پرواپیشگان داناست.

التوبه ۹:۴۵

إِنَّما يَستَـٔذِنُكَ الَّذينَ لا يُؤمِنونَ بِاللَّهِ وَاليَومِ الـٔاخِرِ وَارتابَت قُلوبُهُم فَهُم فى رَيبِهِم يَتَرَدَّدونَ

تنها کسانی از تو اجازه می‌خواهند که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان ندارند و دل‌هایشان شک کرده است؛ پس در شک خود سرگردان‌اند.

التوبه ۹:۴۶

وَلَو أَرادُوا الخُروجَ لَأَعَدّوا لَهُ عُدَّةً وَلٰكِن كَرِهَ اللَّهُ انبِعاثَهُم فَثَبَّطَهُم وَقيلَ اقعُدوا مَعَ القٰعِدينَ

و اگر قصد بیرون‌رفتن داشتند، برای آن آمادگی فراهم می‌کردند؛ ولی آن معبود یگانه برخاستنشان را نپسندید، پس آنان را بازداشت و گفته شد: با نشستگان بنشینید.

التوبه ۹:۴۷

لَو خَرَجوا فيكُم ما زادوكُم إِلّا خَبالًا وَلَأَوضَعوا خِلٰلَكُم يَبغونَكُمُ الفِتنَةَ وَفيكُم سَمّٰعونَ لَهُم ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ بِالظّٰلِمينَ

اگر همراه شما بیرون می‌آمدند، جز آشفتگی بر شما نمی‌افزودند و در میانتان شتاب می‌کردند و برایتان فتنه می‌خواستند؛ و در میان شما کسانی‌اند که به آنان گوش می‌سپارند؛ و آن معبود یگانه به ستمکاران داناست.

التوبه ۹:۴۸

لَقَدِ ابتَغَوُا الفِتنَةَ مِن قَبلُ وَقَلَّبوا لَكَ الأُمورَ حَتّىٰ جاءَ الحَقُّ وَظَهَرَ أَمرُ اللَّهِ وَهُم كٰرِهونَ

آنان پیش‌تر نیز فتنه می‌خواستند و کارها را برای تو زیرورو کردند تا حق آمد و فرمان آن معبود یگانه آشکار شد، در حالی که ناخشنود بودند.

التوبه ۹:۴۹

وَمِنهُم مَن يَقولُ ائذَن لى وَلا تَفتِنّى ۚ أَلا فِى الفِتنَةِ سَقَطوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحيطَةٌ بِالكٰفِرينَ

و از آنان کسی است که می‌گوید: به من اجازه بده و مرا به فتنه مینداز؛ آگاه باشید که در فتنه افتاده‌اند؛ و جهنم کافران را دربرگرفته است.

التوبه ۹:۵۰

إِن تُصِبكَ حَسَنَةٌ تَسُؤهُم ۖ وَإِن تُصِبكَ مُصيبَةٌ يَقولوا قَد أَخَذنا أَمرَنا مِن قَبلُ وَيَتَوَلَّوا وَهُم فَرِحونَ

اگر نیکی‌ای به تو برسد، آنان را ناخشنود می‌کند؛ و اگر مصیبتی به تو برسد، می‌گویند: ما از پیش کار خود را به دست گرفتیم؛ و شادمان روی می‌گردانند.

التوبه ۹:۵۱

قُل لَن يُصيبَنا إِلّا ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَولىٰنا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ

بگو: جز آنچه آن معبود یگانه برای ما نوشته است به ما نمی‌رسد؛ او سرپرست ماست؛ و مؤمنان باید بر آن معبود یگانه توکل کنند.

التوبه ۹:۵۲

قُل هَل تَرَبَّصونَ بِنا إِلّا إِحدَى الحُسنَيَينِ ۖ وَنَحنُ نَتَرَبَّصُ بِكُم أَن يُصيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِن عِندِهِ أَو بِأَيدينا ۖ فَتَرَبَّصوا إِنّا مَعَكُم مُتَرَبِّصونَ

بگو: آیا جز یکی از دو نیکی را برای ما انتظار می‌کشید؟ و ما برای شما انتظار می‌کشیم که آن معبود یگانه عذابی از نزد خود یا به دست ما به شما برساند؛ پس منتظر باشید، ما نیز با شما منتظریم.

التوبه ۹:۵۳

قُل أَنفِقوا طَوعًا أَو كَرهًا لَن يُتَقَبَّلَ مِنكُم ۖ إِنَّكُم كُنتُم قَومًا فٰسِقينَ

بگو: خواسته یا ناخواسته انفاق کنید، از شما پذیرفته نخواهد شد؛ زیرا شما مردمی نافرمان بوده‌اید.

التوبه ۹:۵۴

وَما مَنَعَهُم أَن تُقبَلَ مِنهُم نَفَقٰتُهُم إِلّا أَنَّهُم كَفَروا بِاللَّهِ وَبِرَسولِهِ وَلا يَأتونَ الصَّلوٰةَ إِلّا وَهُم كُسالىٰ وَلا يُنفِقونَ إِلّا وَهُم كٰرِهونَ

و چیزی مانع پذیرش انفاق‌هایشان نشد جز اینکه به آن معبود یگانه و رسولش کفر ورزیدند و جز با کسالت به صلات نمی‌آیند و جز با ناخشنودی انفاق نمی‌کنند.

التوبه ۹:۵۵

فَلا تُعجِبكَ أَموٰلُهُم وَلا أَولٰدُهُم ۚ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِها فِى الحَيوٰةِ الدُّنيا وَتَزهَقَ أَنفُسُهُم وَهُم كٰفِرونَ

پس اموال و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد؛ آن معبود یگانه تنها می‌خواهد در زندگی دنیا با آن‌ها عذابشان کند و جان‌هایشان در حالی بیرون رود که کافرند.

التوبه ۹:۵۶

وَيَحلِفونَ بِاللَّهِ إِنَّهُم لَمِنكُم وَما هُم مِنكُم وَلٰكِنَّهُم قَومٌ يَفرَقونَ

و به آن معبود یگانه سوگند می‌خورند که از شمایند، در حالی که از شما نیستند؛ بلکه مردمی‌اند که می‌ترسند.

التوبه ۹:۵۷

لَو يَجِدونَ مَلجَـًٔا أَو مَغٰرٰتٍ أَو مُدَّخَلًا لَوَلَّوا إِلَيهِ وَهُم يَجمَحونَ

اگر پناهگاهی یا غارهایی یا راه ورودی‌ای می‌یافتند، شتابان به سوی آن روی می‌آوردند.

التوبه ۹:۵۸

وَمِنهُم مَن يَلمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِ فَإِن أُعطوا مِنها رَضوا وَإِن لَم يُعطَوا مِنها إِذا هُم يَسخَطونَ

و از آنان کسی است که درباره صدقات بر تو خرده می‌گیرد؛ پس اگر از آن به آنان داده شود، خشنود می‌شوند و اگر داده نشود، ناگهان خشمگین می‌شوند.

التوبه ۹:۵۹

وَلَو أَنَّهُم رَضوا ما ءاتىٰهُمُ اللَّهُ وَرَسولُهُ وَقالوا حَسبُنَا اللَّهُ سَيُؤتينَا اللَّهُ مِن فَضلِهِ وَرَسولُهُ إِنّا إِلَى اللَّهِ رٰغِبونَ

و اگر به آنچه آن معبود یگانه و رسولش به آنان دادند راضی می‌شدند و می‌گفتند: آن معبود یگانه برای ما کافی است؛ آن معبود یگانه از فضل خود به ما خواهد داد و رسولش نیز؛ ما به آن معبود یگانه راغبیم.

التوبه ۹:۶۰

إِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلفُقَراءِ وَالمَسٰكينِ وَالعٰمِلينَ عَلَيها وَالمُؤَلَّفَةِ قُلوبُهُم وَفِى الرِّقابِ وَالغٰرِمينَ وَفى سَبيلِ اللَّهِ وَابنِ السَّبيلِ ۖ فَريضَةً مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

صدقات تنها برای فقیران و نیازمندان و کارگزاران آن و کسانی است که دل‌هایشان پیوند داده می‌شود و برای آزادکردن گردن‌ها و بدهکاران و در راه آن معبود یگانه و درراه‌مانده؛ فریضه‌ای از سوی آن معبود یگانه؛ و آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۶۱

وَمِنهُمُ الَّذينَ يُؤذونَ النَّبِىَّ وَيَقولونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُل أُذُنُ خَيرٍ لَكُم يُؤمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤمِنُ لِلمُؤمِنينَ وَرَحمَةٌ لِلَّذينَ ءامَنوا مِنكُم ۚ وَالَّذينَ يُؤذونَ رَسولَ اللَّهِ لَهُم عَذابٌ أَليمٌ

و از آنان کسانی‌اند که پیامبر را می‌آزارند و می‌گویند: او گوش است؛ بگو: گوشی برای خیر شماست؛ به آن معبود یگانه ایمان دارد و مؤمنان را باور می‌کند و برای کسانی از شما که ایمان آورده‌اند رحمتی است؛ و کسانی که رسول آن معبود یگانه را می‌آزارند، عذابی دردناک دارند.

التوبه ۹:۶۲

يَحلِفونَ بِاللَّهِ لَكُم لِيُرضوكُم وَاللَّهُ وَرَسولُهُ أَحَقُّ أَن يُرضوهُ إِن كانوا مُؤمِنينَ

برای شما به آن معبود یگانه سوگند می‌خورند تا خشنودتان کنند؛ و آن معبود یگانه و رسولش سزاوارترند که او را خشنود کنند، اگر مؤمن باشند.

التوبه ۹:۶۳

أَلَم يَعلَموا أَنَّهُ مَن يُحادِدِ اللَّهَ وَرَسولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خٰلِدًا فيها ۚ ذٰلِكَ الخِزىُ العَظيمُ

آیا ندانسته‌اند که هرکس با آن معبود یگانه و رسولش مخالفت کند، آتش جهنم برای اوست و در آن ماندگار است؟ این همان خواری بزرگ است.

التوبه ۹:۶۴

يَحذَرُ المُنٰفِقونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيهِم سورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِما فى قُلوبِهِم ۚ قُلِ استَهزِءوا إِنَّ اللَّهَ مُخرِجٌ ما تَحذَرونَ

منافقان بیم دارند که سوره‌ای بر آنان فرو فرستاده شود و آنان را از آنچه در دل‌هایشان است خبر دهد؛ بگو: مسخره کنید؛ آن معبود یگانه آنچه را از آن می‌ترسید بیرون خواهد آورد.

التوبه ۹:۶۵

وَلَئِن سَأَلتَهُم لَيَقولُنَّ إِنَّما كُنّا نَخوضُ وَنَلعَبُ ۚ قُل أَبِاللَّهِ وَءايٰتِهِ وَرَسولِهِ كُنتُم تَستَهزِءونَ

و اگر از آنان بپرسی، حتما می‌گویند: ما تنها به گفت‌وگو و بازی مشغول بودیم؛ بگو: آیا آن معبود یگانه و آیات او و رسولش را مسخره می‌کردید؟

التوبه ۹:۶۶

لا تَعتَذِروا قَد كَفَرتُم بَعدَ إيمٰنِكُم ۚ إِن نَعفُ عَن طائِفَةٍ مِنكُم نُعَذِّب طائِفَةً بِأَنَّهُم كانوا مُجرِمينَ

عذر نیاورید؛ پس از ایمانتان کفر ورزیدید؛ اگر از گروهی از شما درگذریم، گروهی را عذاب می‌کنیم، زیرا مجرم بودند.

التوبه ۹:۶۷

المُنٰفِقونَ وَالمُنٰفِقٰتُ بَعضُهُم مِن بَعضٍ ۚ يَأمُرونَ بِالمُنكَرِ وَيَنهَونَ عَنِ المَعروفِ وَيَقبِضونَ أَيدِيَهُم ۚ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُم ۗ إِنَّ المُنٰفِقينَ هُمُ الفٰسِقونَ

مردان و زنان منافق از یکدیگرند؛ به منکر فرمان می‌دهند و از معروف بازمی‌دارند و دست‌هایشان را می‌بندند؛ آن معبود یگانه را فراموش کردند، پس او نیز آنان را فراموش کرد؛ بی‌گمان منافقان همان نافرمانان‌اند.

التوبه ۹:۶۸

وَعَدَ اللَّهُ المُنٰفِقينَ وَالمُنٰفِقٰتِ وَالكُفّارَ نارَ جَهَنَّمَ خٰلِدينَ فيها ۚ هِىَ حَسبُهُم ۚ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ ۖ وَلَهُم عَذابٌ مُقيمٌ

آن معبود یگانه به مردان و زنان منافق و کافران آتش جهنم را وعده داده است که در آن ماندگارند؛ آن برایشان کافی است؛ و آن معبود یگانه لعنتشان کرده و عذابی پایدار دارند.

التوبه ۹:۶۹

كَالَّذينَ مِن قَبلِكُم كانوا أَشَدَّ مِنكُم قُوَّةً وَأَكثَرَ أَموٰلًا وَأَولٰدًا فَاستَمتَعوا بِخَلٰقِهِم فَاستَمتَعتُم بِخَلٰقِكُم كَمَا استَمتَعَ الَّذينَ مِن قَبلِكُم بِخَلٰقِهِم وَخُضتُم كَالَّذى خاضوا ۚ أُولٰئِكَ حَبِطَت أَعمٰلُهُم فِى الدُّنيا وَالـٔاخِرَةِ ۖ وَأُولٰئِكَ هُمُ الخٰسِرونَ

مانند کسانی که پیش از شما بودند؛ از شما نیرومندتر و دارای اموال و فرزندان بیشتر بودند؛ پس از بهره خود برخوردار شدند و شما نیز از بهره خود برخوردار شدید، همان‌گونه که پیشینیانتان از بهره خود برخوردار شدند؛ و همانند آنان که فرو رفتند، فرو رفتید؛ آنان اعمالشان در دنیا و آخرت تباه شده و همان زیان‌کاران‌اند.

التوبه ۹:۷۰

أَلَم يَأتِهِم نَبَأُ الَّذينَ مِن قَبلِهِم قَومِ نوحٍ وَعادٍ وَثَمودَ وَقَومِ إِبرٰهيمَ وَأَصحٰبِ مَديَنَ وَالمُؤتَفِكٰتِ ۚ أَتَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّنٰتِ ۖ فَما كانَ اللَّهُ لِيَظلِمَهُم وَلٰكِن كانوا أَنفُسَهُم يَظلِمونَ

آیا خبر پیشینیانشان به آنان نرسیده است: قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهیم و مردم مدین و آبادی‌های زیرورو شده؟ رسولانشان با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند؛ پس آن معبود یگانه به آنان ستم نمی‌کرد، بلکه خود به خویشتن ستم می‌کردند.

التوبه ۹:۷۱

وَالمُؤمِنونَ وَالمُؤمِنٰتُ بَعضُهُم أَولِياءُ بَعضٍ ۚ يَأمُرونَ بِالمَعروفِ وَيَنهَونَ عَنِ المُنكَرِ وَيُقيمونَ الصَّلوٰةَ وَيُؤتونَ الزَّكوٰةَ وَيُطيعونَ اللَّهَ وَرَسولَهُ ۚ أُولٰئِكَ سَيَرحَمُهُمُ اللَّهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ

و مردان و زنان مؤمن سرپرستان یکدیگرند؛ به معروف فرمان می‌دهند و از منکر بازمی‌دارند و صلات را برپا می‌دارند و زکات می‌دهند و آن معبود یگانه و رسولش را اطاعت می‌کنند؛ آن معبود یگانه به آنان رحمت خواهد کرد؛ بی‌گمان آن معبود یگانه شکست‌ناپذیر و حکیم است.

التوبه ۹:۷۲

وَعَدَ اللَّهُ المُؤمِنينَ وَالمُؤمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الأَنهٰرُ خٰلِدينَ فيها وَمَسٰكِنَ طَيِّبَةً فى جَنّٰتِ عَدنٍ ۚ وَرِضوٰنٌ مِنَ اللَّهِ أَكبَرُ ۚ ذٰلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ

آن معبود یگانه به مردان و زنان مؤمن باغ‌هایی وعده داده که نهرها از زیر آن‌ها جاری است و در آن‌ها ماندگارند و خانه‌هایی پاکیزه در باغ‌های اقامت؛ و خشنودی‌ای از آن معبود یگانه بزرگ‌تر است؛ این همان کامیابی بزرگ است.

التوبه ۹:۷۳

يٰأَيُّهَا النَّبِىُّ جٰهِدِ الكُفّارَ وَالمُنٰفِقينَ وَاغلُظ عَلَيهِم ۚ وَمَأوىٰهُم جَهَنَّمُ ۖ وَبِئسَ المَصيرُ

ای پیامبر، با کافران و منافقان بکوش و بر آنان سخت بگیر؛ و جایگاهشان جهنم است و چه بد سرانجامی است.

التوبه ۹:۷۴

يَحلِفونَ بِاللَّهِ ما قالوا وَلَقَد قالوا كَلِمَةَ الكُفرِ وَكَفَروا بَعدَ إِسلٰمِهِم وَهَمّوا بِما لَم يَنالوا ۚ وَما نَقَموا إِلّا أَن أَغنىٰهُمُ اللَّهُ وَرَسولُهُ مِن فَضلِهِ ۚ فَإِن يَتوبوا يَكُ خَيرًا لَهُم ۖ وَإِن يَتَوَلَّوا يُعَذِّبهُمُ اللَّهُ عَذابًا أَليمًا فِى الدُّنيا وَالـٔاخِرَةِ ۚ وَما لَهُم فِى الأَرضِ مِن وَلِىٍّ وَلا نَصيرٍ

به آن معبود یگانه سوگند می‌خورند که نگفته‌اند، در حالی که سخن کفر را گفتند و پس از اسلامشان کفر ورزیدند و قصد چیزی کردند که به آن نرسیدند؛ و جز از این خشم نگرفتند که آن معبود یگانه و رسولش آنان را از فضل او بی‌نیاز کردند؛ پس اگر بازگردند، برایشان بهتر است؛ و اگر روی گردانند، آن معبود یگانه آنان را در دنیا و آخرت به عذابی دردناک عذاب می‌کند و در زمین سرپرست و یاوری نخواهند داشت.

التوبه ۹:۷۵

وَمِنهُم مَن عٰهَدَ اللَّهَ لَئِن ءاتىٰنا مِن فَضلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكونَنَّ مِنَ الصّٰلِحينَ

و از آنان کسی است که با آن معبود یگانه پیمان بست که اگر از فضل خود به ما بدهد، حتما صدقه خواهیم داد و از شایستگان خواهیم بود.

التوبه ۹:۷۶

فَلَمّا ءاتىٰهُم مِن فَضلِهِ بَخِلوا بِهِ وَتَوَلَّوا وَهُم مُعرِضونَ

پس چون از فضل خود به آنان داد، در آن بخل ورزیدند و روی گرداندند، در حالی که روی‌گردان بودند.

التوبه ۹:۷۷

فَأَعقَبَهُم نِفاقًا فى قُلوبِهِم إِلىٰ يَومِ يَلقَونَهُ بِما أَخلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدوهُ وَبِما كانوا يَكذِبونَ

پس در پی آن، تا روزی که او را دیدار کنند، نفاقی در دل‌هایشان نهاد، به سبب آنکه وعده خود به آن معبود یگانه را خلاف کردند و به سبب دروغ‌هایی که می‌گفتند.

التوبه ۹:۷۸

أَلَم يَعلَموا أَنَّ اللَّهَ يَعلَمُ سِرَّهُم وَنَجوىٰهُم وَأَنَّ اللَّهَ عَلّٰمُ الغُيوبِ

آیا ندانسته‌اند که آن معبود یگانه راز و گفت‌وگوی پنهانشان را می‌داند و دانای نهان‌هاست؟

التوبه ۹:۷۹

الَّذينَ يَلمِزونَ المُطَّوِّعينَ مِنَ المُؤمِنينَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذينَ لا يَجِدونَ إِلّا جُهدَهُم فَيَسخَرونَ مِنهُم ۙ سَخِرَ اللَّهُ مِنهُم وَلَهُم عَذابٌ أَليمٌ

کسانی که بر مؤمنانی که داوطلبانه صدقه می‌دهند و بر آنان که جز توان خود چیزی نمی‌یابند خرده می‌گیرند و مسخره‌شان می‌کنند؛ آن معبود یگانه آنان را مسخره می‌کند و عذابی دردناک دارند.

التوبه ۹:۸۰

استَغفِر لَهُم أَو لا تَستَغفِر لَهُم إِن تَستَغفِر لَهُم سَبعينَ مَرَّةً فَلَن يَغفِرَ اللَّهُ لَهُم ۚ ذٰلِكَ بِأَنَّهُم كَفَروا بِاللَّهِ وَرَسولِهِ ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الفٰسِقينَ

برای آنان آمرزش بخواه یا آمرزش نخواه؛ اگر هفتاد بار برایشان آمرزش بخواهی، آن معبود یگانه هرگز آنان را نمی‌آمرزد؛ این بدان سبب است که به آن معبود یگانه و رسولش کفر ورزیدند؛ و آن معبود یگانه مردم نافرمان را هدایت نمی‌کند.

التوبه ۹:۸۱

فَرِحَ المُخَلَّفونَ بِمَقعَدِهِم خِلٰفَ رَسولِ اللَّهِ وَكَرِهوا أَن يُجٰهِدوا بِأَموٰلِهِم وَأَنفُسِهِم فى سَبيلِ اللَّهِ وَقالوا لا تَنفِروا فِى الحَرِّ ۗ قُل نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا ۚ لَو كانوا يَفقَهونَ

برجای‌ماندگان از نشستن خود پس از رسول آن معبود یگانه شاد شدند و ناخشنود بودند که با اموال و جان‌هایشان در راه آن معبود یگانه بکوشند و گفتند: در گرما حرکت نکنید؛ بگو: آتش جهنم گرم‌تر است؛ اگر می‌فهمیدند.

التوبه ۹:۸۲

فَليَضحَكوا قَليلًا وَليَبكوا كَثيرًا جَزاءً بِما كانوا يَكسِبونَ

پس اندک بخندند و بسیار بگریند، به جزای آنچه به دست می‌آوردند.

التوبه ۹:۸۳

فَإِن رَجَعَكَ اللَّهُ إِلىٰ طائِفَةٍ مِنهُم فَاستَـٔذَنوكَ لِلخُروجِ فَقُل لَن تَخرُجوا مَعِىَ أَبَدًا وَلَن تُقٰتِلوا مَعِىَ عَدُوًّا ۖ إِنَّكُم رَضيتُم بِالقُعودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقعُدوا مَعَ الخٰلِفينَ

پس اگر آن معبود یگانه تو را نزد گروهی از آنان بازگرداند و برای بیرون‌رفتن از تو اجازه خواستند، بگو: هرگز با من بیرون نخواهید آمد و هرگز همراه من با دشمنی نخواهید جنگید؛ شما نخستین بار به نشستن راضی شدید؛ پس با برجای‌ماندگان بنشینید.

التوبه ۹:۸۴

وَلا تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنهُم ماتَ أَبَدًا وَلا تَقُم عَلىٰ قَبرِهِ ۖ إِنَّهُم كَفَروا بِاللَّهِ وَرَسولِهِ وَماتوا وَهُم فٰسِقونَ

و هرگز بر هیچ‌یک از آنان که مرده است صلات مگزار و بر گورش نایست؛ زیرا به آن معبود یگانه و رسولش کفر ورزیدند و در حال نافرمانی مردند.

التوبه ۹:۸۵

وَلا تُعجِبكَ أَموٰلُهُم وَأَولٰدُهُم ۚ إِنَّما يُريدُ اللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِها فِى الدُّنيا وَتَزهَقَ أَنفُسُهُم وَهُم كٰفِرونَ

و اموال و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد؛ آن معبود یگانه تنها می‌خواهد با آن‌ها در دنیا عذابشان کند و جان‌هایشان در حالی بیرون رود که کافرند.

التوبه ۹:۸۶

وَإِذا أُنزِلَت سورَةٌ أَن ءامِنوا بِاللَّهِ وَجٰهِدوا مَعَ رَسولِهِ استَـٔذَنَكَ أُولُوا الطَّولِ مِنهُم وَقالوا ذَرنا نَكُن مَعَ القٰعِدينَ

و هنگامی که سوره‌ای فرو فرستاده شود که به آن معبود یگانه ایمان آورید و همراه رسولش بکوشید، توانگرانشان از تو اجازه می‌خواهند و می‌گویند: بگذار با نشستگان باشیم.

التوبه ۹:۸۷

رَضوا بِأَن يَكونوا مَعَ الخَوالِفِ وَطُبِعَ عَلىٰ قُلوبِهِم فَهُم لا يَفقَهونَ

راضی شدند که با برجای‌ماندگان باشند و بر دل‌هایشان مهر زده شد؛ پس نمی‌فهمند.

التوبه ۹:۸۸

لٰكِنِ الرَّسولُ وَالَّذينَ ءامَنوا مَعَهُ جٰهَدوا بِأَموٰلِهِم وَأَنفُسِهِم ۚ وَأُولٰئِكَ لَهُمُ الخَيرٰتُ ۖ وَأُولٰئِكَ هُمُ المُفلِحونَ

ولی رسول و کسانی که همراه او ایمان آوردند با اموال و جان‌هایشان کوشیدند؛ نیکی‌ها برای آنان است و آنان همان رستگاران‌اند.

التوبه ۹:۸۹

أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم جَنّٰتٍ تَجرى مِن تَحتِهَا الأَنهٰرُ خٰلِدينَ فيها ۚ ذٰلِكَ الفَوزُ العَظيمُ

آن معبود یگانه برایشان باغ‌هایی آماده کرده که نهرها از زیر آن‌ها جاری است و در آن‌ها ماندگارند؛ این کامیابی بزرگ است.

التوبه ۹:۹۰

وَجاءَ المُعَذِّرونَ مِنَ الأَعرابِ لِيُؤذَنَ لَهُم وَقَعَدَ الَّذينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسولَهُ ۚ سَيُصيبُ الَّذينَ كَفَروا مِنهُم عَذابٌ أَليمٌ

و عذرآورندگان از بادیه‌نشینان آمدند تا به آنان اجازه داده شود؛ و کسانی که به آن معبود یگانه و رسولش دروغ گفتند نشستند؛ به کسانی از آنان که کفر ورزیدند عذابی دردناک خواهد رسید.

التوبه ۹:۹۱

لَيسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَلا عَلَى المَرضىٰ وَلا عَلَى الَّذينَ لا يَجِدونَ ما يُنفِقونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحوا لِلَّهِ وَرَسولِهِ ۚ ما عَلَى المُحسِنينَ مِن سَبيلٍ ۚ وَاللَّهُ غَفورٌ رَحيمٌ

بر ناتوانان و بیماران و کسانی که چیزی برای انفاق نمی‌یابند حرجی نیست، اگر نسبت به آن معبود یگانه و رسولش خیرخواه باشند؛ بر نیکوکاران راهی نیست؛ و آن معبود یگانه آمرزنده و رحیم است.

التوبه ۹:۹۲

وَلا عَلَى الَّذينَ إِذا ما أَتَوكَ لِتَحمِلَهُم قُلتَ لا أَجِدُ ما أَحمِلُكُم عَلَيهِ تَوَلَّوا وَأَعيُنُهُم تَفيضُ مِنَ الدَّمعِ حَزَنًا أَلّا يَجِدوا ما يُنفِقونَ

و نه بر کسانی که چون نزد تو آمدند تا آنان را سوار کنی، گفتی: چیزی نمی‌یابم که شما را بر آن سوار کنم؛ برگشتند، در حالی که چشم‌هایشان از اندوه اینکه چیزی برای انفاق نمی‌یافتند اشک می‌ریخت.

التوبه ۹:۹۳

إِنَّمَا السَّبيلُ عَلَى الَّذينَ يَستَـٔذِنونَكَ وَهُم أَغنِياءُ ۚ رَضوا بِأَن يَكونوا مَعَ الخَوالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلىٰ قُلوبِهِم فَهُم لا يَعلَمونَ

راه تنها بر کسانی است که با وجود توانگری از تو اجازه می‌خواهند؛ راضی شدند که با برجای‌ماندگان باشند و آن معبود یگانه بر دل‌هایشان مهر زد؛ پس نمی‌دانند.

التوبه ۹:۹۴

يَعتَذِرونَ إِلَيكُم إِذا رَجَعتُم إِلَيهِم ۚ قُل لا تَعتَذِروا لَن نُؤمِنَ لَكُم قَد نَبَّأَنَا اللَّهُ مِن أَخبارِكُم ۚ وَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُم وَرَسولُهُ ثُمَّ تُرَدّونَ إِلىٰ عٰلِمِ الغَيبِ وَالشَّهٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِما كُنتُم تَعمَلونَ

چون نزد آنان بازگردید، برایتان عذر می‌آورند؛ بگو: عذر نیاورید، هرگز شما را باور نمی‌کنیم؛ آن معبود یگانه ما را از خبرهایتان آگاه کرده است؛ و آن معبود یگانه و رسولش عمل شما را خواهند دید؛ سپس به سوی دانای نهان و آشکار بازگردانده می‌شوید و شما را از آنچه می‌کردید خبر می‌دهد.

التوبه ۹:۹۵

سَيَحلِفونَ بِاللَّهِ لَكُم إِذَا انقَلَبتُم إِلَيهِم لِتُعرِضوا عَنهُم ۖ فَأَعرِضوا عَنهُم ۖ إِنَّهُم رِجسٌ ۖ وَمَأوىٰهُم جَهَنَّمُ جَزاءً بِما كانوا يَكسِبونَ

هنگامی که نزد آنان بازگردید، برایتان به آن معبود یگانه سوگند خواهند خورد تا از آنان روی بگردانید؛ پس از آنان روی بگردانید؛ آنان پلیدی‌اند و جایگاهشان جهنم است، به جزای آنچه به دست می‌آوردند.

التوبه ۹:۹۶

يَحلِفونَ لَكُم لِتَرضَوا عَنهُم ۖ فَإِن تَرضَوا عَنهُم فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرضىٰ عَنِ القَومِ الفٰسِقينَ

برای شما سوگند می‌خورند تا از آنان خشنود شوید؛ پس اگر از آنان خشنود شوید، آن معبود یگانه از مردم نافرمان خشنود نمی‌شود.

التوبه ۹:۹۷

الأَعرابُ أَشَدُّ كُفرًا وَنِفاقًا وَأَجدَرُ أَلّا يَعلَموا حُدودَ ما أَنزَلَ اللَّهُ عَلىٰ رَسولِهِ ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

بادیه‌نشینان در کفر و نفاق سخت‌ترند و سزاوارتر به اینکه حدود آنچه را آن معبود یگانه بر رسولش فرو فرستاده ندانند؛ و آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۹۸

وَمِنَ الأَعرابِ مَن يَتَّخِذُ ما يُنفِقُ مَغرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوائِرَ ۚ عَلَيهِم دائِرَةُ السَّوءِ ۗ وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

و از بادیه‌نشینان کسی است که آنچه انفاق می‌کند زیانی می‌شمارد و برای شما گردش‌های بد روزگار را انتظار می‌کشد؛ گردش بد بر خودشان باد؛ و آن معبود یگانه شنوا و داناست.

التوبه ۹:۹۹

وَمِنَ الأَعرابِ مَن يُؤمِنُ بِاللَّهِ وَاليَومِ الـٔاخِرِ وَيَتَّخِذُ ما يُنفِقُ قُرُبٰتٍ عِندَ اللَّهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسولِ ۚ أَلا إِنَّها قُربَةٌ لَهُم ۚ سَيُدخِلُهُمُ اللَّهُ فى رَحمَتِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ

و از بادیه‌نشینان کسی است که به آن معبود یگانه و روز واپسین ایمان دارد و آنچه انفاق می‌کند وسیله نزدیکی نزد آن معبود یگانه و صلوات رسول می‌گیرد؛ آگاه باشید که آن برایشان مایه نزدیکی است؛ آن معبود یگانه آنان را در رحمت خود درخواهد آورد؛ بی‌گمان آن معبود یگانه آمرزنده و رحیم است.

التوبه ۹:۱۰۰

وَالسّٰبِقونَ الأَوَّلونَ مِنَ المُهٰجِرينَ وَالأَنصارِ وَالَّذينَ اتَّبَعوهُم بِإِحسٰنٍ رَضِىَ اللَّهُ عَنهُم وَرَضوا عَنهُ وَأَعَدَّ لَهُم جَنّٰتٍ تَجرى تَحتَهَا الأَنهٰرُ خٰلِدينَ فيها أَبَدًا ۚ ذٰلِكَ الفَوزُ العَظيمُ

و پیشگامان نخستین از مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کردند، آن معبود یگانه از آنان خشنود شد و آنان از او خشنود شدند و برایشان باغ‌هایی آماده کرد که نهرها از زیر آن‌ها جاری است و همیشه در آن‌ها ماندگارند؛ این کامیابی بزرگ است.

التوبه ۹:۱۰۱

وَمِمَّن حَولَكُم مِنَ الأَعرابِ مُنٰفِقونَ ۖ وَمِن أَهلِ المَدينَةِ ۖ مَرَدوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعلَمُهُم ۖ نَحنُ نَعلَمُهُم ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَرَّتَينِ ثُمَّ يُرَدّونَ إِلىٰ عَذابٍ عَظيمٍ

و از بادیه‌نشینان پیرامون شما منافقانی هستند و از اهل مدینه نیز؛ بر نفاق خو گرفته‌اند؛ تو آنان را نمی‌شناسی، ما می‌شناسیم؛ دو بار عذابشان خواهیم کرد، سپس به عذابی بزرگ بازگردانده می‌شوند.

التوبه ۹:۱۰۲

وَءاخَرونَ اعتَرَفوا بِذُنوبِهِم خَلَطوا عَمَلًا صٰلِحًا وَءاخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتوبَ عَلَيهِم ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ

و دیگرانی به گناهان خود اعتراف کردند؛ عملی شایسته را با عملی دیگر که بد بود آمیختند؛ امید است آن معبود یگانه به آنان بازگردد؛ بی‌گمان آن معبود یگانه آمرزنده و رحیم است.

التوبه ۹:۱۰۳

خُذ مِن أَموٰلِهِم صَدَقَةً تُطَهِّرُهُم وَتُزَكّيهِم بِها وَصَلِّ عَلَيهِم ۖ إِنَّ صَلوٰتَكَ سَكَنٌ لَهُم ۗ وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

از اموالشان صدقه‌ای بگیر که با آن پاکشان کنی و رشدشان دهی و بر آنان صلات بفرست؛ بی‌گمان صلات تو برایشان آرامش است؛ و آن معبود یگانه شنوا و داناست.

التوبه ۹:۱۰۴

أَلَم يَعلَموا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقبَلُ التَّوبَةَ عَن عِبادِهِ وَيَأخُذُ الصَّدَقٰتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ

آیا ندانسته‌اند که آن معبود یگانه است که بازگشت را از بندگانش می‌پذیرد و صدقات را می‌گیرد و او همان بسیار بازگشت‌کننده و رحیم است؟

التوبه ۹:۱۰۵

وَقُلِ اعمَلوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُم وَرَسولُهُ وَالمُؤمِنونَ ۖ وَسَتُرَدّونَ إِلىٰ عٰلِمِ الغَيبِ وَالشَّهٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِما كُنتُم تَعمَلونَ

و بگو: عمل کنید؛ آن معبود یگانه و رسولش و مؤمنان عمل شما را خواهند دید؛ و به سوی دانای نهان و آشکار بازگردانده می‌شوید و شما را از آنچه می‌کردید خبر می‌دهد.

التوبه ۹:۱۰۶

وَءاخَرونَ مُرجَونَ لِأَمرِ اللَّهِ إِمّا يُعَذِّبُهُم وَإِمّا يَتوبُ عَلَيهِم ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

و دیگرانی به فرمان آن معبود یگانه واگذاشته شده‌اند؛ یا عذابشان می‌کند یا به آنان بازمی‌گردد؛ و آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۱۰۷

وَالَّذينَ اتَّخَذوا مَسجِدًا ضِرارًا وَكُفرًا وَتَفريقًا بَينَ المُؤمِنينَ وَإِرصادًا لِمَن حارَبَ اللَّهَ وَرَسولَهُ مِن قَبلُ ۚ وَلَيَحلِفُنَّ إِن أَرَدنا إِلَّا الحُسنىٰ ۖ وَاللَّهُ يَشهَدُ إِنَّهُم لَكٰذِبونَ

و کسانی که مسجدی برای زیان‌رساندن و کفر و جدایی‌افکندن میان مؤمنان و کمینگاه‌ساختن برای کسی که پیش‌تر با آن معبود یگانه و رسولش جنگیده بود برگزیدند؛ و حتما سوگند خواهند خورد که جز نیکی نخواستیم؛ و آن معبود یگانه گواهی می‌دهد که آنان دروغ‌گویند.

التوبه ۹:۱۰۸

لا تَقُم فيهِ أَبَدًا ۚ لَمَسجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقوىٰ مِن أَوَّلِ يَومٍ أَحَقُّ أَن تَقومَ فيهِ ۚ فيهِ رِجالٌ يُحِبّونَ أَن يَتَطَهَّروا ۚ وَاللَّهُ يُحِبُّ المُطَّهِّرينَ

هرگز در آن نایست؛ مسجدی که از نخستین روز بر پروا بنا شده سزاوارتر است که در آن بایستی؛ در آن مردانی هستند که دوست دارند پاک شوند؛ و آن معبود یگانه پاک‌شوندگان را دوست دارد.

التوبه ۹:۱۰۹

أَفَمَن أَسَّسَ بُنيٰنَهُ عَلىٰ تَقوىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضوٰنٍ خَيرٌ أَم مَن أَسَّسَ بُنيٰنَهُ عَلىٰ شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانهارَ بِهِ فى نارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الظّٰلِمينَ

آیا کسی که بنای خود را بر پروا از آن معبود یگانه و خشنودی او نهاده بهتر است یا کسی که بنای خود را بر لبه پرتگاهی سست نهاده و با او در آتش جهنم فروریخته است؟ و آن معبود یگانه مردم ستمکار را هدایت نمی‌کند.

التوبه ۹:۱۱۰

لا يَزالُ بُنيٰنُهُمُ الَّذى بَنَوا ريبَةً فى قُلوبِهِم إِلّا أَن تَقَطَّعَ قُلوبُهُم ۗ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ

بنایی که ساخته‌اند همواره در دل‌هایشان مایه شک خواهد بود، مگر آنکه دل‌هایشان پاره‌پاره شود؛ و آن معبود یگانه دانا و حکیم است.

التوبه ۹:۱۱۱

إِنَّ اللَّهَ اشتَرىٰ مِنَ المُؤمِنينَ أَنفُسَهُم وَأَموٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ ۚ يُقٰتِلونَ فى سَبيلِ اللَّهِ فَيَقتُلونَ وَيُقتَلونَ ۖ وَعدًا عَلَيهِ حَقًّا فِى التَّورىٰةِ وَالإِنجيلِ وَالقُرءانِ ۚ وَمَن أَوفىٰ بِعَهدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاستَبشِروا بِبَيعِكُمُ الَّذى بايَعتُم بِهِ ۚ وَذٰلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ

آن معبود یگانه از مؤمنان جان‌ها و اموالشان را خریده است، در برابر اینکه باغ برای آنان باشد؛ در راه آن معبود یگانه می‌جنگند، پس می‌کشند و کشته می‌شوند؛ وعده‌ای راست بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن؛ و چه کسی از آن معبود یگانه به پیمانش وفادارتر است؟ پس به دادوستدی که کرده‌اید شاد باشید؛ و این همان کامیابی بزرگ است.

التوبه ۹:۱۱۲

التّٰئِبونَ العٰبِدونَ الحٰمِدونَ السّٰئِحونَ الرّٰكِعونَ السّٰجِدونَ الـٔامِرونَ بِالمَعروفِ وَالنّاهونَ عَنِ المُنكَرِ وَالحٰفِظونَ لِحُدودِ اللَّهِ ۗ وَبَشِّرِ المُؤمِنينَ

بازگشت‌کنندگان، پرستندگان، ستایشگران، گردش‌کنندگان، رکوع‌کنندگان، سجده‌کنندگان، فرمان‌دهندگان به معروف و بازدارندگان از منکر و پاسداران حدود آن معبود یگانه؛ و مؤمنان را مژده بده.

التوبه ۹:۱۱۳

ما كانَ لِلنَّبِىِّ وَالَّذينَ ءامَنوا أَن يَستَغفِروا لِلمُشرِكينَ وَلَو كانوا أُولى قُربىٰ مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهُم أَنَّهُم أَصحٰبُ الجَحيمِ

پیامبر و کسانی که ایمان آورده‌اند را نسزد که برای مشرکان آمرزش بخواهند، هرچند خویشاوند باشند، پس از آنکه برایشان روشن شد که آنان اهل دوزخ‌اند.

التوبه ۹:۱۱۴

وَما كانَ استِغفارُ إِبرٰهيمَ لِأَبيهِ إِلّا عَن مَوعِدَةٍ وَعَدَها إِيّاهُ فَلَمّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنهُ ۚ إِنَّ إِبرٰهيمَ لَأَوّٰهٌ حَليمٌ

و آمرزش‌خواستن ابراهیم برای پدرش تنها به سبب وعده‌ای بود که به او داده بود؛ پس چون برایش روشن شد که او دشمن آن معبود یگانه است، از او بیزاری جست؛ بی‌گمان ابراهیم بسیار آه‌کشنده و بردبار بود.

التوبه ۹:۱۱۵

وَما كانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَومًا بَعدَ إِذ هَدىٰهُم حَتّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم ما يَتَّقونَ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَىءٍ عَليمٌ

و آن معبود یگانه مردمی را پس از آنکه هدایتشان کرد گمراه نمی‌کند تا آنچه را باید از آن پروا کنند برایشان روشن کند؛ بی‌گمان آن معبود یگانه به هر چیزی داناست.

التوبه ۹:۱۱۶

إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلكُ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ ۖ يُحيۦ وَيُميتُ ۚ وَما لَكُم مِن دونِ اللَّهِ مِن وَلِىٍّ وَلا نَصيرٍ

فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ آن معبود یگانه است؛ زنده می‌کند و می‌میراند؛ و جز او برای شما سرپرست و یاوری نیست.

التوبه ۹:۱۱۷

لَقَد تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِىِّ وَالمُهٰجِرينَ وَالأَنصارِ الَّذينَ اتَّبَعوهُ فى ساعَةِ العُسرَةِ مِن بَعدِ ما كادَ يَزيغُ قُلوبُ فَريقٍ مِنهُم ثُمَّ تابَ عَلَيهِم ۚ إِنَّهُ بِهِم رَءوفٌ رَحيمٌ

آن معبود یگانه به پیامبر و مهاجران و انصار که در هنگام دشواری از او پیروی کردند بازگشت، پس از آنکه نزدیک بود دل‌های گروهی از آنان منحرف شود؛ سپس به آنان بازگشت؛ بی‌گمان او نسبت به آنان رئوف و رحیم است.

التوبه ۹:۱۱۸

وَعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذينَ خُلِّفوا حَتّىٰ إِذا ضاقَت عَلَيهِمُ الأَرضُ بِما رَحُبَت وَضاقَت عَلَيهِم أَنفُسُهُم وَظَنّوا أَن لا مَلجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلّا إِلَيهِ ثُمَّ تابَ عَلَيهِم لِيَتوبوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحيمُ

و به آن سه تن که برجای گذاشته شدند، تا آنجا که زمین با همه فراخی‌اش بر آنان تنگ شد و جان‌هایشان بر آنان تنگ شد و دانستند که از آن معبود یگانه جز به سوی او پناهی نیست؛ سپس به آنان بازگشت تا بازگردند؛ بی‌گمان آن معبود یگانه همان بسیار بازگشت‌کننده و رحیم است.

التوبه ۹:۱۱۹

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكونوا مَعَ الصّٰدِقينَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از آن معبود یگانه پروا کنید و با راست‌گویان باشید.

التوبه ۹:۱۲۰

ما كانَ لِأَهلِ المَدينَةِ وَمَن حَولَهُم مِنَ الأَعرابِ أَن يَتَخَلَّفوا عَن رَسولِ اللَّهِ وَلا يَرغَبوا بِأَنفُسِهِم عَن نَفسِهِ ۚ ذٰلِكَ بِأَنَّهُم لا يُصيبُهُم ظَمَأٌ وَلا نَصَبٌ وَلا مَخمَصَةٌ فى سَبيلِ اللَّهِ وَلا يَطَـٔونَ مَوطِئًا يَغيظُ الكُفّارَ وَلا يَنالونَ مِن عَدُوٍّ نَيلًا إِلّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صٰلِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجرَ المُحسِنينَ

اهل مدینه و بادیه‌نشینان پیرامونشان را نسزد که از رسول آن معبود یگانه عقب بمانند و جان خود را بر جان او ترجیح دهند؛ زیرا هیچ تشنگی و رنج و گرسنگی‌ای در راه آن معبود یگانه به آنان نمی‌رسد و در هیچ جایگاهی که کافران را به خشم آورد گام نمی‌نهند و هیچ دستاوردی از دشمن به دست نمی‌آورند، مگر اینکه به سبب آن عملی شایسته برایشان نوشته می‌شود؛ بی‌گمان آن معبود یگانه پاداش نیکوکاران را تباه نمی‌کند.

التوبه ۹:۱۲۱

وَلا يُنفِقونَ نَفَقَةً صَغيرَةً وَلا كَبيرَةً وَلا يَقطَعونَ وادِيًا إِلّا كُتِبَ لَهُم لِيَجزِيَهُمُ اللَّهُ أَحسَنَ ما كانوا يَعمَلونَ

و هیچ هزینه کوچک یا بزرگی نمی‌کنند و هیچ دره‌ای را نمی‌پیمایند، مگر اینکه برایشان نوشته می‌شود، تا آن معبود یگانه آنان را به بهترین آنچه انجام می‌دادند پاداش دهد.

التوبه ۹:۱۲۲

وَما كانَ المُؤمِنونَ لِيَنفِروا كافَّةً ۚ فَلَولا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرقَةٍ مِنهُم طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهوا فِى الدّينِ وَلِيُنذِروا قَومَهُم إِذا رَجَعوا إِلَيهِم لَعَلَّهُم يَحذَرونَ

و مؤمنان را نسزد که همگی حرکت کنند؛ پس چرا از هر گروهشان دسته‌ای حرکت نکند تا در دین فهم ژرف یابند و چون به سوی قوم خود بازگردند، آنان را هشدار دهند، باشد که پروا کنند؟

التوبه ۹:۱۲۳

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا قٰتِلُوا الَّذينَ يَلونَكُم مِنَ الكُفّارِ وَليَجِدوا فيكُم غِلظَةً ۚ وَاعلَموا أَنَّ اللَّهَ مَعَ المُتَّقينَ

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، با کافرانی که نزدیک شمایند بجنگید و باید در شما سختی بیابند؛ و بدانید که آن معبود یگانه با پرواپیشگان است.

التوبه ۹:۱۲۴

وَإِذا ما أُنزِلَت سورَةٌ فَمِنهُم مَن يَقولُ أَيُّكُم زادَتهُ هٰذِهِ إيمٰنًا ۚ فَأَمَّا الَّذينَ ءامَنوا فَزادَتهُم إيمٰنًا وَهُم يَستَبشِرونَ

و هنگامی که سوره‌ای فرو فرستاده شود، از آنان کسی می‌گوید: این بر ایمان کدام‌یک از شما افزود؟ اما کسانی که ایمان آورده‌اند، بر ایمانشان افزوده و آنان شادمان‌اند.

التوبه ۹:۱۲۵

وَأَمَّا الَّذينَ فى قُلوبِهِم مَرَضٌ فَزادَتهُم رِجسًا إِلىٰ رِجسِهِم وَماتوا وَهُم كٰفِرونَ

و اما کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدی‌شان افزوده و در حالی مردند که کافر بودند.

التوبه ۹:۱۲۶

أَوَلا يَرَونَ أَنَّهُم يُفتَنونَ فى كُلِّ عامٍ مَرَّةً أَو مَرَّتَينِ ثُمَّ لا يَتوبونَ وَلا هُم يَذَّكَّرونَ

آیا نمی‌بینند که هر سال یک یا دو بار آزموده می‌شوند، سپس نه بازمی‌گردند و نه پند می‌گیرند؟

التوبه ۹:۱۲۷

وَإِذا ما أُنزِلَت سورَةٌ نَظَرَ بَعضُهُم إِلىٰ بَعضٍ هَل يَرىٰكُم مِن أَحَدٍ ثُمَّ انصَرَفوا ۚ صَرَفَ اللَّهُ قُلوبَهُم بِأَنَّهُم قَومٌ لا يَفقَهونَ

و هنگامی که سوره‌ای فرو فرستاده شود، به یکدیگر می‌نگرند: آیا کسی شما را می‌بیند؟ سپس روی می‌گردانند؛ آن معبود یگانه دل‌هایشان را برگرداند، زیرا مردمی‌اند که نمی‌فهمند.

التوبه ۹:۱۲۸

لَقَد جاءَكُم رَسولٌ مِن أَنفُسِكُم عَزيزٌ عَلَيهِ ما عَنِتُّم حَريصٌ عَلَيكُم بِالمُؤمِنينَ رَءوفٌ رَحيمٌ

رسولی از خودتان نزد شما آمده است؛ رنج شما بر او گران است، بر شما حریص است و نسبت به مؤمنان رئوف و رحیم است.

التوبه ۹:۱۲۹

فَإِن تَوَلَّوا فَقُل حَسبِىَ اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ ۖ عَلَيهِ تَوَكَّلتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ العَرشِ العَظيمِ

پس اگر روی گرداندند، بگو: آن معبود یگانه برای من کافی است؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ بر او توکل کرده‌ام و او پروردگار عرش بزرگ است.