سوره الشمس

·خورشید·۱۵ آیه

الشمس ۹۱:۱

سوگند به خورشید و روشنایی بامدادی‌اش،

و به ماه، هنگامی که از پی آن آید،

و به روز، هنگامی که آن را آشکار کند،

و به شب، هنگامی که آن را بپوشاند،

و به آسمان و آن‌که آن را بنا کرد،

و به زمین و آن‌که آن را گسترد،

و به نفس و آن‌که آن را سامان داد،

پس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را به آن الهام کرد.

به‌راستی رستگار شد آن‌که آن را پاک کرد،

و ناکام شد آن‌که آن را فروپوشاند.

ثمود به سبب سرکشی‌اش تکذیب کرد،

آنگاه که تیره‌بخت‌ترینِ آنان برخاست.

پس فرستادهٔ خدا به آنان گفت: «ماده‌شتر خدا و آب نوشیدنش!»

اما او را تکذیب کردند و آن را پی کردند؛ پس پروردگارشان به سبب گناهشان نابودی را بر آنان فروآورد و آن را هموار کرد.

و از پیامد آن نمی‌ترسد.