به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
البلد ۹۰:۱
نه، سوگند به این شهر،
البلد ۹۰:۲
و تو در این شهر ساکنی،
البلد ۹۰:۳
و سوگند به پدر و آنچه زاده است.
البلد ۹۰:۴
بهراستی انسان را در رنج آفریدیم.
البلد ۹۰:۵
آیا میپندارد که هیچکس بر او توان نخواهد داشت؟
البلد ۹۰:۶
میگوید: «مال فراوانی را تباه کردم.»
البلد ۹۰:۷
آیا میپندارد که هیچکس او را ندیده است؟
البلد ۹۰:۸
آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،
البلد ۹۰:۹
و زبانی و دو لب،
البلد ۹۰:۱۰
و او را به دو راه بلند راه ننمودیم؟
البلد ۹۰:۱۱
اما از گردنه نگذشت.
البلد ۹۰:۱۲
و چه چیز تو را آگاه کرد که آن گردنه چیست؟
البلد ۹۰:۱۳
آزاد کردن گردنی،
البلد ۹۰:۱۴
یا خوراک دادن در روزی گرسنگی،
البلد ۹۰:۱۵
یتیمی خویشاوند را،
البلد ۹۰:۱۶
یا بینوایی خاکنشین را؛
البلد ۹۰:۱۷
سپس از کسانی باشد که ایمان آوردند و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کردند و یکدیگر را به مهربانی سفارش کردند.
البلد ۹۰:۱۸
آنان اهل دست راستاند.
البلد ۹۰:۱۹
و کسانی که آیات ما را انکار کردند، آنان اهل دست چپاند.
البلد ۹۰:۲۰
بر آنان آتشی فروبسته است.