به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
الاعراف ۷:۱
الف، لام، میم، صاد.
الاعراف ۷:۲
کتابی است که به سوی تو فرو فرستاده شده؛ پس از آن تنگی‌ای در سینه‌ات نباشد، تا با آن هشدار دهی، و یادآوری‌ای برای مؤمنان است.
الاعراف ۷:۳
ۗ
از آنچه از پروردگارتان به سوی شما فرو فرستاده شده پیروی کنید، و جز او از سرپرستانی پیروی نکنید. چه اندک یادآور می‌شوید.
الاعراف ۷:۴
و چه بسیار آبادی‌هایی را نابود کردیم؛ پس سختی ما شبانه یا هنگامی که در نیمروز آسوده بودند به آنان رسید.
الاعراف ۷:۵
پس هنگامی که سختی ما به آنان رسید، فریادشان جز این نبود که گفتند: ما ستمکار بودیم.
الاعراف ۷:۶
پس حتما از کسانی که به سویشان فرستاده شد می‌پرسیم و حتما از رسولان می‌پرسیم.
الاعراف ۷:۷
ۖ
پس حتما با دانش برایشان بازگو می‌کنیم؛ و ما غایب نبودیم.
الاعراف ۷:۸
ۚ
و سنجش در آن روز حق است؛ پس کسانی که ترازوهایشان سنگین باشد، همانان رستگارند.
الاعراف ۷:۹
و کسانی که ترازوهایشان سبک باشد، همانان‌اند که به سبب ستمی که به نشانه‌های ما می‌کردند، خود را زیانکار کرده‌اند.
الاعراف ۷:۱۰
ۗ
و شما را در زمین توان دادیم و در آن برایتان اسباب زندگی قرار دادیم. چه اندک سپاس می‌گزارید.
الاعراف ۷:۱۱
و شما را آفریدیم، سپس صورت دادیم، سپس به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید. پس سجده کردند، جز ابلیس؛ او از سجده‌کنندگان نبود.
الاعراف ۷:۱۲
ۖ
گفت: چه چیز مانعت شد که سجده کنی، هنگامی که به تو فرمان دادم؟ گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گل آفریدی.
الاعراف ۷:۱۳
گفت: پس از آن فرود آی؛ تو را نرسد که در آن بزرگی بفروشی. پس بیرون رو، که تو از خوارشدگانی.
الاعراف ۷:۱۴
گفت: تا روزی که برانگیخته می‌شوند به من مهلت بده.
الاعراف ۷:۱۵
گفت: تو از مهلت‌یافتگانی.
الاعراف ۷:۱۶
گفت: پس به سبب آنکه مرا به بیراهه افکندی، حتما بر راه راست تو در کمین آنان می‌نشینم.
الاعراف ۷:۱۷
ۖ
سپس از پیش رویشان و از پشت سرشان و از راستشان و از چپشان به آنان می‌آیم؛ و بیشترشان را سپاسگزار نخواهی یافت.
الاعراف ۷:۱۸
ۖ
گفت: نکوهیده و رانده از آن بیرون رو. هرکس از آنان از تو پیروی کند، حتما جهنم را از همه شما پر می‌کنم.
الاعراف ۷:۱۹
و ای آدم، تو و همسرت در باغ سکونت کنید و از هرجا که خواستید بخورید، و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید شد.
الاعراف ۷:۲۰
پس شیطان آن دو را وسوسه کرد تا آنچه از شرمگاه‌هایشان از آنان پوشیده بود آشکار سازد؛ و گفت: پروردگارتان شما را از این درخت نهی نکرد مگر برای اینکه دو فرشته نشوید یا از ماندگاران نباشید.
الاعراف ۷:۲۱
و برای آن دو سوگند خورد که من برای شما از خیرخواهانم.
الاعراف ۷:۲۲
ۚ ۖ
پس آن دو را با فریب فرو کشید. هنگامی که از درخت چشیدند، شرمگاه‌هایشان برایشان آشکار شد و شروع کردند برگ‌های باغ را بر خود چسباندن. و پروردگارشان آنان را ندا داد: آیا شما را از آن درخت نهی نکردم و به شما نگفتم که شیطان برای شما دشمنی آشکار است؟
الاعراف ۷:۲۳
گفتند: پروردگار ما، به خود ستم کردیم؛ و اگر ما را نیامرزی و بر ما رحمت نیاوری، حتما از زیانکاران خواهیم بود.
الاعراف ۷:۲۴
ۖ
گفت: فرود آیید؛ برخی از شما دشمن برخی دیگرند. و برای شما در زمین تا زمانی قرارگاه و بهره‌ای است.
الاعراف ۷:۲۵
گفت: در آن زندگی می‌کنید و در آن می‌میرید و از آن بیرون آورده می‌شوید.
الاعراف ۷:۲۶
ۖ ۚ
ای فرزندان آدم، برای شما پوششی فرو فرستادیم که شرمگاه‌هایتان را می‌پوشاند و مایه آراستگی است؛ و پوشش پروا، آن بهتر است. این از نشانه‌های آن معبود یگانه است، باشد که یادآور شوند.
الاعراف ۷:۲۷
ۗ ۗ
ای فرزندان آدم، شیطان شما را نفریبد، همان‌گونه که پدر و مادرتان را از باغ بیرون کرد و پوشششان را از آنان برمی‌کند تا شرمگاه‌هایشان را به آنان نشان دهد. او و گروهش شما را از جایی می‌بینند که شما آنان را نمی‌بینید. ما شیطان‌ها را سرپرستان کسانی قرار داده‌ایم که ایمان نمی‌آورند.
الاعراف ۷:۲۸
ۗ ۖ
و هنگامی که کار زشتی کنند، می‌گویند: پدرانمان را بر آن یافتیم و آن معبود یگانه ما را به آن فرمان داده است. بگو: آن معبود یگانه به زشتی فرمان نمی‌دهد. آیا درباره آن معبود یگانه چیزی می‌گویید که نمی‌دانید؟
الاعراف ۷:۲۹
ۖ ۚ
بگو: پروردگارم به داد فرمان داده است؛ و در هر سجده‌گاه روی‌های خود را استوار کنید و او را بخوانید، در حالی که دین را برای او خالص می‌کنید. همان‌گونه که شما را آغاز کرد، بازمی‌گردید.
الاعراف ۷:۳۰
ۗ
گروهی را هدایت کرد و گمراهی بر گروهی سزاوار شد؛ آنان شیطان‌ها را به جای آن معبود یگانه سرپرست گرفتند و می‌پندارند که هدایت‌یافته‌اند.
الاعراف ۷:۳۱
ۚ
ای فرزندان آدم، آراستگی خود را نزد هر سجده‌گاه برگیرید؛ و بخورید و بنوشید و زیاده‌روی نکنید، که او زیاده‌روان را دوست ندارد.
الاعراف ۷:۳۲
ۚ ۗ
بگو: چه کسی آراستگی آن معبود یگانه را که برای بندگانش بیرون آورده و چیزهای پاکیزه از روزی را حرام کرده است؟ بگو: این‌ها در زندگی دنیا برای کسانی است که ایمان آورده‌اند و روز قیامت ویژه آنان است. این‌گونه نشانه‌ها را برای گروهی که می‌دانند به‌تفصیل بیان می‌کنیم.
الاعراف ۷:۳۳
بگو: پروردگارم تنها زشتی‌ها را، چه آشکارشان و چه پنهانشان، و گناه و تجاوز به ناحق را حرام کرده است؛ و اینکه چیزی را شریک آن معبود یگانه بگیرید که درباره آن هیچ دلیلی فرو نفرستاده، و اینکه درباره آن معبود یگانه چیزی بگویید که نمی‌دانید.
الاعراف ۷:۳۴
ۖ ۖ
و هر جماعتی سرآمدی دارد؛ پس چون سرآمدشان برسد، نه ساعتی پس می‌افتند و نه پیش می‌افتند.
الاعراف ۷:۳۵
ۙ
ای فرزندان آدم، اگر رسولانی از خودتان نزد شما بیایند که نشانه‌های مرا برایتان بازگو کنند، پس کسانی که پروا کنند و اصلاح کنند، نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می‌شوند.
الاعراف ۷:۳۶
ۖ
و کسانی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آن‌ها با تکبر روی برتافتند، همانان اهل آتش‌اند؛ در آن ماندگارند.
الاعراف ۷:۳۷
ۚ ۖ ۖ
پس چه کسی ستمکارتر از کسی است که بر آن معبود یگانه دروغ ببندد یا نشانه‌های او را دروغ بشمارد؟ سهمشان از کتاب به آنان می‌رسد؛ تا هنگامی که فرستادگان ما نزدشان بیایند و آنان را به‌تمامی بگیرند، می‌گویند: کجایند آنچه جز آن معبود یگانه می‌خواندید؟ می‌گویند: از ما گم شدند؛ و علیه خود گواهی می‌دهند که کافر بودند.
الاعراف ۷:۳۸
ۖ ۖ ۖ
می‌گوید: در میان جماعت‌هایی از جن و انس که پیش از شما گذشته‌اند، به آتش درآیید. هرگاه جماعتی درآید، جماعت همتای خود را لعنت می‌کند؛ تا هنگامی که همه در آن به هم برسند، آخرینشان درباره نخستینشان می‌گوید: پروردگار ما، اینان ما را گمراه کردند؛ پس از آتش عذابی دوچندان به آنان بده. می‌گوید: برای هرکدام دوچندان است، ولی نمی‌دانید.
الاعراف ۷:۳۹
و نخستینشان به آخرینشان می‌گوید: پس شما هیچ برتری‌ای بر ما نداشتید؛ پس عذاب را به سبب آنچه به دست می‌آوردید بچشید.
الاعراف ۷:۴۰
ۚ
کسانی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آن‌ها با تکبر روی برتافتند، درهای آسمان برایشان گشوده نمی‌شود و به باغ درنمی‌آیند تا شتر از سوراخ سوزن بگذرد؛ و این‌گونه مجرمان را جزا می‌دهیم.
الاعراف ۷:۴۱
ۚ
برای آنان از جهنم بستری است و از بالایشان پوشش‌هایی؛ و این‌گونه ستمکاران را جزا می‌دهیم.
الاعراف ۷:۴۲
ۖ
و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، هیچ نفسی را جز به اندازه توانش مکلف نمی‌کنیم؛ همانان اهل باغ‌اند، در آن ماندگارند.
الاعراف ۷:۴۳
ۖ ۖ ۖ
و آنچه از کینه در سینه‌هایشان بود برکندیم؛ نهرها از زیرشان روان است؛ و می‌گویند: ستایش از آنِ آن معبود یگانه است که ما را به این هدایت کرد؛ و اگر آن معبود یگانه هدایتمان نکرده بود، راه نمی‌یافتیم. رسولان پروردگارمان حق را آوردند. و ندا داده می‌شوند: این همان باغی است که به سبب آنچه انجام می‌دادید به شما به ارث داده شد.
الاعراف ۷:۴۴
ۖ ۚ
و اهل باغ اهل آتش را ندا می‌دهند: آنچه پروردگارمان به ما وعده داده بود حق یافتیم؛ آیا شما نیز آنچه پروردگارتان وعده داده بود حق یافتید؟ می‌گویند: آری. پس نداکننده‌ای میانشان اعلام می‌کند که لعنت آن معبود یگانه بر ستمکاران است.
الاعراف ۷:۴۵
همان کسانی که از راه آن معبود یگانه بازمی‌دارند و آن را کج می‌خواهند و به آخرت کافرند.
الاعراف ۷:۴۶
ۚ ۚ ۚ
و میان آن دو حجابی است؛ و بر بلندی‌ها مردانی‌اند که هرکدام را از نشانه‌شان می‌شناسند. و اهل باغ را ندا می‌دهند: سلام بر شما. هنوز به آن درنیامده‌اند و امید دارند.
الاعراف ۷:۴۷
و هنگامی که دیدگانشان به سوی اهل آتش گردانده شود، می‌گویند: پروردگار ما، ما را با گروه ستمکاران قرار مده.
الاعراف ۷:۴۸
و اهل بلندی‌ها مردانی را که از نشانه‌شان می‌شناسند ندا می‌دهند و می‌گویند: گردآوردنتان و تکبری که می‌کردید به کارتان نیامد.
الاعراف ۷:۴۹
ۚ
آیا اینان همان کسانی‌اند که سوگند خوردید آن معبود یگانه رحمتی به آنان نمی‌رساند؟ به باغ درآیید؛ نه بیمی بر شماست و نه اندوهگین می‌شوید.
الاعراف ۷:۵۰
ۚ
و اهل آتش اهل باغ را ندا می‌دهند: از آب یا از آنچه آن معبود یگانه روزی‌تان کرده بر ما بریزید. می‌گویند: آن معبود یگانه آن دو را بر کافران حرام کرده است.
الاعراف ۷:۵۱
ۚ
همان کسانی که دین خود را سرگرمی و بازی گرفتند و زندگی دنیا فریبشان داد. پس امروز آنان را فراموش می‌کنیم، همان‌گونه که دیدار این روزشان را فراموش کردند و نشانه‌های ما را انکار می‌کردند.
الاعراف ۷:۵۲
و کتابی برای آنان آوردیم که آن را بر پایه دانش به‌تفصیل بیان کردیم، هدایت و رحمتی برای گروهی که ایمان می‌آورند.
الاعراف ۷:۵۳
ۚ ۚ
آیا جز تحقق آن را انتظار دارند؟ روزی که تحقق آن بیاید، کسانی که پیش‌تر آن را فراموش کرده بودند می‌گویند: رسولان پروردگارمان حق را آوردند؛ آیا شفاعت‌کنندگانی داریم که برای ما شفاعت کنند، یا بازگردانده شویم تا جز آنچه انجام می‌دادیم انجام دهیم؟ خود را زیانکار کرده‌اند و آنچه به دروغ می‌ساختند از آنان گم شده است.
الاعراف ۷:۵۴
ۗ ۗ
بی‌گمان پروردگار شما آن معبود یگانه است که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر عرش استقرار یافت؛ شب را بر روز می‌پوشاند، در حالی که شتابان آن را می‌جوید؛ و خورشید و ماه و ستارگان به فرمان او رام‌اند. آگاه باشید، آفرینش و فرمان از آنِ اوست. پربرکت است آن معبود یگانه، پروردگار جهانیان.
الاعراف ۷:۵۵
ۚ
پروردگارتان را با زاری و پنهانی بخوانید؛ بی‌گمان او تجاوزگران را دوست ندارد.
الاعراف ۷:۵۶
ۚ
و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید و او را با بیم و امید بخوانید؛ رحمت آن معبود یگانه به نیکوکاران نزدیک است.
الاعراف ۷:۵۷
ۖ ۚ
و اوست که بادها را مژده‌دهنده پیشاپیش رحمتش می‌فرستد؛ تا وقتی ابرهای سنگین را بردارند، آن را به سوی سرزمینی مرده می‌رانیم و با آن آب فرو می‌فرستیم، سپس با آن از هر میوه‌ای بیرون می‌آوریم. این‌گونه مردگان را بیرون می‌آوریم، باشد که یادآور شوید.
الاعراف ۷:۵۸
ۖ ۚ
و سرزمین پاکیزه، گیاهش به اذن پروردگارش بیرون می‌آید؛ و آنکه ناپاک شده، جز به دشواری چیزی بیرون نمی‌دهد. این‌گونه نشانه‌ها را برای گروهی که سپاس می‌گزارند گوناگون بیان می‌کنیم.
الاعراف ۷:۵۹
نوح را به سوی قومش فرستادیم؛ پس گفت: ای قوم من، آن معبود یگانه را بپرستید؛ برای شما معبودی جز او نیست. من بر شما از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم.
الاعراف ۷:۶۰
سران قومش گفتند: ما تو را در گمراهی آشکار می‌بینیم.
الاعراف ۷:۶۱
گفت: ای قوم من، هیچ گمراهی‌ای در من نیست؛ بلکه من رسولی از پروردگار جهانیانم.
الاعراف ۷:۶۲
پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و برای شما خیرخواهی می‌کنم و از آن معبود یگانه چیزهایی می‌دانم که شما نمی‌دانید.
الاعراف ۷:۶۳
آیا شگفت‌زده شدید که یادآوری‌ای از پروردگارتان بر مردی از خودتان به شما رسیده است تا هشدارتان دهد و تا پروا کنید و باشد که مورد رحمت قرار گیرید؟
الاعراف ۷:۶۴
ۚ
پس او را دروغگو شمردند؛ و او و کسانی را که با او در کشتی بودند نجات دادیم، و کسانی را که نشانه‌های ما را دروغ شمردند غرق کردیم؛ آنان گروهی نابینا بودند.
الاعراف ۷:۶۵
ۗ ۚ
و به سوی عاد، برادرشان هود را. گفت: ای قوم من، آن معبود یگانه را بپرستید؛ برای شما معبودی جز او نیست. آیا پروا نمی‌کنید؟
الاعراف ۷:۶۶
سرانی از قومش که کفر ورزیدند گفتند: ما تو را در سفاهت می‌بینیم و تو را از دروغگویان می‌پنداریم.
الاعراف ۷:۶۷
گفت: ای قوم من، هیچ سفاهتی در من نیست؛ بلکه من رسولی از پروردگار جهانیانم.
الاعراف ۷:۶۸
پیام‌های پروردگارم را به شما می‌رسانم و برای شما خیرخواهی امینم.
الاعراف ۷:۶۹
ۚ ۖ
آیا شگفت‌زده شدید که یادآوری‌ای از پروردگارتان بر مردی از خودتان به شما رسیده است تا هشدارتان دهد؟ و به یاد آورید هنگامی که شما را پس از قوم نوح جانشینان قرار داد و در آفرینش به شما گسترش بیشتری بخشید. پس نعمت‌های آن معبود یگانه را به یاد آورید، باشد که رستگار شوید.
الاعراف ۷:۷۰
ۖ
گفتند: آیا نزد ما آمده‌ای تا تنها آن معبود یگانه را بپرستیم و آنچه پدرانمان می‌پرستیدند واگذاریم؟ پس اگر از راستگویانی، آنچه به ما وعده می‌دهی بیاور.
الاعراف ۷:۷۱
ۖ ۚ
گفت: از پروردگارتان پلیدی و خشمی بر شما واقع شده است. آیا با من درباره نام‌هایی جدال می‌کنید که شما و پدرانتان نامیده‌اید و آن معبود یگانه هیچ دلیلی درباره آن‌ها فرو نفرستاده است؟ پس منتظر باشید؛ من نیز با شما از منتظرانم.
الاعراف ۷:۷۲
ۖ
پس او و کسانی را که با او بودند با رحمتی از سوی خود نجات دادیم و ریشه کسانی را که نشانه‌های ما را دروغ شمردند بریدیم؛ و آنان مؤمن نبودند.
الاعراف ۷:۷۳
ۗ ۖ ۖ ۖ ۖ
و به سوی ثمود، برادرشان صالح را. گفت: ای قوم من، آن معبود یگانه را بپرستید؛ برای شما معبودی جز او نیست. دلیلی روشن از پروردگارتان به شما رسیده است؛ این ماده‌شتر آن معبود یگانه نشانه‌ای برای شماست؛ پس بگذارید در زمین آن معبود یگانه بخورد و به آن بدی نرسانید، که عذابی دردناک شما را می‌گیرد.
الاعراف ۷:۷۴
ۖ
و به یاد آورید هنگامی که شما را پس از عاد جانشینان قرار داد و در زمین جای داد؛ از دشت‌هایش کاخ‌ها می‌سازید و کوه‌ها را به خانه‌ها می‌تراشید. پس نعمت‌های آن معبود یگانه را به یاد آورید و در زمین فسادگرانه تباهی نکنید.
الاعراف ۷:۷۵
ۚ
سرانی از قومش که تکبر ورزیدند، به کسانی که ضعیف شمرده شده بودند، به کسانی از آنان که ایمان آورده بودند، گفتند: آیا می‌دانید که صالح از پروردگارش فرستاده شده است؟ گفتند: ما به آنچه او با آن فرستاده شده ایمان داریم.
الاعراف ۷:۷۶
کسانی که تکبر ورزیدند گفتند: ما به آنچه شما به آن ایمان آورده‌اید کافریم.
الاعراف ۷:۷۷
پس ماده‌شتر را پی کردند و از فرمان پروردگارشان سرکشی کردند و گفتند: ای صالح، اگر از رسولانی، آنچه به ما وعده می‌دهی بیاور.
الاعراف ۷:۷۸
پس زمین‌لرزه آنان را گرفت و در سرای خود از پا افتادند.
الاعراف ۷:۷۹
پس از آنان روی گرداند و گفت: ای قوم من، پیام پروردگارم را به شما رساندم و برای شما خیرخواهی کردم، ولی شما خیرخواهان را دوست ندارید.
الاعراف ۷:۸۰
و لوط را، هنگامی که به قومش گفت: آیا آن زشتی را انجام می‌دهید که هیچ‌کس از جهانیان پیش از شما آن را انجام نداده است؟
الاعراف ۷:۸۱
ۚ
شما از روی شهوت به سراغ مردان به جای زنان می‌روید؛ بلکه شما گروهی زیاده‌رو هستید.
الاعراف ۷:۸۲
ۖ
و پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: آنان را از آبادی خود بیرون کنید؛ اینان مردمی‌اند که خود را پاک می‌دارند.
الاعراف ۷:۸۳
پس او و خانواده‌اش را نجات دادیم، جز همسرش که از بازماندگان بود.
الاعراف ۷:۸۴
ۖ
و بر آنان بارانی باراندیم؛ پس بنگر سرانجام مجرمان چگونه بود.
الاعراف ۷:۸۵
ۗ ۖ ۖ ۚ
و به سوی مدین، برادرشان شعیب را. گفت: ای قوم من، آن معبود یگانه را بپرستید؛ برای شما معبودی جز او نیست. دلیلی روشن از پروردگارتان به شما رسیده است؛ پس پیمانه و ترازو را کامل بدهید و چیزهای مردم را کم مدهید و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید. این برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید.
الاعراف ۷:۸۶
ۚ ۖ
و بر هر راهی منشینید که تهدید کنید و کسی را که به آن معبود یگانه ایمان آورده از راه او بازدارید و آن را کج بخواهید. و به یاد آورید هنگامی که اندک بودید و شما را بسیار کرد؛ و بنگرید سرانجام فسادگران چگونه بود.
الاعراف ۷:۸۷
ۚ
و اگر گروهی از شما به آنچه با آن فرستاده شده‌ام ایمان آورده‌اند و گروهی ایمان نیاورده‌اند، پس شکیبایی کنید تا آن معبود یگانه میان ما داوری کند؛ و او بهترین داوران است.
الاعراف ۷:۸۸
ۚ
سرانی از قومش که تکبر ورزیدند گفتند: ای شعیب، حتما تو و کسانی را که همراهت ایمان آورده‌اند از آبادی خود بیرون می‌کنیم، مگر اینکه به آیین ما بازگردید. گفت: حتی اگر ناخشنود باشیم؟
الاعراف ۷:۸۹
ۚ ۚ ۚ ۚ
اگر پس از آنکه آن معبود یگانه ما را از آیین شما نجات داده به آن بازگردیم، بر آن معبود یگانه دروغ بسته‌ایم. و ما را نرسد که به آن بازگردیم، مگر اینکه آن معبود یگانه، پروردگارمان بخواهد. دانش پروردگارمان همه چیز را فرا گرفته است. بر آن معبود یگانه توکل کرده‌ایم. پروردگار ما، میان ما و قوممان به حق داوری کن، و تو بهترین داورانی.
الاعراف ۷:۹۰
و سرانی از قومش که کفر ورزیدند گفتند: اگر از شعیب پیروی کنید، آنگاه حتما زیانکار خواهید بود.
الاعراف ۷:۹۱
پس زمین‌لرزه آنان را گرفت و در سرای خود از پا افتادند.
الاعراف ۷:۹۲
ۚ
کسانی که شعیب را دروغگو شمردند، گویی هرگز در آن سکونت نداشتند. کسانی که شعیب را دروغگو شمردند، خود زیانکار بودند.
الاعراف ۷:۹۳
ۖ
پس از آنان روی گرداند و گفت: ای قوم من، پیام‌های پروردگارم را به شما رساندم و برای شما خیرخواهی کردم؛ پس چگونه بر گروهی کافر اندوه بخورم؟
الاعراف ۷:۹۴
و هیچ پیامبری را در آبادی‌ای نفرستادیم مگر اینکه مردمش را به سختی و رنج گرفتیم، باشد که زاری کنند.
الاعراف ۷:۹۵
سپس به جای بدی، نیکی قرار دادیم تا فزونی یافتند و گفتند: رنج و آسایش به پدران ما نیز رسیده بود. پس ناگهان آنان را گرفتیم، در حالی که درنمی‌یافتند.
الاعراف ۷:۹۶
و اگر مردم آبادی‌ها ایمان می‌آوردند و پروا می‌کردند، برکت‌هایی از آسمان و زمین بر آنان می‌گشودیم؛ ولی دروغ شمردند، پس آنان را به سبب آنچه به دست می‌آوردند گرفتیم.
الاعراف ۷:۹۷
آیا مردم آبادی‌ها ایمن شده‌اند از اینکه سختی ما شبانه به آنان برسد، در حالی که خواب‌اند؟
الاعراف ۷:۹۸
یا مردم آبادی‌ها ایمن شده‌اند از اینکه سختی ما در روز روشن به آنان برسد، در حالی که بازی می‌کنند؟
الاعراف ۷:۹۹
ۚ
آیا از تدبیر آن معبود یگانه ایمن شده‌اند؟ جز گروه زیانکاران از تدبیر آن معبود یگانه ایمن نمی‌شوند.
الاعراف ۷:۱۰۰
ۚ
آیا برای کسانی که زمین را پس از مردمش به ارث می‌برند روشن نشده است که اگر بخواهیم، آنان را به سبب گناهانشان گرفتار می‌کنیم؟ و بر دل‌هایشان مهر می‌نهیم، پس نمی‌شنوند.
الاعراف ۷:۱۰۱
ۚ ۚ
این آبادی‌هاست که از خبرهایشان برای تو بازگو می‌کنیم. رسولانشان با دلایل روشن نزدشان آمدند، ولی به آنچه پیش‌تر دروغ شمرده بودند ایمان نمی‌آوردند. این‌گونه آن معبود یگانه بر دل‌های کافران مهر می‌نهد.
الاعراف ۷:۱۰۲
ۖ
و برای بیشترشان هیچ پیمانی نیافتیم؛ و بیشترشان را نافرمان یافتیم.
الاعراف ۷:۱۰۳
ۖ
سپس پس از آنان موسی را با نشانه‌های خود به سوی فرعون و سرانش برانگیختیم؛ پس به آن‌ها ستم کردند. بنگر سرانجام فسادگران چگونه بود.
الاعراف ۷:۱۰۴
و موسی گفت: ای فرعون، من رسولی از پروردگار جهانیانم.
الاعراف ۷:۱۰۵
ۚ
بر من سزاوار است که درباره آن معبود یگانه جز حق نگویم. با دلیلی روشن از پروردگارتان نزد شما آمده‌ام؛ پس فرزندان اسرائیل را همراه من بفرست.
الاعراف ۷:۱۰۶
گفت: اگر نشانه‌ای آورده‌ای، آن را بیاور، اگر از راستگویانی.
الاعراف ۷:۱۰۷
پس عصایش را افکند و ناگهان اژدهایی آشکار بود.
الاعراف ۷:۱۰۸
و دستش را بیرون کشید و ناگهان برای بینندگان سفید بود.
الاعراف ۷:۱۰۹
سران قوم فرعون گفتند: این جادوگری داناست.
الاعراف ۷:۱۱۰
ۖ
می‌خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند؛ پس چه فرمان می‌دهید؟
الاعراف ۷:۱۱۱
گفتند: او و برادرش را مهلت بده و گردآورندگانی به شهرها بفرست.
الاعراف ۷:۱۱۲
تا هر جادوگر دانایی را نزد تو بیاورند.
الاعراف ۷:۱۱۳
و جادوگران نزد فرعون آمدند؛ گفتند: اگر ما چیره شویم، حتما پاداشی برای ما هست.
الاعراف ۷:۱۱۴
گفت: آری، و شما حتما از نزدیکان خواهید بود.
الاعراف ۷:۱۱۵
گفتند: ای موسی، یا تو بیفکن یا ما افکننده باشیم.
الاعراف ۷:۱۱۶
ۖ
گفت: بیفکنید. پس هنگامی که افکندند، دیدگان مردم را جادو کردند و آنان را ترساندند و جادویی بزرگ آوردند.
الاعراف ۷:۱۱۷
ۖ
و به موسی وحی کردیم که عصایت را بیفکن؛ پس ناگهان آنچه را به دروغ می‌ساختند می‌بلعید.
الاعراف ۷:۱۱۸
پس حق استوار شد و آنچه انجام می‌دادند باطل شد.
الاعراف ۷:۱۱۹
پس در آنجا مغلوب شدند و خوار بازگشتند.
الاعراف ۷:۱۲۰
و جادوگران به سجده افکنده شدند.
الاعراف ۷:۱۲۱
گفتند: به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم.
الاعراف ۷:۱۲۲
پروردگار موسی و هارون.
الاعراف ۷:۱۲۳
ۖ ۖ
فرعون گفت: پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ این نیرنگی است که در شهر کرده‌اید تا مردمش را از آن بیرون کنید؛ پس به‌زودی خواهید دانست.
الاعراف ۷:۱۲۴
حتما دست‌ها و پاهایتان را از دو سوی مخالف می‌بُرم، سپس همه شما را به دار می‌آویزم.
الاعراف ۷:۱۲۵
گفتند: ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم.
الاعراف ۷:۱۲۶
ۚ
و تو جز از آن رو از ما کینه نداری که به نشانه‌های پروردگارمان هنگامی که به ما رسید ایمان آوردیم. پروردگار ما، بر ما شکیبایی فرو ریز و ما را تسلیم‌شده به‌تمامی بگیر.
الاعراف ۷:۱۲۷
ۚ
و سران قوم فرعون گفتند: آیا موسی و قومش را وا می‌گذاری تا در زمین فساد کنند و تو و معبودانت را رها کند؟ گفت: پسرانشان را خواهیم کشت و زنانشان را زنده خواهیم گذاشت؛ و ما بر آنان چیره‌ایم.
الاعراف ۷:۱۲۸
ۖ ۖ
موسی به قومش گفت: از آن معبود یگانه یاری بخواهید و شکیبایی کنید؛ زمین از آنِ آن معبود یگانه است، آن را به هرکه از بندگانش بخواهد به ارث می‌دهد؛ و سرانجام از آنِ پرواپیشگان است.
الاعراف ۷:۱۲۹
ۚ
گفتند: پیش از آنکه نزد ما بیایی و پس از آنکه نزد ما آمدی آزار دیدیم. گفت: امید است پروردگارتان دشمن شما را نابود کند و شما را در زمین جانشین سازد، سپس بنگرد چگونه عمل می‌کنید.
الاعراف ۷:۱۳۰
و خاندان فرعون را به سال‌های قحطی و کاهش میوه‌ها گرفتار کردیم، باشد که یادآور شوند.
الاعراف ۷:۱۳۱
ۖ ۗ
پس چون نیکی به آنان می‌رسید، می‌گفتند: این از آنِ ماست؛ و اگر بدی به آنان می‌رسید، موسی و همراهانش را بدشگون می‌شمردند. آگاه باشید، سرنوشتشان تنها نزد آن معبود یگانه است، ولی بیشترشان نمی‌دانند.
الاعراف ۷:۱۳۲
و گفتند: هر نشانه‌ای برایمان بیاوری تا با آن جادویمان کنی، به تو ایمان نخواهیم آورد.
الاعراف ۷:۱۳۳
پس طوفان و ملخ و شپش و قورباغه‌ها و خون را به‌صورت نشانه‌هایی جداگانه بر آنان فرستادیم؛ پس تکبر ورزیدند و گروهی مجرم بودند.
الاعراف ۷:۱۳۴
ۖ
و هنگامی که عذاب بر آنان واقع شد، گفتند: ای موسی، پروردگارت را با آن پیمانی که نزد تو دارد برای ما بخوان؛ اگر عذاب را از ما برداری، حتما به تو ایمان می‌آوریم و فرزندان اسرائیل را همراه تو می‌فرستیم.
الاعراف ۷:۱۳۵
پس هنگامی که عذاب را تا سرآمدی که به آن می‌رسیدند از آنان برداشتیم، ناگهان پیمان می‌شکستند.
الاعراف ۷:۱۳۶
پس از آنان کیفر گرفتیم و در دریا غرقشان کردیم، زیرا نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آن‌ها غافل بودند.
الاعراف ۷:۱۳۷
ۖ ۖ
و مردمی را که ضعیف شمرده می‌شدند وارث مشرق‌ها و مغرب‌های سرزمینی کردیم که در آن برکت نهاده بودیم؛ و کلمه نیکوی پروردگارت بر فرزندان اسرائیل به سبب شکیبایی‌شان کامل شد؛ و آنچه فرعون و قومش می‌ساختند و آنچه برمی‌افراشتند ویران کردیم.
الاعراف ۷:۱۳۸
ۚ ۚ
و فرزندان اسرائیل را از دریا گذراندیم؛ پس به مردمی رسیدند که بر بت‌های خود ملازمت داشتند. گفتند: ای موسی، برای ما معبودی قرار بده، همان‌گونه که آنان معبودانی دارند. گفت: شما مردمی هستید که نادانی می‌کنید.
الاعراف ۷:۱۳۹
آنچه اینان در آن‌اند نابودشدنی است و آنچه انجام می‌دادند باطل است.
الاعراف ۷:۱۴۰
گفت: آیا برای شما معبودی جز آن معبود یگانه بجویم، در حالی که او شما را بر جهانیان برتری داده است؟
الاعراف ۷:۱۴۱
ۖ ۚ
و هنگامی که شما را از خاندان فرعون نجات دادیم؛ به شما عذاب بد می‌چشاندند، پسرانتان را می‌کشتند و زنانتان را زنده می‌گذاشتند؛ و در این آزمونی بزرگ از پروردگارتان بود.
الاعراف ۷:۱۴۲
ۚ
و با موسی سی شب وعده گذاشتیم و آن را با ده شب کامل کردیم؛ پس زمان مقرر پروردگارش چهل شب شد. و موسی به برادرش هارون گفت: در میان قومم جانشین من باش و اصلاح کن و از راه فسادگران پیروی نکن.
الاعراف ۷:۱۴۳
ۚ ۚ ۚ
و هنگامی که موسی به وعده‌گاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، گفت: پروردگارا، به من بنمای تا به تو بنگرم. گفت: مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر؛ اگر در جای خود پایدار ماند، مرا خواهی دید. پس هنگامی که پروردگارش بر کوه جلوه کرد، آن را فرو کوبید و موسی بیهوش افتاد. چون به هوش آمد، گفت: تو منزهی؛ به سوی تو بازگشتم و من نخستین مؤمنانم.
الاعراف ۷:۱۴۴
گفت: ای موسی، تو را با پیام‌هایم و سخن گفتنم بر مردم برگزیدم؛ پس آنچه به تو داده‌ام بگیر و از سپاسگزاران باش.
الاعراف ۷:۱۴۵
ۚ
و برای او در لوح‌ها از هر چیزی پندی و برای هر چیزی تفصیلی نوشتیم؛ پس آن‌ها را با قوت بگیر و به قومت فرمان بده بهترین آن‌ها را بگیرند. به‌زودی سرای نافرمانان را به شما نشان می‌دهم.
الاعراف ۷:۱۴۶
ۚ
کسانی را که در زمین به ناحق تکبر می‌ورزند از نشانه‌هایم برمی‌گردانم؛ و اگر هر نشانه‌ای ببینند، به آن ایمان نمی‌آورند؛ و اگر راه رشد را ببینند، آن را راه خود نمی‌گیرند؛ و اگر راه گمراهی را ببینند، آن را راه خود می‌گیرند. این از آن روست که نشانه‌های ما را دروغ شمردند و از آن‌ها غافل بودند.
الاعراف ۷:۱۴۷
ۚ
و کسانی که نشانه‌های ما و دیدار آخرت را دروغ شمردند، اعمالشان تباه شد. آیا جز آنچه انجام می‌دادند جزا داده می‌شوند؟
الاعراف ۷:۱۴۸
ۚ ۘ
و قوم موسی پس از او از زیورهایشان گوساله‌ای گرفتند، پیکری که بانگ گاو داشت. آیا ندیدند که با آنان سخن نمی‌گوید و راهی نشانشان نمی‌دهد؟ آن را گرفتند و ستمکار بودند.
الاعراف ۷:۱۴۹
و هنگامی که پشیمان شدند و دیدند که گمراه شده‌اند، گفتند: اگر پروردگارمان بر ما رحمت نیاورد و ما را نیامرزد، حتما از زیانکاران خواهیم بود.
الاعراف ۷:۱۵۰
ۖ ۖ ۚ
و هنگامی که موسی خشمگین و اندوهناک به سوی قومش بازگشت، گفت: پس از من چه بد جانشینی کردید. آیا بر فرمان پروردگارتان شتاب کردید؟ و لوح‌ها را افکند و سر برادرش را گرفت و به سوی خود کشید. گفت: ای پسر مادرم، این مردم مرا ضعیف شمردند و نزدیک بود مرا بکشند؛ پس دشمنان را از حال من شاد مکن و مرا با گروه ستمکاران قرار مده.
الاعراف ۷:۱۵۱
ۖ
گفت: پروردگارا، من و برادرم را بیامرز و ما را در رحمت خود درآور؛ و تو رحیم‌ترین رحمت‌آورانی.
الاعراف ۷:۱۵۲
ۚ
کسانی که گوساله را گرفتند، خشمی از پروردگارشان و خواری‌ای در زندگی دنیا به آنان خواهد رسید؛ و این‌گونه دروغ‌پردازان را جزا می‌دهیم.
الاعراف ۷:۱۵۳
و کسانی که بدی‌ها کردند، سپس پس از آن بازگشتند و ایمان آوردند، بی‌گمان پروردگارت پس از آن آمرزنده و رحیم است.
الاعراف ۷:۱۵۴
ۖ
و هنگامی که خشم از موسی فرو نشست، لوح‌ها را برگرفت؛ و در نوشته آن‌ها هدایت و رحمتی برای کسانی بود که از پروردگارشان بیم دارند.
الاعراف ۷:۱۵۵
ۖ ۖ ۖ ۖ ۖ
و موسی از قومش هفتاد مرد را برای وعده‌گاه ما برگزید. پس هنگامی که زمین‌لرزه آنان را گرفت، گفت: پروردگارا، اگر می‌خواستی، پیش‌تر آنان و مرا نابود کرده بودی. آیا ما را به سبب آنچه سفیهان ما انجام داده‌اند نابود می‌کنی؟ این جز آزمون تو نیست؛ با آن هرکه را بخواهی گمراه می‌کنی و هرکه را بخواهی هدایت می‌کنی. تو سرپرست مایی؛ پس ما را بیامرز و بر ما رحمت آور، و تو بهترین آمرزندگانی.
الاعراف ۷:۱۵۶
ۚ ۖ ۚ
و برای ما در این دنیا و در آخرت نیکی مقرر کن؛ ما به سوی تو بازگشته‌ایم. گفت: عذابم را به هرکه بخواهم می‌رسانم و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است؛ پس آن را برای کسانی مقرر می‌کنم که پروا دارند و زکات می‌دهند و به نشانه‌های ما ایمان می‌آورند.
الاعراف ۷:۱۵۷
ۚ ۙ
کسانی که از رسول، پیامبر امّی، پیروی می‌کنند که او را نزد خود در تورات و انجیل نوشته می‌یابند؛ آنان را به معروف فرمان می‌دهد و از منکر بازمی‌دارد و پاکیزه‌ها را برایشان حلال و ناپاکی‌ها را بر آنان حرام می‌کند و بار سنگینشان و بندهایی را که بر آنان بود برمی‌دارد. پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را پشتیبانی و یاری کردند و از نوری که با او فرو فرستاده شد پیروی کردند، همانان رستگارند.
الاعراف ۷:۱۵۸
ۖ ۖ
بگو: ای مردم، من رسول آن معبود یگانه به سوی همه شما هستم؛ همان که فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ زنده می‌کند و می‌میراند. پس به آن معبود یگانه و رسولش، پیامبر امّی که به آن معبود یگانه و کلمات او ایمان دارد، ایمان بیاورید و از او پیروی کنید، باشد که هدایت یابید.
الاعراف ۷:۱۵۹
و از قوم موسی جماعتی هستند که به حق هدایت می‌کنند و با آن داد می‌ورزند.
الاعراف ۷:۱۶۰
ۚ ۖ ۖ ۚ ۖ ۚ
و آنان را به دوازده تیره، جماعت‌هایی، تقسیم کردیم؛ و هنگامی که قوم موسی از او آب خواستند، به او وحی کردیم که با عصایت به سنگ بزن؛ پس دوازده چشمه از آن جوشید؛ هر گروهی آبشخور خود را شناخت. و ابر را بر آنان سایبان کردیم و منّ و سلوی بر آنان فرو فرستادیم؛ از پاکیزه‌های آنچه روزی‌تان کرده‌ایم بخورید. و بر ما ستم نکردند، بلکه بر خود ستم می‌کردند.
الاعراف ۷:۱۶۱
ۚ
و هنگامی که به آنان گفته شد: در این آبادی سکونت کنید و از هرجا که خواستید بخورید و بگویید: فروریختن بار خطا؛ و سجده‌کنان از دروازه درآیید تا خطاهایتان را بیامرزیم. نیکوکاران را افزون خواهیم داد.
الاعراف ۷:۱۶۲
پس کسانی از آنان که ستم کردند، سخنی جز آنچه به آنان گفته شده بود جایگزین کردند؛ پس به سبب ستمی که می‌کردند عذابی از آسمان بر آنان فرستادیم.
الاعراف ۷:۱۶۳
ۙ ۚ
و از آنان درباره آبادی کنار دریا بپرس، هنگامی که در سبت تجاوز می‌کردند؛ ماهیانشان روز سبتشان آشکارا نزد آنان می‌آمدند و روزی که سبت نگه نمی‌داشتند نمی‌آمدند. این‌گونه آنان را به سبب نافرمانی‌ای که می‌کردند می‌آزمودیم.
الاعراف ۷:۱۶۴
ۙ ۖ
و هنگامی که جماعتی از آنان گفتند: چرا مردمی را پند می‌دهید که آن معبود یگانه نابودشان می‌کند یا عذاب سختی به آنان می‌رساند؟ گفتند: برای داشتن عذری نزد پروردگارتان، و باشد که پروا کنند.
الاعراف ۷:۱۶۵
پس هنگامی که آنچه را به آن یادآوری شده بودند فراموش کردند، کسانی را که از بدی بازمی‌داشتند نجات دادیم و کسانی را که ستم کردند، به سبب نافرمانی‌ای که می‌کردند به عذابی سخت گرفتیم.
الاعراف ۷:۱۶۶
پس هنگامی که از آنچه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند، به آنان گفتیم: بوزینگانی رانده باشید.
الاعراف ۷:۱۶۷
ۗ ۖ
و هنگامی که پروردگارت اعلام کرد که تا روز قیامت کسانی را بر آنان برمی‌انگیزد که عذاب بد به آنان بچشانند. بی‌گمان پروردگارت در کیفر سریع است و او آمرزنده و رحیم است.
الاعراف ۷:۱۶۸
ۖ ۖ
و آنان را در زمین به جماعت‌هایی پراکنده کردیم؛ برخی از آنان صالح‌اند و برخی فروتر از آن؛ و آنان را با نیکی‌ها و بدی‌ها آزمودیم، باشد که بازگردند.
الاعراف ۷:۱۶۹
ۚ ۗ ۗ
پس پس از آنان جانشینانی آمدند که کتاب را به ارث بردند؛ بهره این دنیای پست‌تر را می‌گیرند و می‌گویند: آمرزیده خواهیم شد؛ و اگر بهره‌ای مانند آن به آنان برسد، آن را نیز می‌گیرند. آیا از آنان پیمان کتاب گرفته نشده بود که درباره آن معبود یگانه جز حق نگویند؟ و آنچه در آن است خوانده‌اند. و سرای آخرت برای کسانی که پروا دارند بهتر است؛ آیا نمی‌اندیشید؟
الاعراف ۷:۱۷۰
و کسانی که به کتاب استوار می‌چسبند و صلات را برپا داشته‌اند، ما پاداش اصلاحگران را تباه نمی‌کنیم.
الاعراف ۷:۱۷۱
و هنگامی که کوه را بالای آنان برکندیم، گویی سایبانی بود، و گمان کردند بر آنان خواهد افتاد: آنچه به شما داده‌ایم با قوت بگیرید و آنچه در آن است به یاد آورید، باشد که پروا کنید.
الاعراف ۷:۱۷۲
ۖ ۛ ۛ
و هنگامی که پروردگارت از فرزندان آدم، از پشت‌هایشان، نسلشان را گرفت و آنان را بر خودشان گواه ساخت: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: چرا، گواهی دادیم؛ مبادا روز قیامت بگویید: ما از این بی‌خبر بودیم.
الاعراف ۷:۱۷۳
ۖ
یا بگویید: تنها پدرانمان پیش‌تر شریک گرفتند و ما نسلی پس از آنان بودیم؛ آیا ما را به سبب آنچه باطل‌کاران انجام دادند نابود می‌کنی؟
الاعراف ۷:۱۷۴
و این‌گونه نشانه‌ها را به‌تفصیل بیان می‌کنیم، و باشد که بازگردند.
الاعراف ۷:۱۷۵
و خبر کسی را بر آنان بخوان که نشانه‌های خود را به او دادیم، پس از آن‌ها بیرون آمد؛ آنگاه شیطان در پی او رفت و از گمراهان شد.
الاعراف ۷:۱۷۶
ۚ ۚ ۚ
و اگر می‌خواستیم، با آن‌ها او را بالا می‌بردیم؛ ولی به زمین گرایید و از خواسته خود پیروی کرد. پس مَثَل او مانند سگ است؛ اگر بر او حمله کنی، له‌له می‌زند، و اگر رهایش کنی، له‌له می‌زند. این مَثَل گروهی است که نشانه‌های ما را دروغ شمردند؛ پس این سرگذشت را بازگو کن، باشد که بیندیشند.
الاعراف ۷:۱۷۷
چه بد مَثَلی دارند مردمی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند و بر خود ستم می‌کردند.
الاعراف ۷:۱۷۸
ۖ
هرکه را آن معبود یگانه هدایت کند، او هدایت‌یافته است؛ و هرکه را گمراه کند، همانان زیانکارند.
الاعراف ۷:۱۷۹
ۖ ۚ ۚ
و بسیاری از جن و انس را برای جهنم پدید آوردیم؛ دل‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌فهمند، و دیدگانی دارند که با آن‌ها نمی‌بینند، و گوش‌هایی دارند که با آن‌ها نمی‌شنوند. آنان مانند چهارپایان‌اند، بلکه گمراه‌ترند؛ همانان غافلان‌اند.
الاعراف ۷:۱۸۰
ۖ ۚ
و نیکوترین نام‌ها از آنِ آن معبود یگانه است؛ پس او را با آن‌ها بخوانید و کسانی را که در نام‌هایش کژروی می‌کنند واگذارید؛ به‌زودی آنچه انجام می‌دادند جزا داده می‌شوند.
الاعراف ۷:۱۸۱
و از میان کسانی که آفریده‌ایم، جماعتی هستند که به حق هدایت می‌کنند و با آن داد می‌ورزند.
الاعراف ۷:۱۸۲
و کسانی که نشانه‌های ما را دروغ شمردند، از جایی که نمی‌دانند گام‌به‌گام پیششان می‌بریم.
الاعراف ۷:۱۸۳
ۚ
و به آنان مهلت می‌دهم؛ بی‌گمان تدبیر من استوار است.
الاعراف ۷:۱۸۴
ۗ ۚ
آیا نیندیشیده‌اند؟ در همراهشان هیچ دیوانگی‌ای نیست؛ او جز هشداردهنده‌ای آشکار نیست.
الاعراف ۷:۱۸۵
ۖ
آیا در فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و هر چیزی که آن معبود یگانه آفریده و اینکه شاید سرآمدشان نزدیک شده باشد ننگریسته‌اند؟ پس بعد از آن به کدام سخن ایمان می‌آورند؟
الاعراف ۷:۱۸۶
ۚ
هرکه را آن معبود یگانه گمراه کند، هیچ هدایتگری برای او نیست؛ و آنان را در سرکشی‌شان سرگردان وا می‌گذارد.
الاعراف ۷:۱۸۷
ۖ ۖ ۚ ۚ ۗ ۖ
از تو درباره ساعت می‌پرسند که وقوعش چه زمانی است. بگو: دانش آن تنها نزد پروردگار من است؛ جز او کسی آن را در وقتش آشکار نمی‌کند. در آسمان‌ها و زمین سنگین است؛ جز ناگهان به شما نمی‌رسد. از تو می‌پرسند، گویی تو از آن کاملا آگاهی. بگو: دانش آن تنها نزد آن معبود یگانه است، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.
الاعراف ۷:۱۸۸
ۚ ۚ
بگو: برای خود مالک هیچ سود و زیانی نیستم، مگر آنچه آن معبود یگانه بخواهد. و اگر غیب را می‌دانستم، خیر فراوان فراهم می‌کردم و بدی به من نمی‌رسید. من جز هشداردهنده و مژده‌دهنده‌ای برای گروهی که ایمان می‌آورند نیستم.
الاعراف ۷:۱۸۹
ۖ ۖ
اوست که شما را از یک نفس آفرید و از آن همسرش را قرار داد تا نزد او آرام گیرد. پس چون او را پوشاند، باری سبک برداشت و با آن گذراند؛ و چون سنگین شد، آن دو آن معبود یگانه، پروردگارشان را خواندند: اگر به ما شایسته‌ای بدهی، حتما از سپاسگزاران خواهیم بود.
الاعراف ۷:۱۹۰
ۚ
پس هنگامی که به آن دو شایسته‌ای داد، در آنچه به آنان داده بود شریکانی برای او قرار دادند؛ پس آن معبود یگانه برتر است از آنچه شریک می‌گیرند.
الاعراف ۷:۱۹۱
آیا چیزی را شریک می‌گیرند که هیچ چیزی نمی‌آفریند و خود آفریده می‌شوند؟
الاعراف ۷:۱۹۲
و نمی‌توانند آنان را یاری کنند و نه خود را یاری می‌کنند.
الاعراف ۷:۱۹۳
ۚ
و اگر آنان را به هدایت بخوانید، از شما پیروی نمی‌کنند؛ برای شما یکسان است که آنان را بخوانید یا خاموش باشید.
الاعراف ۷:۱۹۴
ۖ
کسانی که جز آن معبود یگانه می‌خوانید بندگانی مانند شما هستند؛ پس آنان را بخوانید و اگر راست می‌گویید، باید پاسختان دهند.
الاعراف ۷:۱۹۵
ۖ ۖ ۖ ۗ
آیا پاهایی دارند که با آن‌ها راه بروند، یا دست‌هایی دارند که با آن‌ها بگیرند، یا دیدگانی دارند که با آن‌ها ببینند، یا گوش‌هایی دارند که با آن‌ها بشنوند؟ بگو: شریکانتان را بخوانید، سپس علیه من تدبیر کنید و مهلتم ندهید.
الاعراف ۷:۱۹۶
ۖ
سرپرست من آن معبود یگانه است که کتاب را فرو فرستاد؛ و او صالحان را سرپرستی می‌کند.
الاعراف ۷:۱۹۷
و کسانی که جز او می‌خوانید، نمی‌توانند شما را یاری کنند و نه خود را یاری می‌کنند.
الاعراف ۷:۱۹۸
ۖ
و اگر آنان را به هدایت بخوانید، نمی‌شنوند؛ و آنان را می‌بینی که به تو می‌نگرند، در حالی که نمی‌بینند.
الاعراف ۷:۱۹۹
گذشت را پیش گیر و به کار پسندیده فرمان بده و از نادانان روی بگردان.
الاعراف ۷:۲۰۰
ۚ
و اگر تحریکی از شیطان تو را برانگیزد، به آن معبود یگانه پناه ببر؛ بی‌گمان او شنوا و داناست.
الاعراف ۷:۲۰۱
کسانی که پروا دارند، چون وسوسه‌ای از شیطان به آنان برسد، یادآور می‌شوند و ناگهان بینا می‌گردند.
الاعراف ۷:۲۰۲
و برادرانشان آنان را در گمراهی پیش می‌برند، سپس کوتاه نمی‌آیند.
الاعراف ۷:۲۰۳
ۚ ۚ
و هنگامی که نشانه‌ای برایشان نیاوری، می‌گویند: چرا خود آن را برنگزیدی؟ بگو: تنها از آنچه از پروردگارم به من وحی می‌شود پیروی می‌کنم. این بینش‌هایی از پروردگارتان و هدایت و رحمتی برای گروهی است که ایمان می‌آورند.
الاعراف ۷:۲۰۴
و هنگامی که قرآن خوانده می‌شود، به آن گوش دهید و خاموش باشید، باشد که مورد رحمت قرار گیرید.
الاعراف ۷:۲۰۵
و پروردگارت را در درون خود، با زاری و بیم و بی‌بلندکردن صدا، بامدادان و شامگاهان یاد کن و از غافلان مباش.
الاعراف ۷:۲۰۶
۩
کسانی که نزد پروردگار تو هستند از پرستش او تکبر نمی‌ورزند و او را تسبیح می‌گویند و برای او سجده می‌کنند.