به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
الاسراء ۱۷:۱
ۚ
منزه است آن که بنده‌اش را شبانه از مسجدالحرام به مسجد دورتر، که پیرامونش را برکت داده‌ایم، برد تا از آیات خود به او نشان دهیم؛ بی‌گمان او شنوای بیناست.
الاسراء ۱۷:۲
و به موسی کتاب دادیم و آن را برای بنی‌اسرائیل هدایت قرار دادیم که جز من کارسازی نگیرید.
الاسراء ۱۷:۳
ۚ
ای فرزندان کسانی که با نوح حمل کردیم؛ بی‌گمان او بنده‌ای سپاسگزار بود.
الاسراء ۱۷:۴
و در کتاب به بنی‌اسرائیل اعلام کردیم که حتماً دو بار در زمین فساد خواهید کرد و به برتری‌جویی بزرگی برخواهید خاست.
الاسراء ۱۷:۵
ۚ
پس هنگامی که وعده نخستین آن دو رسید، بندگانی از خود را با نیرویی سخت بر شما برانگیختیم؛ پس در میان خانه‌ها به جست‌وجو پرداختند؛ و آن وعده‌ای انجام‌شدنی بود.
الاسراء ۱۷:۶
سپس نوبت غلبه بر آنان را به شما بازگرداندیم و شما را با اموال و پسران یاری کردیم و نفراتتان را بیشتر گرداندیم.
الاسراء ۱۷:۷
ۖ ۚ
اگر نیکی کنید، به خود نیکی کرده‌اید و اگر بدی کنید، به خود کرده‌اید؛ پس هنگامی که وعده دیگر رسید، تا چهره‌هایتان را اندوهگین کنند و به مسجد درآیند، همان‌گونه که نخستین بار به آن درآمدند، و آنچه را بر آن دست یابند به‌تمامی ویران کنند.
الاسراء ۱۷:۸
ۚ ۘ
باشد که پروردگارتان به شما رحم کند؛ و اگر بازگردید، ما نیز بازمی‌گردیم؛ و جهنم را برای کافران زندان قرار داده‌ایم.
الاسراء ۱۷:۹
بی‌گمان این قرآن به آنچه استوارتر است هدایت می‌کند و به مؤمنانی که کارهای شایسته می‌کنند مژده می‌دهد که پاداشی بزرگ دارند،
الاسراء ۱۷:۱۰
و اینکه برای کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند عذابی دردناک آماده کرده‌ایم.
الاسراء ۱۷:۱۱
ۖ
و انسان بدی را می‌خواند، همانند خواندنش برای خوبی؛ و انسان شتاب‌زده است.
الاسراء ۱۷:۱۲
ۖ ۚ
و شب و روز را دو نشانه قرار دادیم؛ پس نشانه شب را محو کردیم و نشانه روز را بیناکننده قرار دادیم تا فضلی از پروردگارتان بجویید و شمار سال‌ها و حساب را بدانید؛ و هر چیزی را به‌روشنی تفصیل داده‌ایم.
الاسراء ۱۷:۱۳
ۖ
و کارنامه هر انسانی را به گردنش بسته‌ایم؛ و روز قیامت برای او کتابی بیرون می‌آوریم که آن را گشوده می‌یابد.
الاسراء ۱۷:۱۴
کتابت را بخوان؛ امروز خودت برای حسابرسی بر خویش کافی هستی.
الاسراء ۱۷:۱۵
ۖ ۚ ۗ
هر که هدایت یابد، تنها به سود خود هدایت می‌یابد و هر که گمراه شود، تنها به زیان خود گمراه می‌شود؛ و هیچ باربرداری بار دیگری را برنمی‌دارد؛ و ما عذاب‌کننده نیستیم تا رسولی برانگیزیم.
الاسراء ۱۷:۱۶
و هنگامی که بخواهیم آبادی‌ای را هلاک کنیم، به نازپروردگانش فرمان می‌دهیم، پس در آن نافرمانی می‌کنند؛ آنگاه سخن بر آن تحقق می‌یابد و آن را به‌تمامی ویران می‌کنیم.
الاسراء ۱۷:۱۷
ۗ
و چه بسیار نسل‌هایی را پس از نوح هلاک کردیم؛ و پروردگارت در آگاهی و بینایی به گناهان بندگانش کافی است.
الاسراء ۱۷:۱۸
هر که زندگی زودگذر را بخواهد، در آن هر چه بخواهیم برای هر که بخواهیم زود فراهم می‌کنیم؛ سپس جهنم را برای او قرار می‌دهیم که نکوهیده و رانده‌شده در آن می‌سوزد.
الاسراء ۱۷:۱۹
و هر که آخرت را بخواهد و کوشش شایسته آن را بکند و مؤمن باشد، کوشش چنین کسانی سپاس داشته می‌شود.
الاسراء ۱۷:۲۰
ۚ
همه را، اینان و آنان را، از عطای پروردگارت مدد می‌رسانیم؛ و عطای پروردگارت منع‌شده نیست.
الاسراء ۱۷:۲۱
ۚ
بنگر چگونه برخی را بر برخی برتری داده‌ایم؛ و آخرت در درجات بزرگ‌تر و در برتری بخشیدن بزرگ‌تر است.
الاسراء ۱۷:۲۲
همراه آن معبود یگانه معبود دیگری قرار مده، که نکوهیده و بی‌یاور می‌مانی.
الاسراء ۱۷:۲۳
ۚ
و پروردگارت حکم کرده است که جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید؛ اگر یکی از آن دو یا هر دو نزد تو به پیری برسند، به آنان «اُف» مگو و بر آنان بانگ مزن و با آنان سخنی گرامی بگو.
الاسراء ۱۷:۲۴
و از رحمت، بال فروتنی را برای آن دو فرود آور و بگو: پروردگار من، به آن دو رحم کن، همان‌گونه که مرا در کودکی پروردند.
الاسراء ۱۷:۲۵
ۚ
پروردگارتان به آنچه در درون شماست داناتر است؛ اگر شایسته باشید، او برای بازگشت‌کنندگان آمرزنده است.
الاسراء ۱۷:۲۶
و حق خویشاوند و نیازمند و درراه‌مانده را بده و ریخت‌وپاش مکن.
الاسراء ۱۷:۲۷
ۖ
بی‌گمان ریخت‌وپاش‌کنندگان برادران شیاطین‌اند؛ و شیطان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است.
الاسراء ۱۷:۲۸
و اگر در طلب رحمتی از پروردگارت که به آن امید داری از آنان روی بگردانی، با آنان سخنی نرم و آسان بگو.
الاسراء ۱۷:۲۹
و دستت را به گردنت بسته مگذار و آن را یکسره مگشا، که سرزنش‌شده و درمانده می‌مانی.
الاسراء ۱۷:۳۰
ۚ
بی‌گمان پروردگارت روزی را برای هر که بخواهد می‌گستراند و تنگ می‌کند؛ او به بندگانش آگاه و بیناست.
الاسراء ۱۷:۳۱
ۖ ۚ
و فرزندانتان را از ترس تنگدستی نکشید؛ ما آنان و شما را روزی می‌دهیم؛ بی‌گمان کشتن آنان خطایی بزرگ است.
الاسراء ۱۷:۳۲
ۖ
و به زنا نزدیک نشوید؛ بی‌گمان زشتکاری و راهی بد است.
الاسراء ۱۷:۳۳
ۗ ۖ
و جانی را که آن معبود یگانه حرمت نهاده است جز به حق نکشید؛ و هر که به ستم کشته شود، برای ولیّ او اختیار قرار داده‌ایم، پس در کشتن زیاده‌روی نکند؛ بی‌گمان او یاری‌شده است.
الاسراء ۱۷:۳۴
ۚ ۖ
و به مال یتیم جز به بهترین شیوه نزدیک نشوید تا به رشد خود برسد؛ و به پیمان وفا کنید؛ بی‌گمان از پیمان پرسیده می‌شود.
الاسراء ۱۷:۳۵
ۚ
و هنگامی که پیمانه می‌کنید، پیمانه را کامل بدهید و با ترازوی درست بسنجید؛ این بهتر و از نظر فرجام نیکوتر است.
الاسراء ۱۷:۳۶
ۚ
و آنچه را به آن دانشی نداری دنبال مکن؛ بی‌گمان شنوایی و بینایی و دل، از همه آنها پرسیده خواهد شد.
الاسراء ۱۷:۳۷
ۖ
و در زمین با سرمستی راه مرو؛ تو هرگز زمین را نخواهی شکافت و هرگز در بلندی به کوه‌ها نخواهی رسید.
الاسراء ۱۷:۳۸
بدیِ همه اینها نزد پروردگارت ناپسند است.
الاسراء ۱۷:۳۹
ۗ
این از حکمتی است که پروردگارت به تو وحی کرده است؛ و همراه آن معبود یگانه معبود دیگری قرار مده، که سرزنش‌شده و رانده‌شده در جهنم افکنده می‌شوی.
الاسراء ۱۷:۴۰
ۚ
آیا پروردگارتان شما را به پسران برگزیده و خود از فرشتگان دختران گرفته است؟ بی‌گمان سخنی بزرگ می‌گویید.
الاسراء ۱۷:۴۱
و به‌راستی در این قرآن به شیوه‌های گوناگون بیان کردیم تا یادآور شوند؛ ولی جز بر گریزشان نمی‌افزاید.
الاسراء ۱۷:۴۲
بگو: اگر آن‌گونه که می‌گویند همراه او معبودانی بودند، آنگاه راهی به سوی صاحب عرش می‌جستند.
الاسراء ۱۷:۴۳
او منزه است و از آنچه می‌گویند بسیار برتر و والاتر است.
الاسراء ۱۷:۴۴
ۚ ۗ
آسمان‌های هفت‌گانه و زمین و هر که در آنهاست او را تسبیح می‌کنند؛ و هیچ چیزی نیست مگر آنکه با ستایش او تسبیح می‌کند، ولی شما تسبیحشان را نمی‌فهمید؛ بی‌گمان او بردبار و آمرزنده است.
الاسراء ۱۷:۴۵
و هنگامی که قرآن می‌خوانی، میان تو و کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند پرده‌ای پوشیده قرار می‌دهیم.
الاسراء ۱۷:۴۶
ۚ
و بر دل‌هایشان پوشش‌هایی قرار داده‌ایم تا آن را نفهمند و در گوش‌هایشان سنگینی؛ و هنگامی که در قرآن تنها پروردگارت را یاد می‌کنی، با گریز پشت می‌کنند.
الاسراء ۱۷:۴۷
ما به آنچه با آن گوش می‌دهند، هنگامی که به تو گوش می‌دهند، داناتریم؛ و هنگامی که پنهانی گفت‌وگو می‌کنند، آنگاه که ستمکاران می‌گویند: شما جز از مردی جادوشده پیروی نمی‌کنید.
الاسراء ۱۷:۴۸
بنگر چگونه برایت مَثَل‌ها زدند، پس گمراه شدند و نمی‌توانند راهی بیابند.
الاسراء ۱۷:۴۹
و گفتند: آیا هنگامی که استخوان و خرده‌های پوسیده شدیم، به‌راستی با آفرینشی تازه برانگیخته می‌شویم؟
الاسراء ۱۷:۵۰
بگو: سنگ باشید یا آهن،
الاسراء ۱۷:۵۱
ۚ ۖ ۚ ۖ
یا آفرینشی از آنچه در سینه‌هایتان بزرگ می‌نماید. پس خواهند گفت: چه کسی ما را بازمی‌گرداند؟ بگو: همان که نخستین بار شما را پدید آورد. پس سرهایشان را به سوی تو تکان می‌دهند و می‌گویند: آن چه هنگام است؟ بگو: شاید نزدیک باشد.
الاسراء ۱۷:۵۲
روزی که شما را می‌خواند و با ستایش او پاسخ می‌دهید و می‌پندارید جز اندکی درنگ نکرده‌اید.
الاسراء ۱۷:۵۳
ۚ ۚ
و به بندگانم بگو آنچه را بهتر است بگویند؛ بی‌گمان شیطان میان آنان آشوب می‌افکند؛ بی‌گمان شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.
الاسراء ۱۷:۵۴
ۖ ۚ
پروردگارتان به شما داناتر است؛ اگر بخواهد به شما رحم می‌کند یا اگر بخواهد عذابتان می‌کند؛ و تو را کارساز آنان نفرستاده‌ایم.
الاسراء ۱۷:۵۵
ۗ ۖ
و پروردگارت به هر که در آسمان‌ها و زمین است داناتر است؛ و به‌راستی برخی پیامبران را بر برخی برتری دادیم و به داوود زبور دادیم.
الاسراء ۱۷:۵۶
بگو: کسانی را که جز او پنداشته‌اید بخوانید؛ نه توان برطرف کردن زیان از شما را دارند و نه جابه‌جا کردنش را.
الاسراء ۱۷:۵۷
ۚ
آنان که می‌خوانند، خود به سوی پروردگارشان وسیله می‌جویند که کدامشان نزدیک‌تر است؛ و به رحمت او امید دارند و از عذابش می‌ترسند؛ همانا عذاب پروردگارت درخور پرهیز است.
الاسراء ۱۷:۵۸
ۚ
و هیچ آبادی‌ای نیست مگر اینکه پیش از روز قیامت نابودش می‌کنیم یا به عذابی سخت عذابش می‌کنیم؛ این در کتاب نوشته شده است.
الاسراء ۱۷:۵۹
ۚ ۚ
و چیزی ما را از فرستادن نشانه‌ها بازنداشت جز اینکه پیشینیان آنها را دروغ شمردند؛ و به ثمود ماده‌شتر را چون نشانه‌ای روشن دادیم، اما به آن ستم کردند؛ و نشانه‌ها را جز برای بیم دادن نمی‌فرستیم.
الاسراء ۱۷:۶۰
ۚ ۚ
و آنگاه که به تو گفتیم: پروردگارت مردم را فراگرفته است؛ و آن رؤیایی را که به تو نشان دادیم جز آزمونی برای مردم قرار ندادیم، و نیز آن درخت نفرین‌شده در قرآن را؛ و آنان را بیم می‌دهیم، اما جز بر سرکشی بزرگشان نمی‌افزاید.
الاسراء ۱۷:۶۱
و آنگاه که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید؛ پس سجده کردند جز ابلیس؛ گفت: آیا برای کسی سجده کنم که او را از گِل آفریدی؟
الاسراء ۱۷:۶۲
گفت: مرا خبر ده، این همان کسی است که بر من گرامی داشتی؟ اگر تا روز قیامت به من مهلت دهی، بی‌گمان نسلش را جز اندکی به مهار خود درمی‌آورم.
الاسراء ۱۷:۶۳
گفت: برو؛ پس هر که از آنان از تو پیروی کند، جهنم کیفر شماست، کیفری تمام.
الاسراء ۱۷:۶۴
ۚ
و هر که از آنان را می‌توانی با صدایت برانگیز، و با سواران و پیادگانت بر آنان بتاز، و در دارایی‌ها و فرزندان با آنان شریک شو و به آنان وعده بده؛ و شیطان جز فریب به آنان وعده نمی‌دهد.
الاسراء ۱۷:۶۵
ۚ
همانا بر بندگان من هیچ تسلطی نداری؛ و پروردگارت برای کارسازی بس است.
الاسراء ۱۷:۶۶
ۚ
پروردگارتان کسی است که کشتی‌ها را در دریا برای شما روان می‌کند تا از فضل او بجویید؛ همانا او به شما مهربان است.
الاسراء ۱۷:۶۷
ۖ ۚ
و چون در دریا زیانی به شما برسد، هر که را می‌خوانید جز او از یاد می‌رود؛ پس چون شما را به خشکی نجات دهد، روی می‌گردانید؛ و انسان بسیار ناسپاس است.
الاسراء ۱۷:۶۸
آیا ایمن شده‌اید که شما را در بخشی از خشکی فرو برد یا بر شما سنگ‌بارانی بفرستد، سپس برای خود کارسازی نیابید؟
الاسراء ۱۷:۶۹
ۙ
یا ایمن شده‌اید که بار دیگر شما را به آن بازگرداند و تندبادی شکننده بر شما بفرستد و به سبب ناسپاسی‌تان غرقتان کند، سپس برای خود در این باره پیگیری در برابر ما نیابید؟
الاسراء ۱۷:۷۰
و به‌راستی فرزندان آدم را گرامی داشتیم و آنان را در خشکی و دریا حمل کردیم و از پاکیزه‌ها روزی‌شان دادیم و آنان را بر بسیاری از کسانی که آفریدیم برتری آشکار دادیم.
الاسراء ۱۷:۷۱
ۖ
روزی که هر گروهی از مردم را با پیشوایشان فرا می‌خوانیم؛ پس هر که کتابش به دست راستش داده شود، آنان کتاب خود را می‌خوانند و به اندازه رشته‌ای ستم نمی‌بینند.
الاسراء ۱۷:۷۲
و هر که در این کور باشد، در آخرت نیز کور و گمراه‌تر است.
الاسراء ۱۷:۷۳
ۖ
و نزدیک بود تو را از آنچه به تو وحی کردیم منحرف کنند تا جز آن را به ما نسبت دهی؛ و آنگاه تو را دوست خود می‌گرفتند.
الاسراء ۱۷:۷۴
و اگر تو را استوار نکرده بودیم، نزدیک بود اندکی به آنان متمایل شوی.
الاسراء ۱۷:۷۵
آنگاه دوچندان در زندگی و دوچندان در مرگ به تو می‌چشاندیم، سپس برای خود یاوری در برابر ما نمی‌یافتی.
الاسراء ۱۷:۷۶
ۖ
و نزدیک بود تو را از این سرزمین برکنند تا از آن بیرونت کنند؛ و آنگاه پس از تو جز اندکی نمی‌ماندند.
الاسراء ۱۷:۷۷
ۖ
این روش کسانی از فرستادگان ماست که پیش از تو فرستادیم؛ و برای روش ما دگرگونی نمی‌یابی.
الاسراء ۱۷:۷۸
ۖ
صلات را از زوال خورشید تا تاریکی شب برپا دار، و خواندن سپیده‌دم را؛ همانا خواندن سپیده‌دم مورد گواهی است.
الاسراء ۱۷:۷۹
و بخشی از شب را با آن بیدار بمان، افزوده‌ای برای تو؛ باشد که پروردگارت تو را به جایگاهی ستوده برانگیزد.
الاسراء ۱۷:۸۰
و بگو: پروردگارا، مرا با ورودی راستین وارد کن و با خروجی راستین بیرون آور، و از نزد خود برایم نیرویی یاری‌رسان قرار ده.
الاسراء ۱۷:۸۱
ۚ
و بگو: حق آمد و باطل از میان رفت؛ همانا باطل ازمیان‌رفتنی است.
الاسراء ۱۷:۸۲
ۙ
و از قرآن آنچه را برای مؤمنان شفا و رحمت است نازل می‌کنیم؛ و ستمگران را جز زیان نمی‌افزاید.
الاسراء ۱۷:۸۳
ۖ
و چون به انسان نعمت دهیم، روی می‌گرداند و خود را کنار می‌کشد؛ و چون بدی به او برسد، بسیار نومید می‌شود.
الاسراء ۱۷:۸۴
بگو: هر کس بر پایه شیوه خویش عمل می‌کند؛ پس پروردگارتان به کسی که راه‌یافته‌تر است داناتر است.
الاسراء ۱۷:۸۵
ۖ
و از تو درباره روح می‌پرسند؛ بگو: روح از امر پروردگار من است؛ و از دانش جز اندکی به شما داده نشده است.
الاسراء ۱۷:۸۶
و اگر بخواهیم، آنچه را به تو وحی کردیم می‌بریم؛ سپس در این باره برای خود کارسازی در برابر ما نمی‌یابی.
الاسراء ۱۷:۸۷
ۚ
جز رحمتی از پروردگارت؛ همانا فضل او بر تو بزرگ است.
الاسراء ۱۷:۸۸
بگو: اگر انسان‌ها و جن گرد آیند تا همانند این قرآن را بیاورند، همانندش را نمی‌آورند، هرچند برخی پشتیبان برخی دیگر باشند.
الاسراء ۱۷:۸۹
و به‌راستی در این قرآن برای مردم از هر مثلی به گونه‌های گوناگون بیان کردیم، اما بیشتر مردم جز انکار را نپذیرفتند.
الاسراء ۱۷:۹۰
و گفتند: هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم تا از زمین چشمه‌ای برای ما بجوشانی.
الاسراء ۱۷:۹۱
یا باغی از نخل‌ها و انگور داشته باشی و نهرها را در میانش روان کنی.
الاسراء ۱۷:۹۲
یا آسمان را چنان‌که ادعا کردی پاره‌پاره بر ما فرو اندازی، یا آن معبود یگانه و فرشتگان را رویاروی بیاوری.
الاسراء ۱۷:۹۳
ۗ
یا خانه‌ای از زر داشته باشی یا به آسمان بالا روی؛ و به بالا رفتنت ایمان نمی‌آوریم تا کتابی بر ما نازل کنی که آن را بخوانیم؛ بگو: پاک است پروردگار من؛ آیا جز انسانی فرستاده بوده‌ام؟
الاسراء ۱۷:۹۴
و چیزی مردم را، هنگامی که هدایت به آنان رسید، از ایمان آوردن بازنداشت جز اینکه گفتند: آیا آن معبود یگانه انسانی را به‌عنوان فرستاده برانگیخته است؟
الاسراء ۱۷:۹۵
بگو: اگر در زمین فرشتگانی بودند که با آرامش راه می‌رفتند، بی‌گمان از آسمان فرشته‌ای را به‌عنوان فرستاده بر آنان نازل می‌کردیم.
الاسراء ۱۷:۹۶
ۚ
بگو: آن معبود یگانه برای گواهی میان من و شما بس است؛ همانا او به بندگانش آگاه و بیناست.
الاسراء ۱۷:۹۷
ۖ ۖ ۖ ۖ
و هر که را آن معبود یگانه هدایت کند، او راه‌یافته است؛ و هر که را گمراه کند، برای آنان جز او سرپرستانی نمی‌یابی؛ و روز قیامت آنان را بر چهره‌هایشان، کور و لال و کر گرد می‌آوریم؛ جایگاهشان جهنم است؛ هر بار فروکش کند، بر شعله‌اش برای آنان می‌افزاییم.
الاسراء ۱۷:۹۸
این کیفر آنان است، زیرا نشانه‌های ما را انکار کردند و گفتند: آیا هنگامی که استخوان و ذراتی پراکنده شدیم، آیا به‌راستی با آفرینشی تازه برانگیخته می‌شویم؟
الاسراء ۱۷:۹۹
آیا ندیده‌اند که آن معبود یگانه، که آسمان‌ها و زمین را آفرید، تواناست که همانند آنان را بیافریند؟ و برای آنان سرآمدی قرار داده که هیچ شکی در آن نیست؛ اما ستمگران جز انکار را نپذیرفتند.
الاسراء ۱۷:۱۰۰
ۚ
بگو: اگر شما گنجینه‌های رحمت پروردگارم را در اختیار داشتید، آنگاه از ترس خرج کردن آنها را نگه می‌داشتید؛ و انسان بسیار تنگ‌نظر است.
الاسراء ۱۷:۱۰۱
ۖ
و به‌راستی به موسی نُه نشانه روشن دادیم؛ پس از فرزندان اسرائیل بپرس، آنگاه که نزدشان آمد و فرعون به او گفت: ای موسی، من تو را افسون‌شده می‌پندارم.
الاسراء ۱۷:۱۰۲
گفت: به‌راستی می‌دانی که اینها را جز پروردگار آسمان‌ها و زمین برای بینش‌بخشی نازل نکرده است؛ و من تو را، ای فرعون، نابودشدنی می‌پندارم.
الاسراء ۱۷:۱۰۳
پس خواست آنان را از سرزمین برکند، و او و همه همراهانش را غرق کردیم.
الاسراء ۱۷:۱۰۴
و پس از او به فرزندان اسرائیل گفتیم: در زمین سکونت کنید؛ پس هنگامی که وعده آخرت فرا رسد، شما را همه با هم می‌آوریم.
الاسراء ۱۷:۱۰۵
ۗ
و آن را به حق نازل کردیم و به حق فرود آمد؛ و تو را جز بشارت‌دهنده و هشداردهنده نفرستادیم.
الاسراء ۱۷:۱۰۶
و قرآنی که آن را بخش‌بخش کردیم تا آن را با درنگ بر مردم بخوانی، و آن را به‌تدریج نازل کردیم.
الاسراء ۱۷:۱۰۷
ۚ
بگو: به آن ایمان بیاورید یا ایمان نیاورید؛ همانا کسانی که پیش از آن دانش داده شده‌اند، چون بر آنان خوانده می‌شود، سجده‌کنان بر چانه‌ها فرو می‌افتند.
الاسراء ۱۷:۱۰۸
و می‌گویند: پاک است پروردگار ما؛ بی‌گمان وعده پروردگار ما انجام‌شدنی است.
الاسراء ۱۷:۱۰۹
۩
و گریان بر چانه‌ها فرو می‌افتند و بر فروتنی‌شان می‌افزاید.
الاسراء ۱۷:۱۱۰
ۖ ۚ
بگو: آن معبود یگانه را بخوانید یا فرارحمن را بخوانید؛ هر کدام را بخوانید، نیکوترین نام‌ها از آن اوست؛ و صلاتت را بلند مخوان و آن را آهسته نیز مخوان، و میان این دو راهی بجوی.
الاسراء ۱۷:۱۱۱
ۖ
و بگو: ستایش از آنِ آن معبود یگانه است که فرزندی نگرفته و در فرمانروایی شریکی ندارد و از سر ناتوانی سرپرستی ندارد؛ و او را به بزرگی بزرگ بدار.