بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ

به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.

الشعراء ۲۶:۱

طسم

طا، سین، میم.

الشعراء ۲۶:۲

تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ المُبينِ

اینها آیات کتاب روشنگر است.

الشعراء ۲۶:۳

لَعَلَّكَ بٰخِعٌ نَفسَكَ أَلّا يَكونوا مُؤمِنينَ

شاید از اینکه مؤمن نمی‌شوند، خود را از اندوه هلاک کنی.

الشعراء ۲۶:۴

إِن نَشَأ نُنَزِّل عَلَيهِم مِنَ السَّماءِ ءايَةً فَظَلَّت أَعنٰقُهُم لَها خٰضِعينَ

اگر بخواهیم، از آسمان نشانه‌ای بر آنان فرو می‌فرستیم که گردن‌هایشان در برابر آن فروتن بماند.

الشعراء ۲۶:۵

وَما يَأتيهِم مِن ذِكرٍ مِنَ الرَّحمٰنِ مُحدَثٍ إِلّا كانوا عَنهُ مُعرِضينَ

و هیچ یادآوری تازه‌ای از فرارحمن به آنان نمی‌رسد مگر اینکه از آن روی‌گردان‌اند.

الشعراء ۲۶:۶

فَقَد كَذَّبوا فَسَيَأتيهِم أَنبٰؤُا۟ ما كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ

پس تکذیب کردند؛ و به‌زودی خبرهای آنچه را مسخره می‌کردند دریافت خواهند کرد.

الشعراء ۲۶:۷

أَوَلَم يَرَوا إِلَى الأَرضِ كَم أَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ كَريمٍ

آیا به زمین ننگریسته‌اند که چه بسیار از هر گونهٔ نیکو در آن رویاندیم؟

الشعراء ۲۶:۸

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۹

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۰

وَإِذ نادىٰ رَبُّكَ موسىٰ أَنِ ائتِ القَومَ الظّٰلِمينَ

و هنگامی که پروردگارت موسی را ندا داد که به سوی آن قوم ستمگر برو؛

الشعراء ۲۶:۱۱

قَومَ فِرعَونَ ۚ أَلا يَتَّقونَ

قوم فرعون؛ آیا پروا نمی‌کنند؟

الشعراء ۲۶:۱۲

قالَ رَبِّ إِنّى أَخافُ أَن يُكَذِّبونِ

گفت: پروردگارا، می‌ترسم مرا تکذیب کنند.

الشعراء ۲۶:۱۳

وَيَضيقُ صَدرى وَلا يَنطَلِقُ لِسانى فَأَرسِل إِلىٰ هٰرونَ

و سینه‌ام تنگ می‌شود و زبانم روان نمی‌گردد؛ پس به هارون پیام بفرست.

الشعراء ۲۶:۱۴

وَلَهُم عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخافُ أَن يَقتُلونِ

و آنان بر من ادعای گناهی دارند؛ پس می‌ترسم مرا بکشند.

الشعراء ۲۶:۱۵

قالَ كَلّا ۖ فَاذهَبا بِـٔايٰتِنا ۖ إِنّا مَعَكُم مُستَمِعونَ

گفت: هرگز؛ پس هر دو با نشانه‌های ما بروید؛ ما با شماییم و گوش می‌سپاریم.

الشعراء ۲۶:۱۶

فَأتِيا فِرعَونَ فَقولا إِنّا رَسولُ رَبِّ العٰلَمينَ

پس نزد فرعون بروید و بگویید: ما فرستادهٔ پروردگار جهانیانیم،

الشعراء ۲۶:۱۷

أَن أَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ

که فرزندان اسرائیل را با ما بفرست.

الشعراء ۲۶:۱۸

قالَ أَلَم نُرَبِّكَ فينا وَليدًا وَلَبِثتَ فينا مِن عُمُرِكَ سِنينَ

گفت: آیا تو را در کودکی نزد خود نپروراندیم و سال‌هایی از عمرت را میان ما نماندی؟

الشعراء ۲۶:۱۹

وَفَعَلتَ فَعلَتَكَ الَّتى فَعَلتَ وَأَنتَ مِنَ الكٰفِرينَ

و آن کار خود را که کردی انجام دادی، و از ناسپاسان بودی.

الشعراء ۲۶:۲۰

قالَ فَعَلتُها إِذًا وَأَنا۠ مِنَ الضّالّينَ

گفت: آن را آن‌گاه انجام دادم که از گمراهان بودم.

الشعراء ۲۶:۲۱

فَفَرَرتُ مِنكُم لَمّا خِفتُكُم فَوَهَبَ لى رَبّى حُكمًا وَجَعَلَنى مِنَ المُرسَلينَ

پس چون از شما ترسیدم، از شما گریختم؛ سپس پروردگارم به من داوری بخشید و مرا از فرستادگان قرار داد.

الشعراء ۲۶:۲۲

وَتِلكَ نِعمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ أَن عَبَّدتَ بَنى إِسرٰءيلَ

و این نعمتی است که بر من منت می‌نهی، در حالی که فرزندان اسرائیل را به بندگی گرفته‌ای؟

الشعراء ۲۶:۲۳

قالَ فِرعَونُ وَما رَبُّ العٰلَمينَ

فرعون گفت: و پروردگار جهانیان چیست؟

الشعراء ۲۶:۲۴

قالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم موقِنينَ

گفت: پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر یقین داشته باشید.

الشعراء ۲۶:۲۵

قالَ لِمَن حَولَهُ أَلا تَستَمِعونَ

به کسانی که پیرامونش بودند گفت: آیا نمی‌شنوید؟

الشعراء ۲۶:۲۶

قالَ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ

گفت: پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما.

الشعراء ۲۶:۲۷

قالَ إِنَّ رَسولَكُمُ الَّذى أُرسِلَ إِلَيكُم لَمَجنونٌ

گفت: بی‌گمان این فرستادهٔ شما که به سویتان فرستاده شده، دیوانه است.

الشعراء ۲۶:۲۸

قالَ رَبُّ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم تَعقِلونَ

گفت: پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است، اگر خرد به کار ببرید.

الشعراء ۲۶:۲۹

قالَ لَئِنِ اتَّخَذتَ إِلٰهًا غَيرى لَأَجعَلَنَّكَ مِنَ المَسجونينَ

گفت: اگر جز من معبودی بگیری، حتماً تو را از زندانیان قرار می‌دهم.

الشعراء ۲۶:۳۰

قالَ أَوَلَو جِئتُكَ بِشَىءٍ مُبينٍ

گفت: حتی اگر چیزی روشن برایت بیاورم؟

الشعراء ۲۶:۳۱

قالَ فَأتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

گفت: پس آن را بیاور، اگر از راست‌گویانی.

الشعراء ۲۶:۳۲

فَأَلقىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ ثُعبانٌ مُبينٌ

پس عصایش را افکند و ناگهان اژدهایی آشکار شد.

الشعراء ۲۶:۳۳

وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِىَ بَيضاءُ لِلنّٰظِرينَ

و دستش را بیرون کشید و ناگهان برای بینندگان سفید بود.

الشعراء ۲۶:۳۴

قالَ لِلمَلَإِ حَولَهُ إِنَّ هٰذا لَسٰحِرٌ عَليمٌ

به بزرگان پیرامونش گفت: بی‌گمان این جادوگری داناست.

الشعراء ۲۶:۳۵

يُريدُ أَن يُخرِجَكُم مِن أَرضِكُم بِسِحرِهِ فَماذا تَأمُرونَ

می‌خواهد با جادویش شما را از سرزمینتان بیرون کند؛ پس چه دستور می‌دهید؟

الشعراء ۲۶:۳۶

قالوا أَرجِه وَأَخاهُ وَابعَث فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ

گفتند: او و برادرش را مهلت بده و گردآورندگانی به شهرها بفرست،

الشعراء ۲۶:۳۷

يَأتوكَ بِكُلِّ سَحّارٍ عَليمٍ

تا هر جادوگر دانایی را نزد تو بیاورند.

الشعراء ۲۶:۳۸

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ

پس جادوگران برای موعد روزی معلوم گرد آورده شدند.

الشعراء ۲۶:۳۹

وَقيلَ لِلنّاسِ هَل أَنتُم مُجتَمِعونَ

و به مردم گفته شد: آیا شما گرد می‌آیید؟

الشعراء ۲۶:۴۰

لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كانوا هُمُ الغٰلِبينَ

تا اگر جادوگران پیروز شدند، از آنان پیروی کنیم؟

الشعراء ۲۶:۴۱

فَلَمّا جاءَ السَّحَرَةُ قالوا لِفِرعَونَ أَئِنَّ لَنا لَأَجرًا إِن كُنّا نَحنُ الغٰلِبينَ

پس چون جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: آیا اگر پیروز شویم، برای ما پاداشی هست؟

الشعراء ۲۶:۴۲

قالَ نَعَم وَإِنَّكُم إِذًا لَمِنَ المُقَرَّبينَ

گفت: آری، و در آن صورت بی‌گمان از نزدیکان خواهید بود.

الشعراء ۲۶:۴۳

قالَ لَهُم موسىٰ أَلقوا ما أَنتُم مُلقونَ

موسی به آنان گفت: آنچه را می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید.

الشعراء ۲۶:۴۴

فَأَلقَوا حِبالَهُم وَعِصِيَّهُم وَقالوا بِعِزَّةِ فِرعَونَ إِنّا لَنَحنُ الغٰلِبونَ

پس ریسمان‌ها و عصاهایشان را افکندند و گفتند: به عزت فرعون، ما حتماً پیروزیم.

الشعراء ۲۶:۴۵

فَأَلقىٰ موسىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ تَلقَفُ ما يَأفِكونَ

پس موسی عصایش را افکند، و ناگهان آنچه را به دروغ می‌ساختند فرو می‌بلعید.

الشعراء ۲۶:۴۶

فَأُلقِىَ السَّحَرَةُ سٰجِدينَ

پس جادوگران به سجده افتادند.

الشعراء ۲۶:۴۷

قالوا ءامَنّا بِرَبِّ العٰلَمينَ

گفتند: به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم؛

الشعراء ۲۶:۴۸

رَبِّ موسىٰ وَهٰرونَ

پروردگار موسی و هارون.

الشعراء ۲۶:۴۹

قالَ ءامَنتُم لَهُ قَبلَ أَن ءاذَنَ لَكُم ۖ إِنَّهُ لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحرَ فَلَسَوفَ تَعلَمونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيَكُم وَأَرجُلَكُم مِن خِلٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُم أَجمَعينَ

گفت: پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ بی‌گمان او بزرگ شماست که جادو را به شما آموخته است؛ پس به‌زودی خواهید دانست. حتماً دست‌ها و پاهایتان را از دو سوی مخالف می‌برم و همه‌تان را به دار می‌آویزم.

الشعراء ۲۶:۵۰

قالوا لا ضَيرَ ۖ إِنّا إِلىٰ رَبِّنا مُنقَلِبونَ

گفتند: زیانی نیست؛ ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم.

الشعراء ۲۶:۵۱

إِنّا نَطمَعُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطٰيٰنا أَن كُنّا أَوَّلَ المُؤمِنينَ

ما امیدواریم پروردگارمان خطاهایمان را بیامرزد، زیرا نخستین مؤمنان بودیم.

الشعراء ۲۶:۵۲

وَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى إِنَّكُم مُتَّبَعونَ

و به موسی وحی کردیم که بندگانم را شبانه ببر؛ شما تعقیب خواهید شد.

الشعراء ۲۶:۵۳

فَأَرسَلَ فِرعَونُ فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ

پس فرعون گردآورندگانی به شهرها فرستاد.

الشعراء ۲۶:۵۴

إِنَّ هٰؤُلاءِ لَشِرذِمَةٌ قَليلونَ

اینها گروهی اندک‌اند؛

الشعراء ۲۶:۵۵

وَإِنَّهُم لَنا لَغائِظونَ

و ما را به خشم آورده‌اند؛

الشعراء ۲۶:۵۶

وَإِنّا لَجَميعٌ حٰذِرونَ

و ما همگی هوشیاریم.

الشعراء ۲۶:۵۷

فَأَخرَجنٰهُم مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ

پس آنان را از باغ‌ها و چشمه‌ها بیرون آوردیم؛

الشعراء ۲۶:۵۸

وَكُنوزٍ وَمَقامٍ كَريمٍ

و گنجینه‌ها و جایگاهی ارجمند.

الشعراء ۲۶:۵۹

كَذٰلِكَ وَأَورَثنٰها بَنى إِسرٰءيلَ

چنین بود؛ و آنها را به فرزندان اسرائیل به ارث دادیم.

الشعراء ۲۶:۶۰

فَأَتبَعوهُم مُشرِقينَ

پس هنگام برآمدن خورشید آنان را دنبال کردند.

الشعراء ۲۶:۶۱

فَلَمّا تَرٰءَا الجَمعانِ قالَ أَصحٰبُ موسىٰ إِنّا لَمُدرَكونَ

چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: حتماً گرفتار خواهیم شد.

الشعراء ۲۶:۶۲

قالَ كَلّا ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبّى سَيَهدينِ

گفت: هرگز؛ پروردگارم با من است، مرا راه خواهد نمود.

الشعراء ۲۶:۶۳

فَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ البَحرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرقٍ كَالطَّودِ العَظيمِ

پس به موسی وحی کردیم: با عصایت به دریا بزن. پس شکافت، و هر پاره چون کوهی بزرگ بود.

الشعراء ۲۶:۶۴

وَأَزلَفنا ثَمَّ الـٔاخَرينَ

و دیگران را آنجا نزدیک آوردیم.

الشعراء ۲۶:۶۵

وَأَنجَينا موسىٰ وَمَن مَعَهُ أَجمَعينَ

و موسی و همهٔ همراهانش را نجات دادیم.

الشعراء ۲۶:۶۶

ثُمَّ أَغرَقنَا الـٔاخَرينَ

سپس دیگران را غرق کردیم.

الشعراء ۲۶:۶۷

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۶۸

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۶۹

وَاتلُ عَلَيهِم نَبَأَ إِبرٰهيمَ

و خبر ابراهیم را بر آنان بخوان.

الشعراء ۲۶:۷۰

إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ما تَعبُدونَ

هنگامی که به پدر و قومش گفت: چه می‌پرستید؟

الشعراء ۲۶:۷۱

قالوا نَعبُدُ أَصنامًا فَنَظَلُّ لَها عٰكِفينَ

گفتند: بت‌هایی را می‌پرستیم و پیوسته بر پرستش آنها می‌مانیم.

الشعراء ۲۶:۷۲

قالَ هَل يَسمَعونَكُم إِذ تَدعونَ

گفت: آیا هنگامی که می‌خوانید، شما را می‌شنوند؟

الشعراء ۲۶:۷۳

أَو يَنفَعونَكُم أَو يَضُرّونَ

یا به شما سود یا زیانی می‌رسانند؟

الشعراء ۲۶:۷۴

قالوا بَل وَجَدنا ءاباءَنا كَذٰلِكَ يَفعَلونَ

گفتند: بلکه پدرانمان را یافتیم که چنین می‌کردند.

الشعراء ۲۶:۷۵

قالَ أَفَرَءَيتُم ما كُنتُم تَعبُدونَ

گفت: آیا به آنچه می‌پرستیدید نگریسته‌اید؛

الشعراء ۲۶:۷۶

أَنتُم وَءاباؤُكُمُ الأَقدَمونَ

شما و پدران پیشینتان؟

الشعراء ۲۶:۷۷

فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لى إِلّا رَبَّ العٰلَمينَ

پس آنان دشمن من‌اند، جز پروردگار جهانیان؛

الشعراء ۲۶:۷۸

الَّذى خَلَقَنى فَهُوَ يَهدينِ

همان که مرا آفرید و او مرا راه می‌نماید؛

الشعراء ۲۶:۷۹

وَالَّذى هُوَ يُطعِمُنى وَيَسقينِ

و همان که مرا خوراک و نوشیدنی می‌دهد؛

الشعراء ۲۶:۸۰

وَإِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ

و چون بیمار شوم، او مرا شفا می‌دهد؛

الشعراء ۲۶:۸۱

وَالَّذى يُميتُنى ثُمَّ يُحيينِ

و همان که مرا می‌میراند و سپس زنده‌ام می‌کند؛

الشعراء ۲۶:۸۲

وَالَّذى أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لى خَطيـَٔتى يَومَ الدّينِ

و همان که امید دارم خطایم را در روز جزا بیامرزد.

الشعراء ۲۶:۸۳

رَبِّ هَب لى حُكمًا وَأَلحِقنى بِالصّٰلِحينَ

پروردگارا، به من داوری ببخش و مرا به شایستگان بپیوند.

الشعراء ۲۶:۸۴

وَاجعَل لى لِسانَ صِدقٍ فِى الـٔاخِرينَ

و برای من در میان آیندگان نامی راستین قرار ده.

الشعراء ۲۶:۸۵

وَاجعَلنى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعيمِ

و مرا از وارثان باغ پرنعمت قرار ده.

الشعراء ۲۶:۸۶

وَاغفِر لِأَبى إِنَّهُ كانَ مِنَ الضّالّينَ

و پدرم را بیامرز که او از گمراهان بود.

الشعراء ۲۶:۸۷

وَلا تُخزِنى يَومَ يُبعَثونَ

و روزی که برانگیخته می‌شوند، مرا خوار مکن؛

الشعراء ۲۶:۸۸

يَومَ لا يَنفَعُ مالٌ وَلا بَنونَ

روزی که نه مال سود می‌رساند و نه فرزندان؛

الشعراء ۲۶:۸۹

إِلّا مَن أَتَى اللَّهَ بِقَلبٍ سَليمٍ

مگر کسی که با دلی سالم نزد آن معبود یگانه آید.

الشعراء ۲۶:۹۰

وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ

و باغ به پرواپیشگان نزدیک آورده می‌شود؛

الشعراء ۲۶:۹۱

وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِلغاوينَ

و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌گردد؛

الشعراء ۲۶:۹۲

وَقيلَ لَهُم أَينَ ما كُنتُم تَعبُدونَ

و به آنان گفته می‌شود: کجایند آنچه می‌پرستیدید،

الشعراء ۲۶:۹۳

مِن دونِ اللَّهِ هَل يَنصُرونَكُم أَو يَنتَصِرونَ

جز آن معبود یگانه؟ آیا شما را یاری می‌کنند یا خود را یاری می‌رسانند؟

الشعراء ۲۶:۹۴

فَكُبكِبوا فيها هُم وَالغاوۥنَ

پس آنان و گمراهان در آن سرنگون افکنده می‌شوند؛

الشعراء ۲۶:۹۵

وَجُنودُ إِبليسَ أَجمَعونَ

و سپاهیان ابلیس، همگی.

الشعراء ۲۶:۹۶

قالوا وَهُم فيها يَختَصِمونَ

در حالی که در آن با یکدیگر ستیز می‌کنند، می‌گویند:

الشعراء ۲۶:۹۷

تَاللَّهِ إِن كُنّا لَفى ضَلٰلٍ مُبينٍ

به آن معبود یگانه سوگند، ما در گمراهی آشکاری بودیم،

الشعراء ۲۶:۹۸

إِذ نُسَوّيكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ

آن‌گاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر می‌کردیم.

الشعراء ۲۶:۹۹

وَما أَضَلَّنا إِلَّا المُجرِمونَ

و جز مجرمان ما را گمراه نکردند.

الشعراء ۲۶:۱۰۰

فَما لَنا مِن شٰفِعينَ

پس برای ما هیچ شفاعت‌کننده‌ای نیست؛

الشعراء ۲۶:۱۰۱

وَلا صَديقٍ حَميمٍ

و نه دوستی صمیمی.

الشعراء ۲۶:۱۰۲

فَلَو أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ

کاش بازگشتی برای ما بود تا از مؤمنان شویم.

الشعراء ۲۶:۱۰۳

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۰۴

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۰۵

كَذَّبَت قَومُ نوحٍ المُرسَلينَ

قوم نوح فرستادگان را تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۰۶

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم نوحٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

الشعراء ۲۶:۱۰۷

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.

الشعراء ۲۶:۱۰۸

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۰۹

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

و برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهدهٔ پروردگار جهانیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۱۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۱۱

قالوا أَنُؤمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأَرذَلونَ

گفتند: آیا به تو ایمان بیاوریم، در حالی که فرومایگان از تو پیروی کرده‌اند؟

الشعراء ۲۶:۱۱۲

قالَ وَما عِلمى بِما كانوا يَعمَلونَ

گفت: من چه می‌دانم که آنان چه می‌کردند؟

الشعراء ۲۶:۱۱۳

إِن حِسابُهُم إِلّا عَلىٰ رَبّى ۖ لَو تَشعُرونَ

حسابشان جز بر عهدهٔ پروردگارم نیست، اگر دریابید.

الشعراء ۲۶:۱۱۴

وَما أَنا۠ بِطارِدِ المُؤمِنينَ

و من مؤمنان را نمی‌رانم.

الشعراء ۲۶:۱۱۵

إِن أَنا۠ إِلّا نَذيرٌ مُبينٌ

من جز هشداردهنده‌ای آشکار نیستم.

الشعراء ۲۶:۱۱۶

قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰنوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ

گفتند: ای نوح، اگر دست برنداری، حتماً از سنگسارشدگان خواهی بود.

الشعراء ۲۶:۱۱۷

قالَ رَبِّ إِنَّ قَومى كَذَّبونِ

گفت: پروردگارا، قوم من مرا تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۱۸

فَافتَح بَينى وَبَينَهُم فَتحًا وَنَجِّنى وَمَن مَعِىَ مِنَ المُؤمِنينَ

پس میان من و آنان داوری کن و مرا و مؤمنانی را که با من‌اند نجات بده.

الشعراء ۲۶:۱۱۹

فَأَنجَينٰهُ وَمَن مَعَهُ فِى الفُلكِ المَشحونِ

پس او و همراهانش را در کشتی پُر نجات دادیم.

الشعراء ۲۶:۱۲۰

ثُمَّ أَغرَقنا بَعدُ الباقينَ

سپس باقی‌ماندگان را پس از آن غرق کردیم.

الشعراء ۲۶:۱۲۱

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۲۲

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۲۳

كَذَّبَت عادٌ المُرسَلينَ

عاد فرستادگان را تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۲۴

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم هودٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامی که برادرشان هود به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

الشعراء ۲۶:۱۲۵

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.

الشعراء ۲۶:۱۲۶

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۲۷

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

و برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهدهٔ پروردگار جهانیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۲۸

أَتَبنونَ بِكُلِّ ريعٍ ءايَةً تَعبَثونَ

آیا بر هر بلندی نشانه‌ای می‌سازید، به بازیچه؟

الشعراء ۲۶:۱۲۹

وَتَتَّخِذونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُم تَخلُدونَ

و بناهای استوار می‌گیرید، شاید جاودانه بمانید؟

الشعراء ۲۶:۱۳۰

وَإِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارينَ

و چون دست به قهر می‌گشایید، چون زورگویان می‌گشایید.

الشعراء ۲۶:۱۳۱

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۳۲

وَاتَّقُوا الَّذى أَمَدَّكُم بِما تَعلَمونَ

و از آنکه شما را با آنچه می‌دانید یاری رساند پروا کنید؛

الشعراء ۲۶:۱۳۳

أَمَدَّكُم بِأَنعٰمٍ وَبَنينَ

شما را با دام‌ها و فرزندان یاری رساند؛

الشعراء ۲۶:۱۳۴

وَجَنّٰتٍ وَعُيونٍ

و باغ‌ها و چشمه‌ها.

الشعراء ۲۶:۱۳۵

إِنّى أَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ

من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم.

الشعراء ۲۶:۱۳۶

قالوا سَواءٌ عَلَينا أَوَعَظتَ أَم لَم تَكُن مِنَ الوٰعِظينَ

گفتند: برای ما یکسان است که پند بدهی یا از پنددهندگان نباشی.

الشعراء ۲۶:۱۳۷

إِن هٰذا إِلّا خُلُقُ الأَوَّلينَ

این جز شیوهٔ پیشینیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۳۸

وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ

و ما عذاب نخواهیم شد.

الشعراء ۲۶:۱۳۹

فَكَذَّبوهُ فَأَهلَكنٰهُم ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

پس او را تکذیب کردند و آنان را هلاک کردیم. بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۴۰

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۴۱

كَذَّبَت ثَمودُ المُرسَلينَ

ثمود فرستادگان را تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۴۲

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم صٰلِحٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامی که برادرشان صالح به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

الشعراء ۲۶:۱۴۳

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.

الشعراء ۲۶:۱۴۴

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۴۵

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

و برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهدهٔ پروردگار جهانیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۴۶

أَتُترَكونَ فى ما هٰهُنا ءامِنينَ

آیا در آنچه اینجاست ایمن رها می‌شوید؛

الشعراء ۲۶:۱۴۷

فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ

در باغ‌ها و چشمه‌ها؛

الشعراء ۲۶:۱۴۸

وَزُروعٍ وَنَخلٍ طَلعُها هَضيمٌ

و کشتزارها و نخل‌هایی که شکوفه‌شان لطیف است؟

الشعراء ۲۶:۱۴۹

وَتَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا فٰرِهينَ

و با مهارت از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید.

الشعراء ۲۶:۱۵۰

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۵۱

وَلا تُطيعوا أَمرَ المُسرِفينَ

و از فرمان زیاده‌روان پیروی نکنید؛

الشعراء ۲۶:۱۵۲

الَّذينَ يُفسِدونَ فِى الأَرضِ وَلا يُصلِحونَ

آنان که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌کنند.

الشعراء ۲۶:۱۵۳

قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ

گفتند: تو فقط از جادوشدگانی.

الشعراء ۲۶:۱۵۴

ما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا فَأتِ بِـٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

تو جز انسانی مانند ما نیستی؛ پس اگر از راست‌گویانی، نشانه‌ای بیاور.

الشعراء ۲۶:۱۵۵

قالَ هٰذِهِ ناقَةٌ لَها شِربٌ وَلَكُم شِربُ يَومٍ مَعلومٍ

گفت: این ماده‌شتری است؛ برای او نوبت آبی است و برای شما نوبت آب روزی معلوم.

الشعراء ۲۶:۱۵۶

وَلا تَمَسّوها بِسوءٍ فَيَأخُذَكُم عَذابُ يَومٍ عَظيمٍ

و به او آسیبی نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را می‌گیرد.

الشعراء ۲۶:۱۵۷

فَعَقَروها فَأَصبَحوا نٰدِمينَ

پس او را پی کردند و پشیمان شدند.

الشعراء ۲۶:۱۵۸

فَأَخَذَهُمُ العَذابُ ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

پس عذاب آنان را گرفت. بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۵۹

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۶۰

كَذَّبَت قَومُ لوطٍ المُرسَلينَ

قوم لوط فرستادگان را تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۶۱

إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم لوطٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

الشعراء ۲۶:۱۶۲

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.

الشعراء ۲۶:۱۶۳

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۶۴

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

و برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهدهٔ پروردگار جهانیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۶۵

أَتَأتونَ الذُّكرانَ مِنَ العٰلَمينَ

آیا از میان جهانیان به مردان روی می‌آورید،

الشعراء ۲۶:۱۶۶

وَتَذَرونَ ما خَلَقَ لَكُم رَبُّكُم مِن أَزوٰجِكُم ۚ بَل أَنتُم قَومٌ عادونَ

و آنچه را پروردگارتان از همسرانتان برای شما آفریده رها می‌کنید؟ بلکه شما قومی تجاوزگرید.

الشعراء ۲۶:۱۶۷

قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰلوطُ لَتَكونَنَّ مِنَ المُخرَجينَ

گفتند: ای لوط، اگر دست برنداری، حتماً از بیرون‌راندگان خواهی بود.

الشعراء ۲۶:۱۶۸

قالَ إِنّى لِعَمَلِكُم مِنَ القالينَ

گفت: من از کسانی هستم که کار شما را سخت ناخوش می‌دارند.

الشعراء ۲۶:۱۶۹

رَبِّ نَجِّنى وَأَهلى مِمّا يَعمَلونَ

پروردگارا، مرا و خانواده‌ام را از آنچه می‌کنند نجات بده.

الشعراء ۲۶:۱۷۰

فَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ

پس او و خانواده‌اش را همگی نجات دادیم؛

الشعراء ۲۶:۱۷۱

إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ

جز پیرزنی در میان باقی‌ماندگان.

الشعراء ۲۶:۱۷۲

ثُمَّ دَمَّرنَا الـٔاخَرينَ

سپس دیگران را نابود کردیم.

الشعراء ۲۶:۱۷۳

وَأَمطَرنا عَلَيهِم مَطَرًا ۖ فَساءَ مَطَرُ المُنذَرينَ

و بر آنان بارانی باراندیم؛ پس چه بد بود باران هشدارشدگان.

الشعراء ۲۶:۱۷۴

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۷۵

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۷۶

كَذَّبَ أَصحٰبُ لـَٔيكَةِ المُرسَلينَ

اهل بیشه فرستادگان را تکذیب کردند.

الشعراء ۲۶:۱۷۷

إِذ قالَ لَهُم شُعَيبٌ أَلا تَتَّقونَ

هنگامی که شعیب به آنان گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟

الشعراء ۲۶:۱۷۸

إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ

من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.

الشعراء ۲۶:۱۷۹

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ

پس از آن معبود یگانه پروا کنید و از من فرمان ببرید.

الشعراء ۲۶:۱۸۰

وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ

و برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم؛ مزد من جز بر عهدهٔ پروردگار جهانیان نیست.

الشعراء ۲۶:۱۸۱

أَوفُوا الكَيلَ وَلا تَكونوا مِنَ المُخسِرينَ

پیمانه را کامل بدهید و از کم‌فروشان نباشید.

الشعراء ۲۶:۱۸۲

وَزِنوا بِالقِسطاسِ المُستَقيمِ

و با ترازوی درست وزن کنید.

الشعراء ۲۶:۱۸۳

وَلا تَبخَسُوا النّاسَ أَشياءَهُم وَلا تَعثَوا فِى الأَرضِ مُفسِدينَ

و از چیزهای مردم نکاهید و در زمین فسادکنان تباهی نکنید.

الشعراء ۲۶:۱۸۴

وَاتَّقُوا الَّذى خَلَقَكُم وَالجِبِلَّةَ الأَوَّلينَ

و از آنکه شما و آفریدگان پیشین را آفرید پروا کنید.

الشعراء ۲۶:۱۸۵

قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ

گفتند: تو فقط از جادوشدگانی.

الشعراء ۲۶:۱۸۶

وَما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا وَإِن نَظُنُّكَ لَمِنَ الكٰذِبينَ

و تو جز انسانی مانند ما نیستی، و تو را از دروغ‌گویان می‌پنداریم.

الشعراء ۲۶:۱۸۷

فَأَسقِط عَلَينا كِسَفًا مِنَ السَّماءِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ

پس اگر از راست‌گویانی، پاره‌هایی از آسمان بر ما بیفکن.

الشعراء ۲۶:۱۸۸

قالَ رَبّى أَعلَمُ بِما تَعمَلونَ

گفت: پروردگارم به آنچه می‌کنید داناتر است.

الشعراء ۲۶:۱۸۹

فَكَذَّبوهُ فَأَخَذَهُم عَذابُ يَومِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ

پس او را تکذیب کردند و عذاب روز سایه‌بان آنان را گرفت؛ بی‌گمان آن عذاب روزی بزرگ بود.

الشعراء ۲۶:۱۹۰

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَـٔايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ

بی‌گمان در این نشانه‌ای است؛ و بیشترشان مؤمن نبودند.

الشعراء ۲۶:۱۹۱

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ

و بی‌گمان پروردگار تو همان شکست‌ناپذیرِ رحیم است.

الشعراء ۲۶:۱۹۲

وَإِنَّهُ لَتَنزيلُ رَبِّ العٰلَمينَ

و بی‌گمان آن فروفرستادهٔ پروردگار جهانیان است.

الشعراء ۲۶:۱۹۳

نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الأَمينُ

روح امین آن را فرود آورد،

الشعراء ۲۶:۱۹۴

عَلىٰ قَلبِكَ لِتَكونَ مِنَ المُنذِرينَ

بر قلب تو، تا از هشداردهندگان باشی؛

الشعراء ۲۶:۱۹۵

بِلِسانٍ عَرَبِىٍّ مُبينٍ

به زبانی عربی و روشن.

الشعراء ۲۶:۱۹۶

وَإِنَّهُ لَفى زُبُرِ الأَوَّلينَ

و بی‌گمان آن در نوشته‌های پیشینیان است.

الشعراء ۲۶:۱۹۷

أَوَلَم يَكُن لَهُم ءايَةً أَن يَعلَمَهُ عُلَمٰؤُا۟ بَنى إِسرٰءيلَ

آیا برای آنان نشانه‌ای نبود که دانشوران فرزندان اسرائیل آن را می‌دانند؟

الشعراء ۲۶:۱۹۸

وَلَو نَزَّلنٰهُ عَلىٰ بَعضِ الأَعجَمينَ

و اگر آن را بر یکی از غیرعرب‌زبانان فرو می‌فرستادیم،

الشعراء ۲۶:۱۹۹

فَقَرَأَهُ عَلَيهِم ما كانوا بِهِ مُؤمِنينَ

و آن را بر آنان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آوردند.

الشعراء ۲۶:۲۰۰

كَذٰلِكَ سَلَكنٰهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ

این‌گونه آن را در دل‌های مجرمان راه دادیم.

الشعراء ۲۶:۲۰۱

لا يُؤمِنونَ بِهِ حَتّىٰ يَرَوُا العَذابَ الأَليمَ

به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را ببینند؛

الشعراء ۲۶:۲۰۲

فَيَأتِيَهُم بَغتَةً وَهُم لا يَشعُرونَ

پس ناگهان به سراغشان می‌آید، در حالی که درنمی‌یابند؛

الشعراء ۲۶:۲۰۳

فَيَقولوا هَل نَحنُ مُنظَرونَ

و می‌گویند: آیا به ما مهلت داده می‌شود؟

الشعراء ۲۶:۲۰۴

أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ

آیا پس عذاب ما را به شتاب می‌خواهند؟

الشعراء ۲۶:۲۰۵

أَفَرَءَيتَ إِن مَتَّعنٰهُم سِنينَ

آیا دیده‌ای، اگر سال‌هایی برخوردارشان کنیم،

الشعراء ۲۶:۲۰۶

ثُمَّ جاءَهُم ما كانوا يوعَدونَ

سپس آنچه وعده داده می‌شدند به سراغشان آید،

الشعراء ۲۶:۲۰۷

ما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يُمَتَّعونَ

آنچه از آن برخوردار می‌شدند به کارشان نمی‌آید.

الشعراء ۲۶:۲۰۸

وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا لَها مُنذِرونَ

و هیچ آبادی‌ای را هلاک نکردیم مگر آنکه هشداردهندگانی داشت؛

الشعراء ۲۶:۲۰۹

ذِكرىٰ وَما كُنّا ظٰلِمينَ

برای یادآوری؛ و ما ستمگر نبودیم.

الشعراء ۲۶:۲۱۰

وَما تَنَزَّلَت بِهِ الشَّيٰطينُ

و شیاطین آن را فرود نیاوردند.

الشعراء ۲۶:۲۱۱

وَما يَنبَغى لَهُم وَما يَستَطيعونَ

و نه سزاوار آنان است و نه توان آن را دارند.

الشعراء ۲۶:۲۱۲

إِنَّهُم عَنِ السَّمعِ لَمَعزولونَ

بی‌گمان آنان از شنیدن دور نگه داشته شده‌اند.

الشعراء ۲۶:۲۱۳

فَلا تَدعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَتَكونَ مِنَ المُعَذَّبينَ

پس با آن معبود یگانه معبود دیگری مخوان، که از عذاب‌شدگان خواهی شد.

الشعراء ۲۶:۲۱۴

وَأَنذِر عَشيرَتَكَ الأَقرَبينَ

و خویشاوندان نزدیکت را هشدار بده.

الشعراء ۲۶:۲۱۵

وَاخفِض جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنينَ

و بالت را برای مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند فرو بیاور.

الشعراء ۲۶:۲۱۶

فَإِن عَصَوكَ فَقُل إِنّى بَرىءٌ مِمّا تَعمَلونَ

پس اگر از تو نافرمانی کردند، بگو: من از آنچه می‌کنید بیزارم.

الشعراء ۲۶:۲۱۷

وَتَوَكَّل عَلَى العَزيزِ الرَّحيمِ

و بر آن شکست‌ناپذیرِ رحیم تکیه کن؛

الشعراء ۲۶:۲۱۸

الَّذى يَرىٰكَ حينَ تَقومُ

همان که تو را هنگامی که برمی‌خیزی می‌بیند؛

الشعراء ۲۶:۲۱۹

وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدينَ

و گردش تو را در میان سجده‌کنندگان.

الشعراء ۲۶:۲۲۰

إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ

بی‌گمان او همان شنوای داناست.

الشعراء ۲۶:۲۲۱

هَل أُنَبِّئُكُم عَلىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيٰطينُ

آیا شما را خبر دهم که شیاطین بر چه کسی فرود می‌آیند؟

الشعراء ۲۶:۲۲۲

تَنَزَّلُ عَلىٰ كُلِّ أَفّاكٍ أَثيمٍ

بر هر دروغ‌پرداز گناهکاری فرود می‌آیند.

الشعراء ۲۶:۲۲۳

يُلقونَ السَّمعَ وَأَكثَرُهُم كٰذِبونَ

گوش می‌سپارند و بیشترشان دروغ‌گویند.

الشعراء ۲۶:۲۲۴

وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوۥنَ

و شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند.

الشعراء ۲۶:۲۲۵

أَلَم تَرَ أَنَّهُم فى كُلِّ وادٍ يَهيمونَ

آیا ندیده‌ای که آنان در هر دره‌ای سرگردان‌اند،

الشعراء ۲۶:۲۲۶

وَأَنَّهُم يَقولونَ ما لا يَفعَلونَ

و چیزهایی می‌گویند که انجام نمی‌دهند؟

الشعراء ۲۶:۲۲۷

إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثيرًا وَانتَصَروا مِن بَعدِ ما ظُلِموا ۗ وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ

مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند و آن معبود یگانه را بسیار یاد کردند و پس از آنکه ستم دیدند از خود دفاع کردند؛ و کسانی که ستم کردند به‌زودی خواهند دانست به چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند.