بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ

به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.

ق ۵۰:۱

ق ۚ وَالقُرءانِ المَجيدِ

قاف. سوگند به قرآن باشکوه.

ق ۵۰:۲

بَل عَجِبوا أَن جاءَهُم مُنذِرٌ مِنهُم فَقالَ الكٰفِرونَ هٰذا شَىءٌ عَجيبٌ

بلکه شگفت‌زده شدند که هشداردهنده‌ای از خودشان نزدشان آمد؛ پس کافران گفتند: این چیزی شگفت است.

ق ۵۰:۳

أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا ۖ ذٰلِكَ رَجعٌ بَعيدٌ

آیا هنگامی که مردیم و خاک شدیم؟ این بازگشتی دور است.

ق ۵۰:۴

قَد عَلِمنا ما تَنقُصُ الأَرضُ مِنهُم ۖ وَعِندَنا كِتٰبٌ حَفيظٌ

ما می‌دانیم زمین چه چیزی از آنان می‌کاهد، و نزد ما کتابی نگهدارنده است.

ق ۵۰:۵

بَل كَذَّبوا بِالحَقِّ لَمّا جاءَهُم فَهُم فى أَمرٍ مَريجٍ

بلکه حقیقت را چون نزدشان آمد تکذیب کردند؛ پس در کاری آشفته‌اند.

ق ۵۰:۶

أَفَلَم يَنظُروا إِلَى السَّماءِ فَوقَهُم كَيفَ بَنَينٰها وَزَيَّنّٰها وَما لَها مِن فُروجٍ

آیا به آسمان بالای خود ننگریسته‌اند که چگونه آن را بنا کردیم و آراستیم و هیچ شکافی ندارد؟

ق ۵۰:۷

وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ بَهيجٍ

و زمین را گستردیم و در آن کوه‌های استوار افکندیم و از هر جفت دل‌انگیزی در آن رویاندیم،

ق ۵۰:۸

تَبصِرَةً وَذِكرىٰ لِكُلِّ عَبدٍ مُنيبٍ

برای بینش و یادآوری هر بندهٔ بازگشت‌کننده.

ق ۵۰:۹

وَنَزَّلنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبٰرَكًا فَأَنبَتنا بِهِ جَنّٰتٍ وَحَبَّ الحَصيدِ

و از آسمان آبی پربرکت فروفرستادیم، پس با آن باغ‌ها و دانهٔ برداشتنی رویاندیم،

ق ۵۰:۱۰

وَالنَّخلَ باسِقٰتٍ لَها طَلعٌ نَضيدٌ

و نخل‌های بلند که خوشه‌های روی‌هم‌چیده دارند،

ق ۵۰:۱۱

رِزقًا لِلعِبادِ ۖ وَأَحيَينا بِهِ بَلدَةً مَيتًا ۚ كَذٰلِكَ الخُروجُ

روزی‌ای برای بندگان؛ و با آن سرزمینی مرده را زنده کردیم؛ بیرون آمدن نیز چنین است.

ق ۵۰:۱۲

كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ وَأَصحٰبُ الرَّسِّ وَثَمودُ

پیش از آنان قوم نوح و اصحاب رسّ و ثمود تکذیب کردند،

ق ۵۰:۱۳

وَعادٌ وَفِرعَونُ وَإِخوٰنُ لوطٍ

و عاد و فرعون و برادران لوط،

ق ۵۰:۱۴

وَأَصحٰبُ الأَيكَةِ وَقَومُ تُبَّعٍ ۚ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعيدِ

و اصحاب بیشه و قوم تُبّع؛ همگی فرستادگان را تکذیب کردند، پس هشدار من تحقق یافت.

ق ۵۰:۱۵

أَفَعَيينا بِالخَلقِ الأَوَّلِ ۚ بَل هُم فى لَبسٍ مِن خَلقٍ جَديدٍ

آیا از آفرینش نخست خسته شدیم؟ بلکه آنان دربارهٔ آفرینشی تازه در تردیدند.

ق ۵۰:۱۶

وَلَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ وَنَعلَمُ ما تُوَسوِسُ بِهِ نَفسُهُ ۖ وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِن حَبلِ الوَريدِ

و به‌راستی انسان را آفریدیم و آنچه را نفسش با او زمزمه می‌کند می‌دانیم؛ و ما از رگ گردن به او نزدیک‌تریم.

ق ۵۰:۱۷

إِذ يَتَلَقَّى المُتَلَقِّيانِ عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ قَعيدٌ

آنگاه که آن دو دریافت‌کننده دریافت می‌کنند، نشسته در راست و در چپ.

ق ۵۰:۱۸

ما يَلفِظُ مِن قَولٍ إِلّا لَدَيهِ رَقيبٌ عَتيدٌ

هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد مگر آنکه نزد او مراقبی آماده است.

ق ۵۰:۱۹

وَجاءَت سَكرَةُ المَوتِ بِالحَقِّ ۖ ذٰلِكَ ما كُنتَ مِنهُ تَحيدُ

و بی‌خودی مرگ به حق آمد؛ این همان است که از آن می‌گریختی.

ق ۵۰:۲۰

وَنُفِخَ فِى الصّورِ ۚ ذٰلِكَ يَومُ الوَعيدِ

و در صور دمیده شد؛ این روز هشدار است.

ق ۵۰:۲۱

وَجاءَت كُلُّ نَفسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهيدٌ

و هر نفسی آمد، با او راننده‌ای و گواهی.

ق ۵۰:۲۲

لَقَد كُنتَ فى غَفلَةٍ مِن هٰذا فَكَشَفنا عَنكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ اليَومَ حَديدٌ

به‌راستی از این در غفلت بودی؛ پس پرده‌ات را از تو برداشتیم و امروز دیدت تیز است.

ق ۵۰:۲۳

وَقالَ قَرينُهُ هٰذا ما لَدَىَّ عَتيدٌ

و هم‌نشینش گفت: این آن چیزی است که نزد من آماده است.

ق ۵۰:۲۴

أَلقِيا فى جَهَنَّمَ كُلَّ كَفّارٍ عَنيدٍ

شما دو تن، هر کافر سرسختی را در جهنم بیفکنید،

ق ۵۰:۲۵

مَنّاعٍ لِلخَيرِ مُعتَدٍ مُريبٍ

بازدارنده از خیر، تجاوزگر، شک‌آور،

ق ۵۰:۲۶

الَّذى جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَأَلقِياهُ فِى العَذابِ الشَّديدِ

همان که با آن معبود یگانه، معبودی دیگر قرار داد؛ پس شما دو تن او را در عذاب سخت بیفکنید.

ق ۵۰:۲۷

قالَ قَرينُهُ رَبَّنا ما أَطغَيتُهُ وَلٰكِن كانَ فى ضَلٰلٍ بَعيدٍ

هم‌نشینش گفت: پروردگارا، من او را به سرکشی نکشاندم، ولی خود در گمراهی دوری بود.

ق ۵۰:۲۸

قالَ لا تَختَصِموا لَدَىَّ وَقَد قَدَّمتُ إِلَيكُم بِالوَعيدِ

گفت: نزد من ستیزه نکنید؛ من پیش‌تر هشدار را به شما رسانده‌ام.

ق ۵۰:۲۹

ما يُبَدَّلُ القَولُ لَدَىَّ وَما أَنا۠ بِظَلّٰمٍ لِلعَبيدِ

سخن نزد من تغییر داده نمی‌شود و من به بندگان ستم‌کننده نیستم.

ق ۵۰:۳۰

يَومَ نَقولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امتَلَأتِ وَتَقولُ هَل مِن مَزيدٍ

روزی که به جهنم می‌گوییم: آیا پر شدی؟ و می‌گوید: آیا بیشتر هست؟

ق ۵۰:۳۱

وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ غَيرَ بَعيدٍ

و بهشت برای پرهیزگاران نزدیک آورده شد، نه دور.

ق ۵۰:۳۲

هٰذا ما توعَدونَ لِكُلِّ أَوّابٍ حَفيظٍ

این همان است که به شما وعده داده می‌شود، برای هر بازگشت‌کنندهٔ نگهدارنده،

ق ۵۰:۳۳

مَن خَشِىَ الرَّحمٰنَ بِالغَيبِ وَجاءَ بِقَلبٍ مُنيبٍ

کسی که از رحمان در نهان ترسید و با دلی بازگشت‌کننده آمد.

ق ۵۰:۳۴

ادخُلوها بِسَلٰمٍ ۖ ذٰلِكَ يَومُ الخُلودِ

با سلام به آن درآیید؛ این روز ماندگاری است.

ق ۵۰:۳۵

لَهُم ما يَشاءونَ فيها وَلَدَينا مَزيدٌ

در آن هرچه بخواهند برایشان هست و نزد ما بیشتر است.

ق ۵۰:۳۶

وَكَم أَهلَكنا قَبلَهُم مِن قَرنٍ هُم أَشَدُّ مِنهُم بَطشًا فَنَقَّبوا فِى البِلٰدِ هَل مِن مَحيصٍ

و چه بسیار نسل‌هایی را پیش از آنان هلاک کردیم که از ایشان نیرومندتر بودند؛ پس در سرزمین‌ها گشتند؛ آیا گریزگاهی هست؟

ق ۵۰:۳۷

إِنَّ فى ذٰلِكَ لَذِكرىٰ لِمَن كانَ لَهُ قَلبٌ أَو أَلقَى السَّمعَ وَهُوَ شَهيدٌ

بی‌گمان در این یادآوری‌ای است برای کسی که دلی دارد یا گوش می‌سپارد و حاضر است.

ق ۵۰:۳۸

وَلَقَد خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما فى سِتَّةِ أَيّامٍ وَما مَسَّنا مِن لُغوبٍ

و به‌راستی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست را در شش روز آفریدیم و هیچ خستگی به ما نرسید.

ق ۵۰:۳۹

فَاصبِر عَلىٰ ما يَقولونَ وَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ قَبلَ طُلوعِ الشَّمسِ وَقَبلَ الغُروبِ

پس بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و پیش از برآمدن خورشید و پیش از غروب، با ستایش پروردگارت تسبیح گوی.

ق ۵۰:۴۰

وَمِنَ الَّيلِ فَسَبِّحهُ وَأَدبٰرَ السُّجودِ

و در بخشی از شب او را تسبیح گوی و پس از سجود.

ق ۵۰:۴۱

وَاستَمِع يَومَ يُنادِ المُنادِ مِن مَكانٍ قَريبٍ

و گوش بسپار، روزی که نداکننده از جایی نزدیک ندا می‌دهد،

ق ۵۰:۴۲

يَومَ يَسمَعونَ الصَّيحَةَ بِالحَقِّ ۚ ذٰلِكَ يَومُ الخُروجِ

روزی که بانگ را به حق می‌شنوند؛ این روز بیرون آمدن است.

ق ۵۰:۴۳

إِنّا نَحنُ نُحيۦ وَنُميتُ وَإِلَينَا المَصيرُ

ما خود زنده می‌کنیم و می‌میرانیم و بازگشت به سوی ماست.

ق ۵۰:۴۴

يَومَ تَشَقَّقُ الأَرضُ عَنهُم سِراعًا ۚ ذٰلِكَ حَشرٌ عَلَينا يَسيرٌ

روزی که زمین از آنان بشکافد، شتابان؛ این گردآوردنی است که بر ما آسان است.

ق ۵۰:۴۵

نَحنُ أَعلَمُ بِما يَقولونَ ۖ وَما أَنتَ عَلَيهِم بِجَبّارٍ ۖ فَذَكِّر بِالقُرءانِ مَن يَخافُ وَعيدِ

ما به آنچه می‌گویند داناتریم، و تو بر آنان زورگو نیستی؛ پس با قرآن کسی را که از هشدار من می‌ترسد یادآوری کن.