سوره النبأ

گفت‌وگو در تبصره

·خبر·۴۰ آیه

به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.

النبأ ۷۸:۱

از چه چیز از یکدیگر می‌پرسند؟

النبأ ۷۸:۲

از آن خبر بزرگ،

النبأ ۷۸:۳

که درباره‌اش اختلاف دارند.

النبأ ۷۸:۴

چنین نیست؛ به‌زودی خواهند دانست.

النبأ ۷۸:۵

باز هم چنین نیست؛ به‌زودی خواهند دانست.

النبأ ۷۸:۶

آیا زمین را بستری نساختیم،

النبأ ۷۸:۷

و کوه‌ها را میخ‌هایی؟

النبأ ۷۸:۸

و شما را جفت‌ها آفریدیم،

النبأ ۷۸:۹

و خوابتان را مایهٔ آسایش قرار دادیم،

النبأ ۷۸:۱۰

و شب را پوششی قرار دادیم،

النبأ ۷۸:۱۱

و روز را برای معاش قرار دادیم،

النبأ ۷۸:۱۲

و بر فراز شما هفت استوار بنا کردیم،

النبأ ۷۸:۱۳

و چراغی فروزان قرار دادیم،

النبأ ۷۸:۱۴

و از ابرهای باران‌زا آبی ریزان فرو فرستادیم،

النبأ ۷۸:۱۵

تا با آن دانه و گیاه بیرون آوریم،

النبأ ۷۸:۱۶

و باغ‌هایی درهم‌تنیده.

النبأ ۷۸:۱۷

بی‌گمان روز داوری، زمانی تعیین‌شده است،

النبأ ۷۸:۱۸

روزی که در صور دمیده شود و گروه‌گروه بیایید،

النبأ ۷۸:۱۹

و آسمان گشوده شود و به درهایی بدل گردد،

النبأ ۷۸:۲۰

و کوه‌ها روان شوند و سرابی گردند.

النبأ ۷۸:۲۱

بی‌گمان جهنم کمینگاهی است،

النبأ ۷۸:۲۲

بازگشتگاهی برای سرکشان،

النبأ ۷۸:۲۳

که روزگارانی در آن می‌مانند.

النبأ ۷۸:۲۴

در آن نه خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی،

النبأ ۷۸:۲۵

جز آب جوشان و چرکابه،

النبأ ۷۸:۲۶

کیفری متناسب.

النبأ ۷۸:۲۷

آنان انتظار حسابی نداشتند،

النبأ ۷۸:۲۸

و نشانه‌های ما را سخت تکذیب کردند.

النبأ ۷۸:۲۹

و هر چیزی را در نوشتاری برشمرده‌ایم.

النبأ ۷۸:۳۰

پس بچشید؛ جز عذاب چیزی بر شما نمی‌افزاییم.

النبأ ۷۸:۳۱

بی‌گمان برای پرواپیشگان کامیابی است،

النبأ ۷۸:۳۲

باغ‌ها و انگورها،

النبأ ۷۸:۳۳

و دخترانِ سینه‌برآمدهٔ هم‌سال،

النبأ ۷۸:۳۴

و جامی لبریز.

النبأ ۷۸:۳۵

در آن نه بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی،

النبأ ۷۸:۳۶

پاداشی از پروردگارت، بخششی بسنده،

النبأ ۷۸:۳۷

ۖ

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، فرارحمن؛ اختیار سخن گفتن با او را ندارند.

النبأ ۷۸:۳۸

ۖ

روزی که روح و فرشتگان صف‌کشیده بایستند، سخن نمی‌گویند مگر کسی که فرارحمن به او اجازه دهد و سخن درست بگوید.

النبأ ۷۸:۳۹

ۖ

آن روزِ حق است؛ پس هر که بخواهد، به سوی پروردگارش بازگشتگاهی برگزیند.

النبأ ۷۸:۴۰

ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم؛ روزی که آدمی آنچه را دو دستش پیش فرستاده بنگرد و کافر بگوید: «ای کاش خاک بودم!»