به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
النازعات ۷۹:۱
سوگند به آنان که سخت برمی‌کنند،
النازعات ۷۹:۲
و آنان که به‌آرامی بیرون می‌کشند،
النازعات ۷۹:۳
و آنان که شناور می‌شوند،
النازعات ۷۹:۴
پس آنان که پیشی می‌گیرند،
النازعات ۷۹:۵
پس آنان که کار را تدبیر می‌کنند،
النازعات ۷۹:۶
روزی که لرزاننده بلرزد،
النازعات ۷۹:۷
و از پی آن، پی‌آینده آید.
النازعات ۷۹:۸
دل‌هایی در آن روز تپان‌اند،
النازعات ۷۹:۹
دیدگانشان فرو افتاده است.
النازعات ۷۹:۱۰
می‌گویند: «آیا به حالت نخست بازگردانده می‌شویم،
النازعات ۷۹:۱۱
آنگاه که استخوان‌هایی پوسیده شده‌ایم؟»
النازعات ۷۹:۱۲
گفتند: «در آن صورت، این بازگشتی زیان‌بار است!»
النازعات ۷۹:۱۳
آن تنها یک بانگ است،
النازعات ۷۹:۱۴
و ناگهان آنان بر روی زمین‌اند.
النازعات ۷۹:۱۵
آیا خبر موسی به تو رسیده است؟
النازعات ۷۹:۱۶
آنگاه که پروردگارش در درهٔ مقدس طوی او را ندا داد:
النازعات ۷۹:۱۷
«به سوی فرعون برو؛ او سرکشی کرده است.
النازعات ۷۹:۱۸
پس بگو: آیا می‌خواهی پاک شوی،
النازعات ۷۹:۱۹
و تو را به سوی پروردگارت راهنمایی کنم تا پروا کنی؟»
النازعات ۷۹:۲۰
پس آن نشانهٔ بزرگ‌تر را به او نشان داد.
النازعات ۷۹:۲۱
اما او تکذیب کرد و نافرمانی نمود.
النازعات ۷۹:۲۲
سپس روی گرداند و به تکاپو افتاد.
النازعات ۷۹:۲۳
پس گرد آورد و ندا داد،
النازعات ۷۹:۲۴
و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم.»
النازعات ۷۹:۲۵
پس خدا او را به کیفر عبرت‌آموز آخرت و دنیا گرفتار کرد.
النازعات ۷۹:۲۶
بی‌گمان در این برای کسی که بترسد، عبرتی است.
النازعات ۷۹:۲۷
ۚ
آیا شما در آفرینش سخت‌ترید یا آسمان؟ آن را بنا کرد.
النازعات ۷۹:۲۸
بلندی آن را برافراشت و آن را سامان داد،
النازعات ۷۹:۲۹
و شبش را تاریک کرد و روشنایی روزش را بیرون آورد.
النازعات ۷۹:۳۰
و زمین را پس از آن گسترد.
النازعات ۷۹:۳۱
آب و چراگاهش را از آن بیرون آورد،
النازعات ۷۹:۳۲
و کوه‌ها را استوار ساخت،
النازعات ۷۹:۳۳
برای بهره‌مندی شما و دام‌هایتان.
النازعات ۷۹:۳۴
پس هنگامی که آن بلای بزرگ‌تر فرا رسد،
النازعات ۷۹:۳۵
روزی که انسان آنچه برایش کوشیده به یاد آورد،
النازعات ۷۹:۳۶
و دوزخ برای هر که می‌بیند آشکار شود،
النازعات ۷۹:۳۷
پس آن که سرکشی کرد،
النازعات ۷۹:۳۸
و زندگی دنیا را برگزید،
النازعات ۷۹:۳۹
بی‌گمان دوزخ جایگاه اوست.
النازعات ۷۹:۴۰
و آن که از ایستادن در پیشگاه پروردگارش ترسید و نفس را از خواهش بازداشت،
النازعات ۷۹:۴۱
بی‌گمان بهشت جایگاه اوست.
النازعات ۷۹:۴۲
از تو دربارهٔ ساعت می‌پرسند که چه هنگام فرا می‌رسد.
النازعات ۷۹:۴۳
تو را با بیان زمان آن چه کار؟
النازعات ۷۹:۴۴
سرانجام آن به پروردگار توست.
النازعات ۷۹:۴۵
تو تنها هشداردهندهٔ کسی هستی که از آن می‌ترسد.
النازعات ۷۹:۴۶
روزی که آن را ببینند، گویی جز شامگاهی یا صبح آن درنگ نکرده‌اند.