به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
الفجر ۸۹:۱
سوگند به سپیده‌دم،
الفجر ۸۹:۲
و به ده شب،
الفجر ۸۹:۳
و به جفت و تک،
الفجر ۸۹:۴
و به شب، هنگامی که می‌گذرد.
الفجر ۸۹:۵
آیا در این برای خردمند سوگندی هست؟
الفجر ۸۹:۶
آیا ندیدی پروردگارت با عاد چه کرد،
الفجر ۸۹:۷
ارمِ دارای ستون‌ها،
الفجر ۸۹:۸
که مانندش در سرزمین‌ها آفریده نشده بود،
الفجر ۸۹:۹
و با ثمود که سنگ را در دره می‌بریدند،
الفجر ۸۹:۱۰
و با فرعونِ صاحب میخ‌ها،
الفجر ۸۹:۱۱
آنان که در سرزمین‌ها سرکشی کردند،
الفجر ۸۹:۱۲
و در آنها فساد فراوان کردند؟
الفجر ۸۹:۱۳
پس پروردگارت تازیانهٔ عذاب بر آنان فرو ریخت.
الفجر ۸۹:۱۴
بی‌گمان پروردگارت در کمین است.
الفجر ۸۹:۱۵
اما انسان، چون پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و نعمت دهد، می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشت.»
الفجر ۸۹:۱۶
و اما چون او را بیازماید و روزی‌اش را بر او تنگ گیرد، می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرد.»
الفجر ۸۹:۱۷
ۖ
چنین نیست؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید،
الفجر ۸۹:۱۸
و یکدیگر را به خوراک دادن به نیازمند تشویق نمی‌کنید،
الفجر ۸۹:۱۹
و میراث را یکسره می‌خورید،
الفجر ۸۹:۲۰
و مال را بسیار دوست می‌دارید.
الفجر ۸۹:۲۱
چنین نیست؛ هنگامی که زمین پیاپی درهم کوبیده شود،
الفجر ۸۹:۲۲
و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف‌درصف،
الفجر ۸۹:۲۳
ۚ
و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز انسان به یاد می‌آورد؛ اما یادآوری چه سودی برای او دارد؟
الفجر ۸۹:۲۴
می‌گوید: «ای کاش برای زندگی‌ام پیش فرستاده بودم!»
الفجر ۸۹:۲۵
پس در آن روز هیچ‌کس چون عذاب او عذاب نمی‌کند،
الفجر ۸۹:۲۶
و هیچ‌کس چون بند او در بند نمی‌کشد.
الفجر ۸۹:۲۷
ای جان آرام‌یافته،
الفجر ۸۹:۲۸
به سوی پروردگارت بازگرد، خشنود و پسندیده.
الفجر ۸۹:۲۹
پس در میان بندگانم درآی،
الفجر ۸۹:۳۰
و به بهشتم درآی.