به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
طه ۲۰:۱
طا، ها.
طه ۲۰:۲
قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به رنج افتی،
طه ۲۰:۳
جز یادآوری‌ای برای کسی که می‌ترسد،
طه ۲۰:۴
نازل‌شده از سوی کسی که زمین و آسمان‌های بلند را آفرید.
طه ۲۰:۵
فرارحمن بر عرش استقرار یافت.
طه ۲۰:۶
آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین و آنچه میان آنها و آنچه زیر خاک است از آن اوست.
طه ۲۰:۷
و اگر سخن را آشکار کنی، او راز و پنهان‌تر را می‌داند.
طه ۲۰:۸
ۖ
آن معبود یگانه؛ هیچ معبودی جز او نیست؛ نیکوترین نام‌ها از آن اوست.
طه ۲۰:۹
و آیا داستان موسی به تو رسیده است؟
طه ۲۰:۱۰
آنگاه که آتشی دید و به خانواده‌اش گفت: بمانید؛ من آتشی دیده‌ام؛ شاید پاره‌ای از آن برایتان بیاورم یا نزد آتش راهنمایی بیابم.
طه ۲۰:۱۱
پس چون به آن رسید، ندا داده شد: ای موسی،
طه ۲۰:۱۲
ۖ
من پروردگار تو هستم؛ پس کفش‌هایت را بیرون آور؛ تو در دره مقدس طُوی هستی.
طه ۲۰:۱۳
و من تو را برگزیده‌ام؛ پس به آنچه وحی می‌شود گوش بسپار.
طه ۲۰:۱۴
من آن معبود یگانه هستم؛ هیچ معبودی جز من نیست؛ پس مرا بپرست و صلات را برای یاد من برپا دار.
طه ۲۰:۱۵
همانا ساعت آمدنی است؛ نزدیک است آن را پنهان بدارم، تا هر نفسی به آنچه می‌کوشد جزا داده شود.
طه ۲۰:۱۶
پس کسی که به آن ایمان ندارد و از هوسش پیروی می‌کند تو را از آن بازندارد، که هلاک می‌شوی.
طه ۲۰:۱۷
و ای موسی، آن چیست در دست راست تو؟
طه ۲۰:۱۸
گفت: این عصای من است؛ بر آن تکیه می‌کنم و با آن برای گوسفندانم برگ می‌ریزم و در آن نیازهای دیگری دارم.
طه ۲۰:۱۹
گفت: ای موسی، آن را بیفکن.
طه ۲۰:۲۰
پس آن را افکند و ناگهان ماری شد که می‌شتافت.
طه ۲۰:۲۱
ۖ
گفت: آن را بگیر و مترس؛ آن را به حالت نخستینش بازمی‌گردانیم.
طه ۲۰:۲۲
و دستت را به پهلویت ببر؛ سفید، بی‌هیچ آسیبی، بیرون می‌آید؛ نشانه‌ای دیگر،
طه ۲۰:۲۳
تا از نشانه‌های بزرگ خود به تو نشان دهیم.
طه ۲۰:۲۴
به سوی فرعون برو؛ او سرکشی کرده است.
طه ۲۰:۲۵
گفت: پروردگارا، سینه‌ام را گشاده کن،
طه ۲۰:۲۶
و کارم را برایم آسان ساز،
طه ۲۰:۲۷
و گرهی از زبانم بگشا،
طه ۲۰:۲۸
تا سخنم را بفهمند.
طه ۲۰:۲۹
و از خانواده‌ام یاوری برایم قرار ده،
طه ۲۰:۳۰
هارون، برادرم را؛
طه ۲۰:۳۱
پشتم را به او استوار کن،
طه ۲۰:۳۲
و او را در کارم شریک کن،
طه ۲۰:۳۳
تا تو را بسیار تسبیح گوییم،
طه ۲۰:۳۴
و تو را بسیار یاد کنیم؛
طه ۲۰:۳۵
تو همواره به ما بینا بوده‌ای.
طه ۲۰:۳۶
گفت: ای موسی، خواسته‌ات به تو داده شد.
طه ۲۰:۳۷
و به‌راستی بار دیگری نیز بر تو منت نهادیم،
طه ۲۰:۳۸
آنگاه که به مادرت آنچه را وحی می‌شد وحی کردیم:
طه ۲۰:۳۹
ۚ
او را در صندوق بگذار و آن را در رود بیفکن؛ پس رود باید او را به ساحل بیفکند تا دشمن من و دشمن او وی را بگیرد؛ و محبتی از خود بر تو افکندم، تا زیر چشم من پرورده شوی.
طه ۲۰:۴۰
ۖ ۚ ۚ
آنگاه که خواهرت راه می‌رفت و می‌گفت: آیا شما را به کسی راهنمایی کنم که سرپرستی او را بر عهده بگیرد؟ پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش روشن شود و اندوهگین نباشد؛ و کسی را کشتی، پس تو را از اندوه رهانیدیم و بارها آزمودیم؛ سپس سال‌هایی در میان مردم مدین ماندی؛ آنگاه، ای موسی، در زمان مقرر آمدی.
طه ۲۰:۴۱
و تو را برای خود پروردم.
طه ۲۰:۴۲
تو و برادرت با نشانه‌های من بروید و در یاد من سستی نکنید.
طه ۲۰:۴۳
به سوی فرعون بروید؛ او سرکشی کرده است.
طه ۲۰:۴۴
پس با او به نرمی سخن بگویید؛ شاید یادآور شود یا بترسد.
طه ۲۰:۴۵
گفتند: پروردگارا، می‌ترسیم که بر ما پیش‌دستی کند یا سرکشی ورزد.
طه ۲۰:۴۶
ۖ
گفت: مترسید؛ من با شمایم، می‌شنوم و می‌بینم.
طه ۲۰:۴۷
ۖ ۖ
پس نزد او بروید و بگویید: ما دو فرستاده پروردگار تو هستیم؛ پس فرزندان اسرائیل را با ما بفرست و آنان را عذاب مکن؛ ما نشانه‌ای از پروردگارت برایت آورده‌ایم؛ و سلام بر کسی که از هدایت پیروی کند.
طه ۲۰:۴۸
به ما وحی شده است که عذاب بر کسی است که دروغ بشمارد و روی بگرداند.
طه ۲۰:۴۹
گفت: ای موسی، پس پروردگار شما دو تن کیست؟
طه ۲۰:۵۰
گفت: پروردگار ما کسی است که به هر چیز آفرینش آن را داد، سپس هدایت کرد.
طه ۲۰:۵۱
گفت: پس حال نسل‌های پیشین چیست؟
طه ۲۰:۵۲
ۖ
گفت: دانش آنها نزد پروردگارم در کتابی است؛ پروردگارم نه خطا می‌کند و نه فراموش.
طه ۲۰:۵۳
همان که زمین را برایتان بستری قرار داد و در آن راه‌هایی برایتان گشود و از آسمان آبی نازل کرد؛ پس با آن گونه‌هایی از گیاهان گوناگون بیرون آوردیم.
طه ۲۰:۵۴
ۗ
بخورید و دام‌هایتان را بچرانید؛ در این برای خردمندان نشانه‌هایی است.
طه ۲۰:۵۵
شما را از آن آفریدیم و به آن بازمی‌گردانیم و بار دیگر از آن بیرون می‌آوریم.
طه ۲۰:۵۶
و به‌راستی همه نشانه‌های خود را به او نشان دادیم، اما دروغ شمرد و سر باز زد.
طه ۲۰:۵۷
گفت: ای موسی، آیا آمده‌ای با جادویت ما را از سرزمینمان بیرون کنی؟
طه ۲۰:۵۸
پس جادویی همانند آن برایت می‌آوریم؛ میان ما و خود وعده‌گاهی قرار ده که نه ما و نه تو از آن تخلف کنیم، در جایی برابر.
طه ۲۰:۵۹
گفت: وعده‌گاهتان روز آراستن است و اینکه مردم در روشنای بامداد گرد آورده شوند.
طه ۲۰:۶۰
پس فرعون روی گرداند، نیرنگ خود را گرد آورد و سپس آمد.
طه ۲۰:۶۱
ۖ
موسی به آنان گفت: وای بر شما، بر آن معبود یگانه دروغ نبندید، که شما را با عذابی ریشه‌کن می‌کند؛ و هر که دروغ بست ناکام شد.
طه ۲۰:۶۲
پس در کار خود میانشان نزاع کردند و گفت‌وگوی نهانی را پنهان داشتند.
طه ۲۰:۶۳
گفتند: این دو جادوگرند که می‌خواهند با جادوی خود شما را از سرزمینتان بیرون کنند و شیوه برترتان را از میان ببرند.
طه ۲۰:۶۴
ۚ
پس نیرنگ خود را هماهنگ کنید و صف‌کشیده بیایید؛ و امروز هر که چیره شود کامیاب است.
طه ۲۰:۶۵
گفتند: ای موسی، یا تو می‌افکنی یا ما نخستین کسانی باشیم که می‌افکنند.
طه ۲۰:۶۶
ۖ
گفت: بلکه شما بیفکنید؛ پس ناگهان ریسمان‌ها و عصاهایشان از جادویشان در نظر او چنان نمود که می‌شتابند.
طه ۲۰:۶۷
پس موسی در دل خود ترسی احساس کرد.
طه ۲۰:۶۸
گفتیم: مترس؛ تو برتری.
طه ۲۰:۶۹
ۖ ۖ
و آنچه در دست راستت است بیفکن تا آنچه ساخته‌اند فرو بلعد؛ آنچه ساخته‌اند تنها نیرنگ جادوگر است؛ و جادوگر هر جا بیاید کامیاب نمی‌شود.
طه ۲۰:۷۰
پس جادوگران به سجده افتادند؛ گفتند: به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم.
طه ۲۰:۷۱
ۖ ۖ
گفت: پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ او بزرگ شماست که جادو را به شما آموخته است؛ پس بی‌گمان دست‌ها و پاهایتان را از خلاف یکدیگر قطع می‌کنم و شما را بر تنه‌های نخل به دار می‌آویزم؛ و خواهید دانست کدام‌یک از ما عذابی سخت‌تر و پایدارتر دارد.
طه ۲۰:۷۲
ۖ ۖ
گفتند: هرگز تو را بر نشانه‌های روشنی که به ما رسیده و بر کسی که ما را پدید آورده است ترجیح نمی‌دهیم؛ پس هر چه حکم می‌کنی حکم کن؛ تو تنها در این زندگی دنیا حکم می‌کنی.
طه ۲۰:۷۳
ۗ
ما به پروردگارمان ایمان آورده‌ایم تا خطاهایمان و آن جادویی را که ما را به آن واداشتی بیامرزد؛ و آن معبود یگانه بهتر و پایدارتر است.
طه ۲۰:۷۴
هر که مجرم نزد پروردگارش بیاید، جهنم برای اوست؛ نه در آن می‌میرد و نه زندگی می‌کند.
طه ۲۰:۷۵
و هر که با ایمان نزد او بیاید و کارهای شایسته کرده باشد، درجات بلند از آن آنان است؛
طه ۲۰:۷۶
ۚ
باغ‌های ماندگاری که از زیرشان نهرها جاری است، جاودانه در آنها؛ و این پاداش کسی است که پاک شود.
طه ۲۰:۷۷
و به موسی وحی کردیم: بندگان مرا شبانه ببر و برایشان راهی خشک در دریا بگشا؛ نه از گرفتار شدن می‌ترسی و نه بیم داری.
طه ۲۰:۷۸
پس فرعون با سپاهیانش آنان را دنبال کرد و از دریا آنچه فراگرفتشان، فراگرفتشان.
طه ۲۰:۷۹
و فرعون قومش را گمراه کرد و هدایت نکرد.
طه ۲۰:۸۰
ای فرزندان اسرائیل، شما را از دشمنتان نجات دادیم و در سمت راست طور با شما وعده نهادیم و منّ و سلوی را بر شما نازل کردیم.
طه ۲۰:۸۱
ۖ
از پاکیزه‌هایی که روزی‌تان کرده‌ایم بخورید و در آن سرکشی نکنید، که خشم من بر شما فرود آید؛ و هر که خشم من بر او فرود آید، سقوط کرده است.
طه ۲۰:۸۲
و من برای کسی که بازگردد و ایمان آورد و کار شایسته کند، سپس راه یابد، بسیار آمرزنده‌ام.
طه ۲۰:۸۳
و ای موسی، چه چیز تو را از قومت به شتاب آورد؟
طه ۲۰:۸۴
گفت: آنان اینک در پی من‌اند؛ و پروردگارا، به سوی تو شتافتم تا خشنود شوی.
طه ۲۰:۸۵
گفت: ما پس از تو قومت را آزمودیم و سامری آنان را گمراه کرد.
طه ۲۰:۸۶
ۚ ۚ
پس موسی خشمگین و اندوهناک به سوی قومش بازگشت؛ گفت: ای قوم من، آیا پروردگارتان وعده‌ای نیک به شما نداد؟ آیا زمان بر شما دراز شد، یا خواستید خشمی از پروردگارتان بر شما فرود آید که از وعده‌ام تخلف کردید؟
طه ۲۰:۸۷
گفتند: به اختیار خود از وعده‌ات تخلف نکردیم؛ اما بارهایی از زیور قوم بر دوش ما گذاشته شد و آنها را افکندیم؛ پس سامری نیز چنین افکند.
طه ۲۰:۸۸
پس برایشان گوساله‌ای بیرون آورد، پیکری که بانگی داشت؛ پس گفتند: این معبود شما و معبود موسی است، اما او فراموش کرد.
طه ۲۰:۸۹
آیا نمی‌بینند که هیچ سخنی به آنان بازنمی‌گرداند و اختیار هیچ زیان و سودی برایشان ندارد؟
طه ۲۰:۹۰
ۖ
و هارون پیش‌تر به آنان گفته بود: ای قوم من، شما تنها با آن آزموده شده‌اید؛ و پروردگارتان فرارحمن است؛ پس از من پیروی کنید و فرمانم را اطاعت کنید.
طه ۲۰:۹۱
گفتند: از ماندن بر آن دست نمی‌کشیم تا موسی نزد ما بازگردد.
طه ۲۰:۹۲
گفت: ای هارون، هنگامی که دیدی گمراه شدند، چه چیز تو را بازداشت،
طه ۲۰:۹۳
ۖ
از اینکه از من پیروی کنی؟ آیا از فرمانم نافرمانی کردی؟
طه ۲۰:۹۴
ۖ
گفت: ای پسر مادرم، ریشم و سرم را مگیر؛ ترسیدم بگویی: میان فرزندان اسرائیل جدایی افکندی و سخنم را رعایت نکردی.
طه ۲۰:۹۵
گفت: پس ای سامری، کار تو چیست؟
طه ۲۰:۹۶
گفت: چیزی دیدم که آنان ندیدند؛ پس مشتی از اثر فرستاده برگرفتم و آن را افکندم؛ و نفسم این‌گونه برایم آراست.
طه ۲۰:۹۷
ۖ ۖ ۖ
گفت: پس برو؛ در زندگی برایت این است که بگویی: هیچ تماسی نباشد؛ و وعده‌گاهی داری که هرگز از آن تخلف نمی‌شود؛ و به معبودت بنگر که پیوسته بر آن مانده بودی؛ بی‌گمان آن را می‌سوزانیم و سپس در دریا پراکنده‌اش می‌کنیم.
طه ۲۰:۹۸
ۚ
معبود شما تنها آن معبود یگانه است که هیچ معبودی جز او نیست؛ دانش او هر چیزی را فراگرفته است.
طه ۲۰:۹۹
ۚ
این‌گونه از خبرهای آنچه گذشته است برای تو بازمی‌گوییم؛ و از نزد خود به تو یادی داده‌ایم.
طه ۲۰:۱۰۰
هر که از آن روی بگرداند، روز قیامت باری بر دوش می‌کشد،
طه ۲۰:۱۰۱
ۖ
جاودانه در آن؛ و روز قیامت چه بد باری برای آنان است.
طه ۲۰:۱۰۲
ۚ
روزی که در صور دمیده می‌شود و مجرمان را در آن روز کبودچشم گرد می‌آوریم.
طه ۲۰:۱۰۳
آهسته میان خود می‌گویند: جز ده نمانده‌اید.
طه ۲۰:۱۰۴
ما به آنچه می‌گویند داناتریم، آنگاه که بهترینشان در روش می‌گوید: جز یک روز نمانده‌اید.
طه ۲۰:۱۰۵
و از تو درباره کوه‌ها می‌پرسند؛ بگو: پروردگارم آنها را پراکنده می‌کند،
طه ۲۰:۱۰۶
پس آن را دشتی هموار رها می‌کند،
طه ۲۰:۱۰۷
که هیچ کژی و بلندی در آن نمی‌بینی.
طه ۲۰:۱۰۸
ۖ
آن روز از نداکننده پیروی می‌کنند که هیچ کژی برای او نیست؛ و صداها در برابر فرارحمن فرو می‌نشینند، پس جز صدایی آهسته نمی‌شنوی.
طه ۲۰:۱۰۹
آن روز شفاعت سود نمی‌دهد، مگر کسی که فرارحمن به او اجازه داده و سخنی را برای او پسندیده باشد.
طه ۲۰:۱۱۰
آنچه پیش روی آنان و آنچه پشت سرشان است می‌داند، و آنان به او احاطه دانشی ندارند.
طه ۲۰:۱۱۱
ۖ
و چهره‌ها در برابر زنده پاینده فروتن می‌شوند؛ و هر که ستمی بر دوش کشیده باشد ناکام شده است.
طه ۲۰:۱۱۲
و هر که از کارهای شایسته انجام دهد و مؤمن باشد، نه از ستم می‌ترسد و نه از کاسته شدن.
طه ۲۰:۱۱۳
و این‌گونه آن را قرآنی عربی نازل کردیم و در آن از هشدار به گونه‌های گوناگون بیان کردیم، باشد که پرهیز کنند یا برایشان یادآوری پدید آورد.
طه ۲۰:۱۱۴
ۗ ۖ
پس والاست آن معبود یگانه، فرمانروای حق؛ و در قرآن، پیش از آنکه وحی آن به تو پایان یابد، شتاب مکن و بگو: پروردگارا، بر دانشم بیفزا.
طه ۲۰:۱۱۵
و پیش‌تر با آدم پیمان نهادیم، اما فراموش کرد و در او عزمی نیافتیم.
طه ۲۰:۱۱۶
و آنگاه که به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید؛ پس سجده کردند، جز ابلیس که سر باز زد.
طه ۲۰:۱۱۷
پس گفتیم: ای آدم، این دشمن تو و همسر توست؛ مبادا شما را از باغ بیرون کند، که به رنج می‌افتی.
طه ۲۰:۱۱۸
در آن برای تو این است که نه گرسنه شوی و نه برهنه،
طه ۲۰:۱۱۹
و نه در آن تشنه شوی و نه آفتاب‌زده.
طه ۲۰:۱۲۰
پس شیطان او را وسوسه کرد؛ گفت: ای آدم، آیا تو را به درخت جاودانگی و فرمانروایی‌ای که فرسوده نمی‌شود راهنمایی کنم؟
طه ۲۰:۱۲۱
ۚ
پس آن دو از آن خوردند و برهنگی‌هایشان برایشان آشکار شد و شروع کردند از برگ‌های باغ بر خود بپوشانند؛ و آدم از پروردگارش نافرمانی کرد و گمراه شد.
طه ۲۰:۱۲۲
سپس پروردگارش او را برگزید و به او بازگشت و هدایت کرد.
طه ۲۰:۱۲۳
ۖ ۖ
گفت: هر دو از آن فرود آیید، همگی؛ برخی از شما دشمن برخی دیگرید؛ پس اگر از جانب من هدایتی برایتان آمد، هر که از هدایتم پیروی کند نه گمراه می‌شود و نه به رنج می‌افتد.
طه ۲۰:۱۲۴
و هر که از یاد من روی بگرداند، زندگی تنگی خواهد داشت و روز قیامت او را کور گرد می‌آوریم.
طه ۲۰:۱۲۵
می‌گوید: پروردگارا، چرا مرا کور گرد آوردی، در حالی که بینا بودم؟
طه ۲۰:۱۲۶
ۖ
می‌گوید: چنین است؛ نشانه‌های ما به تو رسید و آنها را فراموش کردی؛ و امروز نیز این‌گونه فراموش می‌شوی.
طه ۲۰:۱۲۷
ۚ
و این‌گونه کسی را که زیاده‌روی کرده و به نشانه‌های پروردگارش ایمان نیاورده است جزا می‌دهیم؛ و عذاب آخرت سخت‌تر و پایدارتر است.
طه ۲۰:۱۲۸
ۗ
آیا برای آنان روشن نشده که چه بسیار نسل‌هایی را پیش از آنان نابود کردیم که در خانه‌هایشان راه می‌روند؟ در این برای خردمندان نشانه‌هایی است.
طه ۲۰:۱۲۹
و اگر سخنی از پروردگارت پیش نیامده بود و سرآمدی تعیین‌شده نبود، بی‌گمان لازم می‌آمد.
طه ۲۰:۱۳۰
ۖ
پس بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و پیش از طلوع خورشید و پیش از غروبش با ستایش پروردگارت تسبیح گوی؛ و در ساعت‌هایی از شب و کناره‌های روز تسبیح گوی، باشد که خشنود شوی.
طه ۲۰:۱۳۱
ۚ
و چشمانت را به آنچه گروه‌هایی از آنان را از آن بهره‌مند کرده‌ایم مدوز؛ شکوفه زندگی دنیاست تا آنان را در آن بیازماییم؛ و روزی پروردگارت بهتر و پایدارتر است.
طه ۲۰:۱۳۲
ۖ ۖ ۗ
و خانواده‌ات را به صلات فرمان ده و بر آن شکیبا باش؛ از تو روزی نمی‌خواهیم؛ ما تو را روزی می‌دهیم؛ و فرجام از آنِ پرهیزگاری است.
طه ۲۰:۱۳۳
ۚ
و گفتند: چرا نشانه‌ای از پروردگارش برایمان نمی‌آورد؟ آیا گواه روشن آنچه در نوشته‌های پیشین است به آنان نرسیده است؟
طه ۲۰:۱۳۴
و اگر آنان را پیش از آن با عذابی نابود کرده بودیم، می‌گفتند: پروردگارا، چرا فرستاده‌ای به سوی ما نفرستادی تا پیش از آنکه خوار و رسوا شویم از نشانه‌هایت پیروی کنیم؟
طه ۲۰:۱۳۵
ۖ
بگو: همه در انتظارند؛ پس منتظر باشید؛ خواهید دانست یاران راه راست چه کسانی‌اند و چه کسی راه یافته است.