سوره ص

گفت‌وگو در تبصره

·ص·۸۸ آیه

به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.

ص ۳۸:۱

ۚ

صاد. سوگند به قرآنِ دارای یادآوری.

ص ۳۸:۲

بلکه کسانی که کفر ورزیدند در گردن‌فرازی و ستیزند.

ص ۳۸:۳

چه بسیار نسل‌هایی را پیش از آنان نابود کردیم؛ پس ندا دادند، در حالی که دیگر هنگام گریز نبود.

ص ۳۸:۴

ۖ

و شگفت‌زده شدند که هشداردهنده‌ای از خودشان نزد آنان آمد؛ و کافران گفتند: این جادوگری بسیار دروغ‌گوست.

ص ۳۸:۵

ۖ

آیا معبودان را یک معبود کرده است؟ این به‌راستی چیزی شگفت است.

ص ۳۸:۶

ۖ

و سران آنان به راه افتادند که: بروید و بر معبودانتان پایداری کنید؛ این بی‌گمان چیزی است که خواسته می‌شود.

ص ۳۸:۷

این را در آیین اخیر نشنیده‌ایم؛ این جز ساخته‌وپرداخته‌ای نیست.

ص ۳۸:۸

ۚ ۖ

آیا از میان ما یادآوری بر او نازل شده است؟ بلکه آنان درباره یادآوری من در تردیدند؛ بلکه هنوز عذاب مرا نچشیده‌اند.

ص ۳۸:۹

یا خزانه‌های رحمت پروردگار تو، آن توانمند بسیار بخشنده، نزد آنان است؟

ص ۳۸:۱۰

ۖ

یا فرمانروایی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است از آن آنان است؟ پس باید از راه‌ها بالا روند.

ص ۳۸:۱۱

آنجا سپاهی شکست‌خورده از گروه‌های هم‌پیمان است.

ص ۳۸:۱۲

پیش از آنان قوم نوح و عاد و فرعونِ صاحب میخ‌ها تکذیب کردند،

ص ۳۸:۱۳

ۚ

و ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه؛ آنان گروه‌های هم‌پیمان بودند.

ص ۳۸:۱۴

هیچ‌یک نبود مگر آنکه فرستادگان را تکذیب کرد؛ پس کیفر من تحقق یافت.

ص ۳۸:۱۵

و اینان جز یک بانگ را انتظار نمی‌کشند که هیچ وقفه‌ای برای آن نیست.

ص ۳۸:۱۶

و گفتند: پروردگارا، سهم ما را پیش از روز حساب برایمان بشتابان.

ص ۳۸:۱۷

ۖ

بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و بنده ما داوود را، صاحب نیرو، یاد کن؛ او بسیار بازگشت‌کننده بود.

ص ۳۸:۱۸

ما کوه‌ها را با او رام کردیم که شامگاه و هنگام تابش خورشید تسبیح می‌گفتند،

ص ۳۸:۱۹

ۖ

و پرندگان را گردآمده؛ همه به او بازمی‌گشتند.

ص ۳۸:۲۰

و فرمانروایی‌اش را استوار کردیم و به او حکمت و سخن فیصله‌بخش دادیم.

ص ۳۸:۲۱

و آیا خبر دادخواهان به تو رسیده است، هنگامی که از دیوار محراب بالا رفتند؟

ص ۳۸:۲۲

ۖ ۖ

هنگامی که بر داوود وارد شدند و از آنان هراسان شد، گفتند: نترس؛ دو دادخواهیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده است؛ پس میان ما به حق داوری کن و از حق دور مشو و ما را به میانه راه هدایت کن.

ص ۳۸:۲۳

این برادر من است؛ او نود و نه میش دارد و من یک میش دارم. پس گفت: آن را به من بسپار، و در سخن بر من چیره شد.

ص ۳۸:۲۴

ۖ ۗ ۩

گفت: او با درخواست میش تو برای افزودن به میش‌هایش بر تو ستم کرده است. و بسیاری از شریکان بر یکدیگر ستم می‌کنند، مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، و آنان اندک‌اند. و داوود دریافت که او را آزموده‌ایم؛ پس از پروردگارش آمرزش خواست و رکوع‌کنان فرو افتاد و بازگشت.

ص ۳۸:۲۵

ۖ

پس آن را برای او آمرزیدیم؛ و برای او نزد ما نزدیکی و بازگشتگاهی نیکوست.

ص ۳۸:۲۶

ۚ

ای داوود، ما تو را در زمین جانشین قرار دادیم؛ پس میان مردم به حق داوری کن و از خواهش پیروی مکن که تو را از راه آن معبود یگانه گمراه می‌کند. کسانی که از راه آن معبود یگانه گمراه می‌شوند، به سبب فراموش کردن روز حساب، عذابی سخت دارند.

ص ۳۸:۲۷

ۚ ۚ

و آسمان و زمین و آنچه میان آن دو است را بیهوده نیافریدیم. این گمان کسانی است که کفر ورزیدند؛ پس وای از آتش بر کسانی که کفر ورزیدند.

ص ۳۸:۲۸

یا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند مانند تباهکاران در زمین قرار دهیم؟ یا پرواپیشگان را مانند بدکاران قرار دهیم؟

ص ۳۸:۲۹

کتابی پربرکت است که آن را به سوی تو نازل کردیم تا در آیاتش بیندیشند و خردمندان متذکر شوند.

ص ۳۸:۳۰

ۚ ۖ

و سلیمان را به داوود بخشیدیم. چه نیک بنده‌ای! او بسیار بازگشت‌کننده بود.

ص ۳۸:۳۱

هنگامی که شامگاه، اسبان ایستاده و تیزرو بر او عرضه شدند،

ص ۳۸:۳۲

پس گفت: من دوستی این خیر را بر یاد پروردگارم برگزیدم، تا پشت پرده نهان شد.

ص ۳۸:۳۳

ۖ

آن‌ها را نزد من بازگردانید. پس به دست کشیدن بر ساق‌ها و گردن‌ها پرداخت.

ص ۳۸:۳۴

و سلیمان را آزمودیم و بر تختش پیکری افکندیم؛ سپس بازگشت.

ص ۳۸:۳۵

ۖ

گفت: پروردگارا، مرا بیامرز و به من فرمانروایی‌ای ببخش که پس از من سزاوار هیچ‌کس نباشد؛ تو همان بسیار بخشنده‌ای.

ص ۳۸:۳۶

پس باد را برای او رام کردیم که به فرمانش نرم می‌وزید، هر جا که قصد می‌کرد،

ص ۳۸:۳۷

و شیاطین را، هر سازنده و غواصی،

ص ۳۸:۳۸

و دیگرانی را که در بندها به هم بسته بودند.

ص ۳۸:۳۹

این بخشش ماست؛ پس بی‌حساب ببخش یا نگه دار.

ص ۳۸:۴۰

و برای او نزد ما نزدیکی و بازگشتگاهی نیکوست.

ص ۳۸:۴۱

و بنده ما ایوب را یاد کن، هنگامی که پروردگارش را ندا داد: شیطان مرا به رنج و عذاب رسانده است.

ص ۳۸:۴۲

ۖ

با پایت بر زمین بزن؛ این شستشوگاهی خنک و نوشیدنی است.

ص ۳۸:۴۳

و خانواده‌اش را و همانند آنان را همراهشان به او بخشیدیم، رحمتی از جانب ما و یادآوری‌ای برای خردمندان.

ص ۳۸:۴۴

ۗ ۚ ۖ

و دسته‌ای ساقه به دستت بگیر و با آن بزن و سوگند مشکن. ما او را شکیبا یافتیم. چه نیک بنده‌ای! او بسیار بازگشت‌کننده بود.

ص ۳۸:۴۵

و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را، صاحبان نیرو و بینش، یاد کن.

ص ۳۸:۴۶

ما آنان را با ویژگی خالصی خالص کردیم: یاد آن سرا.

ص ۳۸:۴۷

و آنان نزد ما از برگزیدگان نیک‌اند.

ص ۳۸:۴۸

ۖ

و اسماعیل و الیسع و ذوالکفل را یاد کن؛ و همگی از نیکان‌اند.

ص ۳۸:۴۹

ۚ

این یادآوری است؛ و برای پرواپیشگان بازگشتگاهی نیکوست:

ص ۳۸:۵۰

باغ‌های ماندگار که درهایشان برای آنان گشوده است.

ص ۳۸:۵۱

در آن‌ها تکیه زده‌اند و میوه‌های بسیار و نوشیدنی می‌طلبند.

ص ۳۸:۵۲

و نزد آنان زنانی هم‌سال با نگاه فروگرفته‌اند.

ص ۳۸:۵۳

این همان است که برای روز حساب به شما وعده داده می‌شود.

ص ۳۸:۵۴

این روزی ماست که پایانی برای آن نیست.

ص ۳۸:۵۵

ۚ

این است؛ و برای سرکشان بدترین بازگشتگاه است:

ص ۳۸:۵۶

جهنم، که در آن می‌سوزند؛ چه بد بستری است!

ص ۳۸:۵۷

این است؛ پس آن را بچشند: آب جوشان و چرکابه،

ص ۳۸:۵۸

و گونه‌های دیگری همانند آن.

ص ۳۸:۵۹

ۖ ۚ

این گروهی است که همراه شما به درون هجوم می‌برد؛ خوشامدی برای آنان نیست؛ آنان در آتش خواهند سوخت.

ص ۳۸:۶۰

ۖ ۖ

گفتند: بلکه برای شما خوشامدی نیست؛ شما آن را برای ما پیش فرستادید؛ پس چه بد قرارگاهی است!

ص ۳۸:۶۱

گفتند: پروردگارا، هر که این را برای ما پیش فرستاد، عذابی دوچندان در آتش بر او بیفزا.

ص ۳۸:۶۲

و گفتند: ما را چه شده که مردانی را نمی‌بینیم که آنان را از بدان می‌شمردیم؟

ص ۳۸:۶۳

آیا آنان را به تمسخر گرفته بودیم، یا دیدگان از آنان منحرف شده است؟

ص ۳۸:۶۴

این به‌راستی حقیقت است: ستیز اهل آتش با یکدیگر.

ص ۳۸:۶۵

ۖ

بگو: من تنها هشداردهنده‌ام؛ و هیچ معبودی جز آن معبود یگانه، یکتای چیره، نیست،

ص ۳۸:۶۶

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، توانمند بسیار آمرزنده.

ص ۳۸:۶۷

بگو: این خبری بزرگ است،

ص ۳۸:۶۸

که شما از آن روی‌گردانید.

ص ۳۸:۶۹

من از جمع برتر، هنگامی که با هم گفت‌وگو می‌کردند، دانشی نداشتم.

ص ۳۸:۷۰

به من وحی نمی‌شود جز اینکه من هشداردهنده‌ای آشکارم.

ص ۳۸:۷۱

هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: من بشری از گل می‌آفرینم.

ص ۳۸:۷۲

پس هنگامی که او را سامان دادم و از روح خود در او دمیدم، برای او سجده‌کنان فرو افتید.

ص ۳۸:۷۳

پس فرشتگان همگی با هم سجده کردند،

ص ۳۸:۷۴

مگر ابلیس؛ بزرگی فروخت و از کافران شد.

ص ۳۸:۷۵

ۖ

گفت: ای ابلیس، چه چیز تو را بازداشت که بر آنچه با دو دستم آفریدم سجده کنی؟ آیا بزرگی فروختی یا از بلندمرتبگان بودی؟

ص ۳۸:۷۶

ۖ

گفت: من از او بهترم؛ مرا از آتش آفریدی و او را از گل آفریدی.

ص ۳۸:۷۷

گفت: پس از آن بیرون برو؛ تو رانده‌شده‌ای.

ص ۳۸:۷۸

و لعنت من تا روز جزا بر توست.

ص ۳۸:۷۹

گفت: پروردگارا، پس تا روزی که برانگیخته شوند به من مهلت ده.

ص ۳۸:۸۰

گفت: تو از مهلت‌یافتگانی،

ص ۳۸:۸۱

تا روز زمان معلوم.

ص ۳۸:۸۲

گفت: پس به عزت تو سوگند، همگی آنان را به بیراهه خواهم برد،

ص ۳۸:۸۳

مگر بندگان خالص‌شده تو از میان آنان.

ص ۳۸:۸۴

گفت: پس حق است، و حق را می‌گویم:

ص ۳۸:۸۵

بی‌گمان جهنم را از تو و از هر که از آنان از تو پیروی کند، همگی پر خواهم کرد.

ص ۳۸:۸۶

بگو: برای آن هیچ مزدی از شما نمی‌خواهم و از تکلف‌کنندگان نیستم.

ص ۳۸:۸۷

آن جز یادآوری‌ای برای جهانیان نیست.

ص ۳۸:۸۸

و پس از زمانی، خبر آن را خواهید دانست.