به نام آن معبود یگانه؛ فرارحمن، با رحمت فراگیر؛ فرارحیم، با رحمت ویژه.
فصلت ۴۱:۱
حا، میم.
فصلت ۴۱:۲
فروفرستاده‌ای از سوی رحمان، رحیم؛
فصلت ۴۱:۳
کتابی که آیاتش به‌تفصیل بیان شده، قرآنی عربی برای مردمی که می‌دانند،
فصلت ۴۱:۴
مژده‌دهنده و هشداردهنده؛ پس بیشتر آنان روی گرداندند و نمی‌شنوند.
فصلت ۴۱:۵
و گفتند: دل‌های ما از آنچه ما را به آن می‌خوانی در پوشش‌هایی است و در گوش‌های ما سنگینی است و میان ما و تو پرده‌ای است؛ پس عمل کن، ما نیز عمل می‌کنیم.
فصلت ۴۱:۶
ۗ
بگو: من تنها بشری مانند شما هستم؛ به من وحی می‌شود که معبود شما معبودی یگانه است؛ پس به سوی او راست و استوار باشید و از او آمرزش بخواهید. و وای بر شریک‌قراردهندگان،
فصلت ۴۱:۷
کسانی که زکات نمی‌دهند و به آخرت کافرند.
فصلت ۴۱:۸
کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، پاداشی بی‌پایان دارند.
فصلت ۴۱:۹
ۚ
بگو: آیا شما به کسی که زمین را در دو روز آفرید کفر می‌ورزید و برای او همتایانی قرار می‌دهید؟ او پروردگار جهانیان است.
فصلت ۴۱:۱۰
و در آن، از فرازش کوه‌های استوار قرار داد و در آن برکت نهاد و روزی‌هایش را در چهار روز اندازه‌گذاری کرد، به‌طور برابر برای درخواست‌کنندگان.
فصلت ۴۱:۱۱
سپس به آسمان روی آورد، در حالی که دود بود، و به آن و به زمین گفت: خواه یا ناخواه بیایید. گفتند: فرمان‌بردار آمدیم.
فصلت ۴۱:۱۲
ۚ ۚ
پس آن‌ها را در دو روز هفت آسمان گرداند و در هر آسمان کار آن را وحی کرد؛ و آسمان نزدیک‌تر را با چراغ‌ها آراستیم و نگاه داشتیم. این اندازه‌گذاری توانمند داناست.
فصلت ۴۱:۱۳
پس اگر روی گرداندند، بگو: شما را از صاعقه‌ای مانند صاعقه عاد و ثمود هشدار دادم.
فصلت ۴۱:۱۴
ۖ
هنگامی که فرستادگان از پیش رو و از پشت سرشان نزد آنان آمدند که جز آن معبود یگانه را نپرستید، گفتند: اگر پروردگار ما می‌خواست، فرشتگانی فرو می‌فرستاد؛ پس ما به آنچه با آن فرستاده شده‌اید کافریم.
فصلت ۴۱:۱۵
ۖ ۖ
اما عاد به ناحق در زمین بزرگی فروختند و گفتند: چه کسی از ما نیرومندتر است؟ آیا ندیدند که آن معبود یگانه که آنان را آفرید از آنان نیرومندتر است؟ و آیات ما را انکار می‌کردند.
فصلت ۴۱:۱۶
ۖ ۖ
پس بادی سخت و زوزه‌کش در روزهایی شوم بر آنان فرستادیم تا عذاب خواری را در زندگی دنیا به آنان بچشانیم؛ و عذاب آخرت خوارکننده‌تر است و آنان یاری نمی‌شوند.
فصلت ۴۱:۱۷
و اما ثمود، آنان را هدایت کردیم، پس کوری را بر هدایت ترجیح دادند؛ از این رو صاعقه عذاب خوارکننده، به سبب آنچه به دست می‌آوردند، آنان را گرفت.
فصلت ۴۱:۱۸
و کسانی را که ایمان آورده بودند و پروا می‌کردند نجات دادیم.
فصلت ۴۱:۱۹
و روزی که دشمنان آن معبود یگانه به سوی آتش گرد آورده شوند، پس آنان نگاه داشته می‌شوند،
فصلت ۴۱:۲۰
تا هنگامی که به آن برسند، شنوایی و دیدگان و پوست‌هایشان بر آنچه انجام می‌دادند علیه آنان گواهی می‌دهند.
فصلت ۴۱:۲۱
ۖ
و به پوست‌هایشان می‌گویند: چرا علیه ما گواهی دادید؟ می‌گویند: آن معبود یگانه که هر چیز را به سخن آورد، ما را به سخن آورد؛ و او نخستین بار شما را آفرید و به سوی او بازگردانده می‌شوید.
فصلت ۴۱:۲۲
و شما خود را پنهان نمی‌کردید از اینکه شنوایی و دیدگان و پوست‌هایتان علیه شما گواهی دهند؛ بلکه گمان می‌کردید آن معبود یگانه بسیاری از آنچه انجام می‌دهید را نمی‌داند.
فصلت ۴۱:۲۳
و همین گمانی که درباره پروردگارتان داشتید شما را به هلاکت افکند، پس از زیان‌کاران شدید.
فصلت ۴۱:۲۴
ۖ
پس اگر شکیبایی کنند، آتش جایگاه آنان است؛ و اگر درخواست خشنودی کنند، از پذیرفته‌شدگان نخواهند بود.
فصلت ۴۱:۲۵
ۖ
و همنشینانی برایشان گماشتیم که آنچه پیش رویشان و پشت سرشان بود برایشان آراستند؛ و سخن بر آنان در میان امت‌هایی از جن و انسان که پیش از آنان گذشته بودند تحقق یافت. آنان زیان‌کار بودند.
فصلت ۴۱:۲۶
و کسانی که کفر ورزیدند گفتند: به این قرآن گوش ندهید و در آن هیاهو کنید، باشد که چیره شوید.
فصلت ۴۱:۲۷
پس به کسانی که کفر ورزیدند عذابی سخت خواهیم چشاند و آنان را به بدترین آنچه انجام می‌دادند جزا خواهیم داد.
فصلت ۴۱:۲۸
ۖ ۖ
این است جزای دشمنان آن معبود یگانه: آتش؛ برای آنان در آن سرای ماندگاری است، جزایی به سبب آنکه آیات ما را انکار می‌کردند.
فصلت ۴۱:۲۹
و کسانی که کفر ورزیدند می‌گویند: پروردگارا، آن دو از جن و انسان را که ما را گمراه کردند به ما نشان ده تا آن‌ها را زیر پاهایمان قرار دهیم، تا از فرودستان باشند.
فصلت ۴۱:۳۰
کسانی که گفتند پروردگار ما آن معبود یگانه است، سپس استوار ماندند، فرشتگان بر آنان فرود می‌آیند که: نترسید و اندوهگین نشوید و به بهشتی که وعده داده می‌شدید مژده بگیرید.
فصلت ۴۱:۳۱
ۖ
ما در زندگی دنیا و در آخرت سرپرستان شماییم؛ و در آن برای شما هرچه جان‌هایتان بخواهد هست، و هرچه درخواست کنید برای شما هست،
فصلت ۴۱:۳۲
پذیرایی‌ای از سوی آمرزنده‌ای رحیم.
فصلت ۴۱:۳۳
و چه کسی در سخن نیکوتر از کسی است که به سوی آن معبود یگانه خواند و کار شایسته کرد و گفت: من از تسلیم‌شدگانم؟
فصلت ۴۱:۳۴
ۚ
و نیکی و بدی برابر نیستند؛ با آنچه بهتر است دفع کن، پس ناگهان آن که میان تو و او دشمنی است، گویی دوستی صمیمی است.
فصلت ۴۱:۳۵
و این جز به کسانی که شکیبایی کرده‌اند داده نمی‌شود، و جز به صاحب بهره‌ای بزرگ داده نمی‌شود.
فصلت ۴۱:۳۶
ۖ
و اگر از شیطان انگیزشی تو را برانگیزد، به آن معبود یگانه پناه ببر؛ او همان شنوای داناست.
فصلت ۴۱:۳۷
ۚ
و از نشانه‌های او شب و روز و خورشید و ماه است؛ برای خورشید و برای ماه سجده نکنید، و برای آن معبود یگانه که آن‌ها را آفرید سجده کنید، اگر او را می‌پرستید.
فصلت ۴۱:۳۸
۩
پس اگر بزرگی فروختند، کسانی که نزد پروردگارت هستند شب و روز برای او تسبیح می‌گویند و خسته نمی‌شوند.
فصلت ۴۱:۳۹
ۚ ۚ
و از نشانه‌های او این است که زمین را فروتن می‌بینی، پس هنگامی که آب را بر آن نازل کنیم به جنبش می‌آید و بالا می‌آید. آن که آن را زنده کرد، زنده‌کننده مردگان است؛ او بر هر چیز تواناست.
فصلت ۴۱:۴۰
ۗ ۚ ۖ
کسانی که در آیات ما کژروی می‌کنند بر ما پنهان نیستند. آیا کسی که در آتش افکنده می‌شود بهتر است یا کسی که در روز قیامت ایمن می‌آید؟ هرچه می‌خواهید انجام دهید؛ او به آنچه انجام می‌دهید بیناست.
فصلت ۴۱:۴۱
ۖ
کسانی که یادآوری را هنگامی که نزدشان آمد انکار کردند؛ و آن به‌راستی کتابی ارجمند است،
فصلت ۴۱:۴۲
ۖ
باطل نه از پیش رویش و نه از پشت سرش به آن نمی‌رسد؛ فروفرستاده‌ای از سوی حکیمی ستوده است.
فصلت ۴۱:۴۳
ۚ
به تو گفته نمی‌شود مگر آنچه به فرستادگان پیش از تو گفته شده است. پروردگار تو صاحب آمرزش و صاحب کیفر دردناک است.
فصلت ۴۱:۴۴
ۖ ۗ ۖ ۚ
و اگر آن را قرآنی غیرعربی قرار داده بودیم، می‌گفتند: چرا آیاتش به‌تفصیل بیان نشده است؟ آیا غیرعربی و عربی؟ بگو: آن برای کسانی که ایمان آورده‌اند هدایت و شفاست؛ و کسانی که ایمان نمی‌آورند، در گوش‌هایشان سنگینی است و آن برایشان کوری است. آنان از جایی دور ندا داده می‌شوند.
فصلت ۴۱:۴۵
ۗ ۚ
و به موسی کتاب دادیم، پس درباره آن اختلاف شد. و اگر سخنی از پروردگارت پیش‌تر نگذشته بود، میان آنان داوری می‌شد؛ و آنان درباره آن در تردیدی نگران‌کننده‌اند.
فصلت ۴۱:۴۶
ۖ ۗ
هر که کار شایسته کند به سود خود اوست، و هر که بدی کند به زیان خود اوست؛ و پروردگارت به بندگان ستمگر نیست.
فصلت ۴۱:۴۷
ۚ ۚ
دانش ساعت به او بازگردانده می‌شود؛ و هیچ میوه‌ای از پوشش خود بیرون نمی‌آید و هیچ ماده‌ای بار نمی‌گیرد و نمی‌زاید مگر به دانش او. و روزی که آنان را ندا دهد: شریکان من کجایند؟ می‌گویند: تو را آگاه کردیم که هیچ‌یک از ما گواه نیست.
فصلت ۴۱:۴۸
ۖ
و آنچه پیش‌تر می‌خواندند از آنان گم می‌شود و درمی‌یابند که هیچ گریزگاهی ندارند.
فصلت ۴۱:۴۹
انسان از درخواست خیر خسته نمی‌شود؛ و اگر بدی به او برسد، بسیار نومید و مأیوس است.
فصلت ۴۱:۵۰
ۚ
و اگر پس از رنجی که به او رسیده رحمتی از خود به او بچشانیم، می‌گوید: این از آن من است، و گمان نمی‌کنم ساعت برپا شود؛ و اگر به سوی پروردگارم بازگردانده شوم، نزد او بهترین برای من خواهد بود. پس کسانی را که کفر ورزیدند از آنچه انجام دادند آگاه خواهیم کرد و از عذابی سخت به آنان خواهیم چشاند.
فصلت ۴۱:۵۱
و چون به انسان نعمت دهیم، روی می‌گرداند و با کناره‌گیری دور می‌شود؛ و چون بدی به او برسد، دعایی گسترده دارد.
فصلت ۴۱:۵۲
بگو: آیا اندیشیده‌اید اگر آن از نزد آن معبود یگانه باشد و سپس شما به آن کفر ورزیده باشید، چه کسی گمراه‌تر از آن است که در ستیزی دور است؟
فصلت ۴۱:۵۳
ۗ
به‌زودی نشانه‌های خود را در افق‌ها و در خودشان به آنان نشان خواهیم داد تا برایشان روشن شود که آن حق است. آیا کافی نیست که پروردگارت بر هر چیز گواه است؟
فصلت ۴۱:۵۴
ۗ
آگاه باشید، آنان درباره دیدار پروردگارشان در تردیدند؛ آگاه باشید، او بر هر چیز احاطه دارد.